Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Οι Κύπριοι δεν αισθάνονται Έλληνες...


Η παρακάτω ανάρτηση σαφώς δεν απηχεί τις εξαιρέσεις...
Στην εφημερίδα "Κηφισιά", πάτα εδώ 5η σελίδα ανώνυμος υποστηρίζει ότι στην Ελλάδα "είμαστε όλοι Κύπριοι" και αντιδικεί με το Δήμαρχο που φέρεται να είπε σε Κύπριο "γίνε πρώτα Έλληνας και μετά να μιλάς" και αναφέρει στο άρθρο του για "στενά και κούφια μυαλιά όπου η αλήθεια δεν είναι αντικειμενική αλλά υποκειμενική" και φτάνει στην ακραία σύνδεση "έξω οι ξένοι από την Ελλάδα" παραπλανητικά προβάλλοντας ότι ο Δήμαρχος λέει όλοι οι ξένοι καλοί κακοί κλπ κλπ. Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε...
Είναι πιά κάτι που δεν πιάνει, για να προωθηθούν τα συμφέροντα του κάθε Κύπριου...
Καλή η πολιτική του συντάκτη του αρθογράφου της "Κηφισιάς" αλλά υπάρχουν όμως δεδομένα και τα δεδομένα είναι αντικειμενικά:
Είναι δεδομένο ότι Ελλάδα αποτελεί συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο στο οποίο οι κάτοικοι έχουν και είχαν πάντα ένα και μοναδικό διαβατήριο το οποίο ονόμαζαν Ελληνικό και ουδείς και ποτέ τους υποστήριζε και για τίποτα (αν υπάρχει κάτι το αντίθετο ας κατατεθεί). Για την επαγγελματική τους αποκατάσταση οι Έλληνες πάντα "έφτυναν αίμα" είτε εντός είτε εκτός συνόρων.

Είναι δεδομένο ότι η Κύπρος είναι ένας άλλος γεωγραφικός χώρος του οποίου οι κάτοικοι έχουν 2 (απ' ότι είναι γνωστό) διαβατήρια (Αγγλικό-Κυπριακό) και δεν δέχονται, ιδίως τώρα, να τα ανταλλάξουν με Ελληνικό.
Είναι δεδομένο ότι απλά η Κύπρος αποικήθηκε από Έλληνες κάποτε, στα βάθη των αιώνων, αλλά μέχρι εκεί ήταν η ωφέλειά των Κυπρίων από τα ελληνικά φύλα. Έλληνες πήγαν και στην Τουρκία, αλλά δεν έγιναν οι Τούρκοι Έλληνες!!!
Με την διπλωματική δύναμη οι Κύπριοι, προβάλλοντας και λίγο κακομοιρέ ύφος, μπορούσαν χωρίς πρόβλημα και κατά προτεραιότητα σε βάρος των Ελλήνων, να εγκατασταθούν επαγγελματικά ή ως φοιτητές ή ως αποφοιτήσαντες φοιτητές στην Αγγλία, στην Ελλάδα και (παλιά) στην Τουρκία. Τριπλή διέξοδος και εκμετάλλευση και γι' αυτό είχαν και έχουν μεγαλύτερο κατά κεφαλή εισόδημα απ' όλες τις, κατά τα άλλα, εγγυήτριες δυνάμεις αλλά και παγκοσμίως.
Οι Κύπριοι υποστηριζόταν και χρηματοδοτούνταν έντονα από την Ελληνική Κυβέρνηση ήτοι από τους Έλληνες σε κάθε δύσκολη (θεωρητικά πάντα) στιγμή τους και έδιναν τις επαγγελματικές τους θέσεις στους Κυπρίους δήθεν αδελφούς.
Υπάρχει κάποια ανακρίβεια στα παραπάνω; Ας ειπωθεί...
Ένα συνεπώς μεγάλο μέρος του σημερινού χρέους της Ελλάδας αποτελεί η μακροχρόνια χρηματοδότηση μιάς ξένης χώρας όπως η Κύπρος, για το οποίο ο συντάκτης του άρθρου της εφημερίδας "Κηφισιά", κάνοντας κοινώς την πάπια ως προς τα αίτια της χρεοκοπίας της Ελλάδας, αναφέρει ότι στην Κύπρο (όπα-όπα: εδώ διαχωρίζεται από την Ελλάδα ή τα καλά και συμφέροντα) δεν βιώνουν την σημερινή αβεβαιότητα της Ελλάδας....
Όμως η αβεβαιότητα της Ελλάδας προήλθε και από την υπεράσπιση των Κυπρίων δήθεν αδελφών οι οποίοι αλλού σφυρίζουν και, σήμερα, ευθαρσώς διαχωρίζουν την αβεβαιότητα της Ελλάδας.
Από την μιά συνεπώς ψέγεται ο Δήμαρχος Κηφισιάς που είπε την πραγματικότητα δηλαδή "ας αισθανθούν οι Κύπριοι Έλληνες και μετά ας μιλούν" και από την άλλη σήμερα, στην δύσκολη δηλαδή για τους Έλληνες στιγμή, η Κυπριακή Κυβέρνηση "κάνει την πάπια" και οι Κύπριοι ετοιμάζονται να φύγουν στην...χώρα τους!!! και να αφήσουν τους Έλληνες στην μοίρα τους, όπως καλά υποννοεί ο συντάκτης του ολοσέλιδου άρθρου της "Κηφισιάς"
Με όλα τα παραπάνω ως δεδομένα, μήπως οι Κύπριοι θέλουν να λέγονται Έλληνες μόνο όπου και όποτε τους συμφέρει;
Μήπως τελικά οι Κύπριοι δεν αισθάνονται, δεν θέλουν να είναι και δεν είναι Έλληνες;
Μήπως είναι άδικο ένας Δήμαρχος να αναγκάζεται να ψελίζει σελίδα 4 του άρθρου "εχω όλους το ίδιο" αφού με την φράση του "γίνε έλληνας και μετά μίλα" σαφώς εννοούσε για τον Κύπριο συνομιλητή του, "αγάπα πρώτα τους Έλληνες και μετά μίλα;"
Ας αγαπήσουν οι Κύπριοι τους Έλληνες, ας αποκτήσουν πατρίδα και μετά ας ομιλούν και ας ανταποδώσουν αυτά που αφειδώς και σε βάρος των Ελλήνων μέχρι σήμερα είχαν.
Ποιά συνΕλληνική συμπεριφορά έχουν οι Κύπριοι να επιδείξουν;
Ας μην κοροϊδευόμαστε: Οι Κύπριοι ποτέ δεν αισθάνθηκαν Έλληνες και ποτέ δεν ήθελαν να λέγονται Έλληνες διότι δεν είναι Έλληνες.
Την επίκληση της Ελλάδας την πρόβαλαν όταν και μόνο όταν ήθελαν να την εκμεταλλευτούν.
Σήμερα, που η Ελλάδα και εξ αιτίας των Κυπρίων, χρεοκοπεί αυτό αποδεικνύεται περίτρανα αφού οι Κύπριοι, με το μεγαλύτερο κατά κεφαλή εισόδημα, που πήραν από τους Έλληνες, γυρίζουν την πλάτη...
Ουδείς πλέον αχάριστος του ευεργετηθέντος...Κυπρίου!!!
Ας πάψουν επιτέλους οι θεωρίες και ας αποκαλυφθούν οι Κύπριοι ότι είναι ανθέλληνες και ότι κοιτάζουν το συμφέρον τους...
Είναι φανερό πως η Κύπρος απολαμβάνει προνόμια στην Ελλάδα, αλλά και στην Αγγλία, την οποία χρησιμοποιεί -βλέπε στρατολογία μέσω διπλής υπηκοότητας- όπως την συμφέρει.
Αν λοιπόν είναι Έλληνες, ας έρθουν να υπηρετήσουν την πατρίδα τους και ας απαιτήσουν την ένωσή τους με την Ελλάδα. Ξανά και ξανά.
Αλλά η οικονομικά εύρωστη Κύπρος δεν έχει πλέον να προσδοκά τίποτα από την Ελλαδίτσα και δεν έχουν καμία διάθεση ούτε να λέει τώρα ότι έχει κάποια σχέση με την φτωχομάνα αυτή...Πηγή

67 σχόλια:

  1. http://agones-kyprion.blogspot.com/2011/06/blog-post.html
    ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΔΕΝ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΤΑΝ ΚΑΤΟΥΡΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΩΡΕΣ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΤΟ 1821 ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ 1500 ΚΥΠΡΙΟΙ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕΧΤΡΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΚΥΠΡΙΟΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ.ΤΟ 1897 ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΑΡΚΕΤΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΥΠΡΙΟΙ,ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΥΠΡΙΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ,ΤΟ 1922 ΕΠΙΣΗΣ.ΤΟ 1940 ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ .ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΝΔΟ.ΠΑΝΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ.ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ ΠΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΒΛΑΧΟΥΣ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Η ΚΡΗΤΗ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΑ ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΩΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ.ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 6 ΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΟΤΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝ.ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΡΓΑΖΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ.ΑΝ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΤΩΝ 2 ΚΡΑΤΩΝ Η ΚΥΠΡΟΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΤΟΥΡΙΣΤΕ ΚΛ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΡΙΑ ΔΙΣΕΚ ΕΥΡΩ.ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΑΚΡΙΒΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΦΘΗΝΑ ΑΠΟ ΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΛ.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΟΣΩΝ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαιρομαι πάρα πολύ πραγματικά που υπάρχει κόσμος που γνωρίζει καλά πριν μιλησει δημοσίως! Απορώ γιατί πολλοί πιστεύουν πως η Κύπρος προδώνει την Ελλάδα, κάτι που η ιστορία δίχνει το αντίθετο..από την στιγμή που σε μια τόσο δύσκολη εποχή για την Ελλάδα η Κύπρος (η οποία κινδυνεύει απίστευτα λόγω της έκθεσης της στην Ελλάδα) στέλνει κάθε μέρα εμπορευατοκιβώτια με είδη πρώτης ανάγκης για τους Ελλαδίτες..η τόσο δα Κύπρος βοηθάει μια χώρα 10 φορές μεγαλύτερη της κι'αυτή συνεχίζει να την Κτυπάει..τι να πω; μακάρι τα πράγματα να πάνε καλά και για τις 2 χώρες...

      Με εκτίμηση Λεμεσιανός

      Διαγραφή
    2. ΦΙΛΕ ΕΚΤΟΡΑ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΑΔΕΛΦΟ ΚΑΙ ΣΥΝ ΕΛΛΗΝΑ...ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΤΙ ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΔΕΝ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΚΛ....ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΟΠΛΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ...ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ

      Διαγραφή
  3. Κύπρος - αγωνιστές

    Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΜΟΥΖΑΚΗ

    Οι αυθύπαρκτοι δεσμοί Ελλάδας και Κύπρου, πέρα από τις πολιτιστικές και πολιτικές τους πτυχές, έχουν και μια ακόμη έκφανση, λιγότερο γνωστή, την παντοιοτρόπως συμμετοχή του κυπριακού ελληνισμού στους μεγάλους αγώνες του Έθνους. Δεν ήταν μόνο η φιλοπατρία και ο ηρωισμός της ελληνικής ψυχής η κινητήριος δύναμη που έστειλε χιλιάδες Κύπριους στα πολεμικά μέτωπα της μητρόπολης επί έναν και πλέον αιώνα. Ήταν και το γεγονός ότι μόνο εκεί, στη φλόγα του πολέμου, μπορούσαν να βιώσουν περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, τον επίμονο πόθο τους: να συμπορευθούν σε μια κοινή μοίρα με τους υπόλοιπους Έλληνες, να πάψουν να είναι οι αποκομμένοι αδελφοί. Με δυο λόγια, να ενωθούν με τον εθνικό κορμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Επανάσταση του 1821

    Από την προπαρασκευή ήδη της Επανάστασης του 1821, η φλόγα της ελευθερίας άναψε ταυτόχρονα στις καρδιές Κυπρίων και Ελλαδιτών. Το 1818 ο Ηπειρώτης Δημήτριος Ύπατρος έφτασε στην Κύπρο και μύησε στη Φιλική Εταιρεία τον αρχιεπίσκοπο Κυπριανό. Το παράδειγμά του ακολούθησαν και άλλοι κληρικοί και πρόκριτοι του νησιού. Ο Κυπριανός υποσχέθηκε οικονομική ενίσχυση στον αγώνα, όχι όμως και επανάσταση. Το τόλμημα θα ήταν καταστρεπτικό λόγω της απόστασης από τη μητροπολιτική Ελλάδα και της γειτνίασης με τα μικρασιατικά παράλια. Ακόμη κι έτσι, η συμβολή της Κύπρου θεωρήθηκε τόσο ζωτικής σημασίας, ώστε λίγους μήνες πριν από την έκρηξη της Επανάστασης, ο ίδιος ο Αλέξανδρος Υψηλάντης απέστειλε στον Κυπριανό γράμμα, ζητώντας του να επισπεύσει τη βοήθεια: «... Ο φιλογενέστατος κύριος Δημήτριος Ύπατρος με εβεβαίωσε περί της γενναίας συνεισφοράς, την οποίαν η υμετέρα Μακαριότης υπεσχέθη προς αυτόν διά το σχολείον (συνθηματικό της Επανάστασης) της Πελοποννήσου. Όθεν ως γενικός έφορος του Σχολείου τούτου, κρίνω χρέος μου απαραίτητον να ευχαριστήσω την υμετέραν Μακαριότητα και να την ειδοποιήσω ότι η έναρξις του Σχολείου εγγίζει... Ας ταχύνει, λοιπόν, η υμετέρα Μακαριότης να εμβάση τόσον της υμετέρας Μακαριότητος τας συνεισφοράς, όσον και των λοιπών αυτού ομογενών, είτε χρηματικάς είναι, είτε ζωοτροφίας».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αλλά η υπόγεια αυτή κινητικότητα δεν άργησε να γίνει αντιληπτή από τις τουρκικές αρχές, που έλαβαν δραστικά μέτρα. Ο διοικητής της Κύπρου Κιουτσούκ Μεχμέτ διέταξε αφοπλισμό όλων των Ελληνοκυπρίων και εισηγήθηκε στον σουλτάνο τη θανατική καταδίκη 486 κληρικών και λαϊκών, οι οποίοι απειλούσαν ―πράγματι ή κατά τα λεγόμενά του― την τουρκική κυριαρχία στη νήσο. Η Υψηλή Πύλη ενέκρινε την πρόταση και η διάπραξη του εγκλήματος ξεκίνησε στις 9 Ιουλίου του 1821. Πρώτος εκτελέστηκε ο αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, ο οποίος απαγχονίστηκε από μια συκαμινιά στην πλατεία Διοικητηρίου της Λευκωσίας. Οι υπόλοιποι εκτελέστηκαν με καρατόμηση (θάνατος που εθεωρείτο ατιμωτικός). Λέγεται ότι ο Τούρκος δήμιος είχε προηγουμένως ζητήσει χρήματα από τον Κυπριανό, προκειμένου να «παράσχει» στα θύματά του γρήγορο και ακαριαίο θάνατο. Σε λίγες μέρες, όλοι οι καταδικασθέντες, πλην κάποιων αρνησίθρησκων, είχαν θανατωθεί. Κατόρθωσε έτσι η τουρκική διοίκηση όχι μόνο να ανακόψει τη συνεργασία της Κύπρου με τους επαναστάτες, αλλά και να αποκεφαλίσει τους Ελληνοκύπριους από την πνευματική τους ηγεσία και να καρπωθεί τις περιουσίες των εκτελεσθέντων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τα γεγονότα αυτά σκόρπισαν λύπη ακόμη και στους Τουρκοκύπριους και τρομοκράτησαν τόσο τον ελληνικό πληθυσμό, ώστε πολλοί κατέφυγαν στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Αλλά η φρίκη αυτή ενέπνευσε κι ένα από τα ωραιότερα πατριωτικά ποιήματα της νεοελληνικής ποίησης, την «9η Ιουλίου» του Βασίλη Μιχαηλίδη, εθνικού ποιητή της Κύπρου. Το ποίημα, γραμμένο το 1895, περιγράφει την προετοιμασία του εγκλήματος, τις συλλήψεις, τον πειρασμό της ατιμωτικής σωτηρίας, τις εκτελέσεις. Προβάλλεται έτσι η συμμετοχή των Κυπρίων στον Αγώνα του '21 και το τίμημα που πλήρωσαν κι αυτοί στον βωμό της ελευθερίας του Έθνους. Αλλά ο ποιητής μετουσιώνοντας το τοπικό σε πανελλήνιο έδωσε τελικά μια επική σε μέγεθος και ύφος σύνθεση, έναν ολόθερμο ύμνο του απανταχού και παντοτινού ελληνισμού, όπως φαίνεται και στο ακόλουθο απόσπασμα:

    Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζαιρη του κόσμου
    Κανένας δεν ευρέθηκεν για να την ιξηλείψει.
    Κανένας γιατί σσιέπει την που τα 'ψη ο Θεός μου.
    Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πάντως, παρά τα αδίστακτα σχέδια της τουρκικής διοίκησης, η προσφορά των Κυπρίων στην Επανάσταση πραγματοποιήθηκε, και όχι πια με υλικές εισφορές, αλλά με έμψυχο υλικό. Οι Κύπριοι, που είχαν καταφύγει στην Ελλάδα, πύκνωσαν τις στρατιές των αγωνιστών, μαζί με άλλους συντοπίτες τους που κατέφτασαν ειδικά για να πολεμήσουν στον Αγώνα. Σε χίλιους υπολογίζονται οι Κύπριοι που πήραν μέρος στην Επανάσταση, αριθμός μεγάλος, αν λάβουμε υπ' όψιν ότι ο συνολικός πληθυσμός της Κύπρου ήταν τότε 80.000. Πολλοί από τους Κύπριους αυτούς ανδραγάθησαν σε σημαντικές μάχες στη Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο, όπως στη μάχη των Αθηνών, όπου έχασαν τη ζωή τους 150 Κύπριοι, ή στη δεύτερη μάχη του Μεσολογγίου, όπου υπήρχε ειδικό σώμα Κυπρίων υπό τον Χατζηπέτρο. Στους Κύπριους που διακρίθηκαν συγκαταλέγονται ο αρχιμανδρίτης Θεόφιλος Θησεύς, αρχηγός ξένων εθελοντών, και ο αδελφός του Νικόλαος, αρχιστράτηγος. Ο Νικόλαος μνημονεύεται και σε επιστολές πρωταγωνιστών της Επανάστασης. Σε μία από αυτές, γραμμένη από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ο Νικόλαος χαρακτηρίζεται «ένας των προθύμων και ειλικρινών συναγωνιστών κατά τον υπέρ Ανεξαρτησίας αγώνα». Ο Γέρος του Μοριά αναφέρει, επίσης, τη συμμετοχή του στις μάχες της Δράμας το 1822, την αποστασιοποίησή του από διχόνοιες και την αυτοχρηματοδότησή του για τις δαπάνες της δράσης του και τη συντήρηση μιας μικρής στρατιωτικής δύναμης που είχε συστήσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συγχρόνως, η Κύπρος αγωνιζόταν και για τη δική της χειραφέτηση και ενσωμάτωση στην ελληνική επικράτεια με όσα διπλωματικά και στρατιωτικά μέσα είχε στη διάθεσή της. Από τον Απρίλιο του 1821 ο αρχιμανδρίτης Θεόφιλος Θησεύς είχε επιχειρήσει να διοχετεύσει διάφορες επιστολές και προκηρύξεις, για να παρακινήσει τους κατοίκους του νησιού σε Επανάσταση. Η προσπάθεια, ωστόσο, δεν πέτυχε, καθώς μέρος του υλικού έπεσε στα χέρια των Τούρκων. (Ο ίδιος ξέφυγε και μετέβη στην Ελλάδα, όπου, όπως προαναφέραμε, προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Επανάσταση). Αργότερα, το 1824, Κύπριοι της Ευρώπης έπεισαν τον Μαυροβούνιο στρατηγό Ντε Βιντς, παλαίμαχο των Ναπολεοντείων Πολέμων, να ηγηθεί εκστρατείας στην Κύπρο. Αλλά ούτε κι αυτό το σχέδιο πραγματοποιήθηκε, έβλαψε μάλιστα την υπόθεση των εθνικών δανείων που ήταν υπό διαπραγμάτευση εκείνη την περίοδο. Η εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας αναπτέρωσε το ηθικό των υπόδουλων Κυπρίων. Ο Καποδίστριας συμπεριέλαβε την Κύπρο στις εθνικές διεκδικήσεις, όπως φαίνεται στην απάντηση που έδωσε στον εκπρόσωπο του Αγγλικού Υπουργείου Εξωτερικών τον Οκτώβριο του 1827 σε ερώτηση σχετική με τα σύνορα που αξίωνε η ελληνική πλευρά: «Τα όρια ταύτα από του 1821 καθορίζονται υπό του αίματος του εκχυθέντος εις τα σφαγεία των Κυδωνιών, της Κύπρου, της Χίου, της Κρήτης, των Ψαρών και του Μεσολογγίου και εις τους πολλούς κατά την και κατά θάλασσαν αγώνας, διά των οποίων εδοξάσθη το ανδρείον τούτο έθνος». Η Κύπρος, βέβαια, δεν περιελήφθη ποτέ στο ελληνικό κράτος. Το όνειρο αυτό εγκλωβίστηκε σε πρακτικά προβλήματα, αλλά κυρίως σε συμφέροντα και διπλωματικούς δαιδάλους. Ωστόσο, οι Κύπριοι αδελφοί μας δεν έπαψαν να συντρέχουν τους απολυτρωτικούς αγώνες του ελληνισμού. Οι πληροφορίες είναι κάποτε σκόρπιες, αλλά ενδεικτικές της εθνικής ζέσης και της συμβολής τους στους εθνικούς αγώνες. Κατά τις μάχες της Θεσσαλίας, το 1880, στη σημαία των 150 Κύπριων πολεμιστών ήταν κεντημένη η επιγραφή «Η Κύπρος τη μητρί Ελλάδι». Στη Θεσσαλία πάλι, στον άτυχο πόλεμο του 1897, η 3η ταξιαρχία του Κωνσταντίνου Σμολένσκη, στην οποία συμμετείχαν και Κύπριοι, χάρισε στους Έλληνες μία από τις λιγοστές τους νίκες. Στον ίδιο αυτό πόλεμο κατατάχθηκαν εθελοντικά τουλάχιστον 1.000 Κύπριοι, αριθμός μεγάλος σε σχέση με τη μικρή διάρκεια του πολέμου. Η Κύπρος, επίσης, περιέθαλψε πρόσφυγες από την Κρήτη που έφτασαν το 1896, ύστερα από τις τρομερές σφαγές των Τούρκων εις βάρος του χριστιανικού πληθυσμού της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Βαλκανικοί Πόλεμοι

    Αργότερα, τις ένδοξες σελίδες των Βαλκανικών Πολέμων τις έγραψαν από κοινού Ελλαδίτες και Κύπριοι. Σχεδόν 2.000 Κύπριοι ―κατ' άλλους υπολογισμούς 4.000― πολέμησαν στα διάφορα μέτωπα της Μακεδονίας και της Ηπείρου το 1912/13. Ακόμη και ανήλικοι ήρθαν από την Κύπρο (είναι γνωστές δύο περιπτώσεις παιδιών 15 και 16 ετών)! Ανάμεσα στους Κύπριους αγωνιστές περιλαμβάνονται και πολλά σημαίνοντα πρόσωπα της κυπριακής κοινωνίας, όπως ο δήμαρχος Λεμεσού Χριστόδουλος Σώζος, ο μητροπολίτης Κιτίου Μελέτιος Μεταξάκης, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος Μυριανθεύς (ο οποίος τιμήθηκε με ανώτερα παράσημα για τη συμμετοχή του αυτή), ο δημοσιογράφος και βουλευτής της Λάρνακας Ευάγγελος Χατζηιωάννου. Την αυθόρμητη και απλόχερη προσφορά των Κυπρίων εθελοντών δείχνει και το εξής περιστατικό: Όταν, χρόνια μετά, το 1962, το ελληνικό κράτος θέλησε να δώσει τιμητική σύνταξη σε 700 παλαίμαχους των Βαλκανικών, εκείνοι έδωσαν στον Έλληνα πρέσβη την εξής απάντηση: «Εμείς καταταγήκαμε ως εθελοντές πολεμιστές για να υπερασπιστούμε τα δίκαια της Μεγάλης Μάνας Ελλάδας. Δε θέλουμε καμιά ανταμοιβή». Η Μεγαλόνησος προσέφερε επίσης 16.000 λίρες, ποσό μεγάλο για την εποχή, που συγκεντρώθηκε με εράνους, καθώς και ιατρικό προσωπικό για τους τραυματίες πολέμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ο Κύπριος ιστορικός Πέτρος Παπαπολυβίου συνέλεξε από τον κυπριακό Τύπο της εποχής και από άλλες πηγές γράμματα που έστελναν στο νησί τους Κύπριοι πολεμιστές των Βαλκανικών, τα οποία αποδίδουν γλαφυρά τον πατριωτικό ενθουσιασμό των αποστολέων τους και τις συνθήκες στο πολεμικό μέτωπο. Από τους πιο τακτικούς επιστολογράφους είναι ο Χριστόδουλος Σώζος. Αναχώρησε από την Κύπρο τον Οκτώβριο του 1912, χωρίς να έχει ενημερώσει την οικογένειά του για τον σκοπό του ταξιδιού του, από φόβο μήπως τον εμποδίσουν. Συνταξιδιώτες του ήταν οι προαναφερθέντες μητροπολίτης Μεταξάκης και Ευ. Χατζηιωάννου. Την επομένη της άφιξής τους στην Αθήνα, οι τρεις άνδρες επισκέφθηκαν τον πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο, ο οποίος δέχτηκε κατασυγκινημένος το αίτημά τους να σταλούν αμέσως στο πολεμικό μέτωπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έχοντας ήδη φύγει από το σπίτι του με σκοπό το μακρινό και τολμηρό ταξίδι, ο Σώζος έγραψε στη γυναίκα του εξηγώντας της την απόφασή του: ... Όταν θα λάβης την παρούσαν μου, θα είμαι μακράν σου και μακράν του υιού μου διά την υπηρεσίαν της πατρίδος. Ημείς έχομεν καθήκοντα τα οποία ουδεμία δύναμις, ουδέν φίλτρον πρέπει να εμποδίση από του να ενασκώνται. Αν είμεθα ηγέται των υποδούλων λαών, οφείλομεν διά του παραδείγματός μας και της θυσίας μας να τους παιδαγωγώμεν, όπως και εκείνοι γίνωσιν άνθρωποι συναισθανώμενοι τα καθήκοντά των. Μη κλαίε και μη στενοχωρού, διότι εκείνος που πηγαίνει εις την υπηρεσίαν της πατρίδος του δεν πρέπει να πηγαίνη με τέτοιας σκέψεις, ότι αφήνει πίσω του την δυστυχίαν.

    Η σύζυγος ενός Σώζου δεν πρέπει να συμπεριφερθή εις τοιαύτην περίπτωσιν ως η σύζυγος ενός κοινού ανθρώπου. Έπειτα οφείλεις να έχης αυτό υπ' όψιν σου, ότι αν έμενα στην Λεμεσόν ατιμασμένος στην συνείδησίν μου, δεν θα έζων ούτε εγώ αλλ' ούτε συ ευτυχής, θα ησθανόμην πάντοτε ότι συ ήσο το εμπόδιον και θα σας εμίσουν. Ενώ τώρα φεύγω με λύπην που σας αφήνω, αλλά και με την ελπίδα, ότι θα επανέλθω να σας εύρω.

    Το ποτήριον που σας ποτίζω είναι λίγο πικρόν, αλλά φαντάσου πόσον γλυκύ θα είναι εκείνο που θα πιούμεν όταν θα επανέλθω.

    Πρόσεχε, Έρμα μου, να μη μου κάμης σκάνδαλα, διότι η απόφασίς μου είναι ακλόνητος, θα σε βαρύνουν δε περισσότερον, αν φανής δειλή.

    Φύλαττε το παιδί μας και όλην την αγάπην σου έχε την δι' αυτό? τώρα θα το αγαπάς και θα φροντίζης δι' αυτόν ωσεί ήμουν και εγώ εκεί.

    Όποιος πηγαίνει στον πόλεμον δεν αποθνήσκει.

    Χαίρε λοιπόν, Έρμα μου, σε φιλώ γλυκά στα χείλη και φίλει μου πολύ, μα πολύ τον υιόν μου. Να μη σου περνούν μαύρες ιδέες, απεναντίας να δείξης γενναιότητα στην νέαν αυτήν δοκιμασίαν που σε βάζω. Εμπορεί να τελειώση ο πόλεμος έως ότου να υπάγω, και τότε εγώ θα έλθω πίσω ικανοποιημένος με τον εαυτόν μου, ότι έπραξα το καθήκον μου...

    Αλλά ο Χριστόδουλος Σώζος δεν επέστρεψε ποτέ στην αγαπημένη του οικογένεια. Έπεσε τον Δεκέμβριο του 1912 στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία στην Ήπειρο κατά τη διάρκεια μιας φονικής μάχης. (Ας σημειωθεί εδώ ότι η ηρωική δράση και το τέλος του υπήρξαν αντάξια της οικογενειακής του παράδοσης: ο παππούς του ήταν αγωνιστής του 1821 και ο πατέρας του είχε πάρει μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1866-1869).

    Το φιλότιμο και το αίσθημα της ντροπής παρουσιάζονται ως κύριο κίνητρο και στην επιστολή του 18χρονου Πέτρου Χατζηαργυρού, από την Πάφο, φοιτητή στην Αθήνα, ο οποίος σκοτώθηκε στην Αετορράχη Ηπείρου. Το γράμμα (13-10-1912) το έστειλε στον αδελφό του, ζητώντας του να το κρατήσει κρυφό από τους γονείς του, για να μη λυπηθούν. ...Δεν πιστεύω να εκπλαγήτε εάν σας γράψω ότι κατετάχθην εις τον στρατόν ως εθελοντής. Δεν ηδυνάμην αγαπητέ αδελφέ, να πράξω αλλέως διότι ήτο αίσχος δι' εμέ να κάθημαι εντός των καφενείων Αθηνών καθ' ην στιγμήν ολόκληρος η αγαπητή πατρίς μας Ελλάς κινητοποιείται κατά του εχθρού της πίστεως και της πατρίδος, και καθ' ην στιγμήν οι Κύπριοι κατετάσσοντο εις τον στρατόν... Από κάποιο προαίσθημα ίσως ή από απλό ρεαλισμό ο Π. Χατζηαργυρού τελειώνει το γράμμα του εξηγώντας στον αδελφό του πως θα βρει τα πράγματά του στην Αθήνα για να τα πάει στην Κύπρο, αν «εν πάση περιπτώσει συμβή τι».

    Από την πρώτη γραμμή του μετώπου οι επιστολές των εθελοντών είναι επίσης ενθουσιώδεις, προστίθεται όμως τώρα η αναφορά στις αντίξοες συνθήκες. Και πάλιν θα αναβώ στο σώμα μου, διότι εκεί είναι η ζωή η ευχάριστη. Να πολεμάς μέραις ολόκληραις κατά των απίστων χωρίς να κλης μάτι, χωρίς να τρως, χωρίς να πίνης και όμως να θέλης αυτή τη ζωή. Να κοιμάσαι μηνάδες τώρα στο ύπαιθρο μέσα σε χιόνια, να ακούης να περνούν από πάνω σου σαν τη βροχή οι σφαίρες και όμως να μη μπορής να κάνης δίχως της! Ε! ψυχή μου! αυτή είναι ζωή» (Προκόπης Χατζημιλτής-Γεωργιάδης). Κάποιος άλλος, στιχοπλόκος εθελοντής, ο Κωνσταντίνος Χαρικλέους, καταθέτει κωμικά το πρόβλημά του, τις ψείρες:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μικρές εις το ανάστημα μεγάλες εις την φόραν
    με κάμανε τον δυστυχή και ωσάν να έχω ψώραν.
    Και εκεί όπου περιπατώ όλο και σσιώ τους ώμους
    και νευρικός λογίζομαι απ' τους ανθρώπους όλους.

    Καθώς στη διάρκεια του 20ού αιώνα οι εθνικές μας περιπέτειες διαδέχονταν η μια την άλλη, οι Κύπριοι εξακολουθούσαν πάντα να δίνουν το παρόν. Κατά τη Μικρασιατική εκστρατεία συγκροτήθηκε κατάλογος εθελοντών, στον οποίο εγγράφηκαν 1.000 περίπου Κύπριοι. Παρά το γεγονός ότι οι βρετανικές αρχές απαγόρευσαν την έξοδό τους από το νησί, πολλοί βρήκαν τον τρόπο και κατάφεραν να καταταγούν στον ελληνικό στρατό. Ένας από τους Κύπριους πολεμιστές ήταν και ο Ιωάννης Τσαγγαρίδης, βετεράνος των Βαλκανικών και του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος έφτασε ως διοικητής αποσπάσματος μέχρι τον Σαγγάριο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

    Είκοσι περίπου χρόνια μετά, οι αδελφοί της Κύπρου είπαν κι αυτοί το δικό τους ΟΧΙ στον Ιταλό εισβολέα. Αμέσως μόλις έφτασε η είδηση ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με την Ιταλία, στην Κύπρο απλώθηκε ένα παραλήρημα ενθουσιασμού. Οι ελληνικές σημαίες, απαγορευμένες από το 1931, υψώθηκαν ξανά σε κάθε σημείο του νησιού. Νέοι της Κύπρου κατέκλυσαν το ελληνικό Προξενείο της Λευκωσίας και την Αρχιεπισκοπή, για να στρατευθούν. Έρανοι ξεκίνησαν παντού. Ακόμη και οι πιο φτωχοί συνεισέφεραν ό,τι τους είχε απομείνει. Μόνο η Κερύνεια πρόσφερε την αξία ενός αεροπλάνου.

    Λουκής Ακρίτας

    Υπολογίζεται σε 4.000 οι Κύπριοι που πήραν μέρος στην ελληνοϊταλική σύρραξη. (Ας σημειωθεί εδώ, ότι άλλες 30.000 Κυπρίων πολέμησαν σε διάφορα άλλα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου). Ο ενθουσιασμός τους παρέμεινε αμείωτος σε όλες τις δύσκολες στιγμές του πολέμου. Γράφει, τον Φεβρουάριο του 1941, ο Κύπριος δημοσιογράφος Λουκής Ακρίτας: ... Γράφω από τα αλβανικά βουνά, για να στείλω τον χαιρετισμόν και την αγάπην μου. Είμαι κατενθουσιασμένος που μαζί με τις χιλιάδες νέων κάνω το καθήκον μου απέναντι των ανθρώπων. Η ατμόσφαιρα που ζούμε και κινούμεθα είναι αληθινά ηρωική και οι στιγμές αυτές θα μου είναι αξέχαστες γιατί μας αναβαπτίζουν, μας ξαναγεννούν. Η ζωή του μετώπου, παρά τις ταλαιπωρίες που δεν τις καταλαβαίνει κανείς, ούτε κι ενδιαφέρεται γι' αυτές, προσφέρει αφάνταστες συγκινήσεις. Σε κάμνει μέσα στο μεθύσι της μάχης να ξεχνάς τα πάντα. Μονάχα ύστερα από την ώρα που αρχίζει να νυχτώνει όλοι μας θυμόμαστε τα σπίτια μας και κουβεντιάζομε μαζί τους. Μια τέτοια ώρα σας φέρνω με τη σειρά όλους στη σκέψη μου και είναι σαν να μην βρίσκωμαι μακρυά σας. Με πλημμυρίζει η υπερηφάνεια ότι σαν Κύπριος κάνω αυτή τη στιγμή δυο φορές το καθήκον μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αλλά και οι Κύπριοι που ζούσαν στην Ελλάδα εκδήλωσαν τη διακαή τους επιθυμία να σταλούν στο πολεμικό μέτωπο, πριν ακόμη ξεσπάσει ο ελληνοϊταλικός πόλεμος. Από τον Σεπτέμβριο του 1940, όταν οι απροκάλυπτες πια προκλήσεις της Ιταλίας έδειχναν το αναπόφευκτο του πολέμου, Κύπριοι φοιτητές παρουσιάστηκαν στην εδώ Αγγλική Πρεσβεία και γνωστοποίησαν την πρόθεσή τους να καταταγούν στον στρατό. Τον Νοέμβριο συστήθηκε στην Αθήνα ειδική κυπριακή επιτροπή για την αποστολή εθελοντών στον πόλεμο, ενώ τον Δεκέμβριο ορκίστηκαν οι 100 νέοι του Ιερού Λόχου των εν Αθήναις Κυπρίων. Ο ένας μετά τον άλλον, οι Κύπριοι φοιτητές έστελναν στην πατρίδα τους γράμματα με τα οποία ανακοίνωναν την απόφασή τους να πολεμήσουν. Σε κάποιο από αυτό διαβάζουμε:

    ... Μπροστά στον μεγάλο αγώνα που κάνει τώρα ο Ελληνισμός νομίζω πως κάθε άνθρωπος δεν μπορεί να μένη αδρανής, αλλά είναι περισσότερον από καθήκον η ανάγκη να ενώσουν όλοι τις δυνάμεις τους, για να υπερασπίσουν την τιμήν και την ελευθερίαν της Ελλάδος μας. Έτσι και εγώ μαζί με άλλους Κυπρίους φοιτητάς και επιστήμονας κατετάχθημεν εθελονταί στον Ελληνικόν Στρατόν και τώρα γυμναζόμαστε, για να μπορέσωμεν μετά δύο μήνες και μεις να προσφέρουμε κάτι θετικόν στην αγαπημένην πατρίδα. Πατέρα, μ' όλο που η απόφαση αυτή είναι λιγάκι σκληρή για σένα, που είσαι μακρυά, θέλω να δικαιώσης τας σκέψεις μου αυτάς με την ιδίαν την δικήν σου αγάπην στην Ελλάδα μας. Στον στρατόν περνώ καλά και είμαι πολύ υπερήφανος που κάνω το καθήκον μου προς την πατρίδα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Όταν ο ελληνικός στρατός λύγισε υπό το βάρος της γερμανικής επίθεσης, οι Κύπριοι στρατιώτες συνέχισαν την αντίσταση στις ελεύθερες ακόμη περιοχές. Όσοι δεν αιχμαλωτίστηκαν από τον εχθρό, πολέμησαν στη Μάχη της Κρήτης και στην Αίγυπτο, ή παρέμειναν στην Ελλάδα και πήραν μέρος στην Αντίσταση. Η δε Κύπρος έγινε την ίδια εποχή το καταφύγιο χιλιάδων Ελλαδιτών προσφύγων και ’γγλων στρατιωτών.

    Υπάρχουν κυπριακές οικογένειες που δόθηκαν από γενιά σε γενιά στους αγώνες του Ελληνισμού. Είδαμε παραπάνω την οικογένεια Σώζου και τη συμμετοχή παππού, πατέρα και γιου στην Επανάσταση του 1821, στην Κρητική Επανάσταση του 1866 και στους Βαλκανικούς Πολέμους αντίστοιχα. ’λλη μια οικογένεια, που αποτελεί απτό παράδειγμα της αδιάλειπτης παρουσίας των Κυπρίων στους μεγάλους αγώνες του Έθνους, είναι η οικογένεια Γεωργιάδη. Ο πατέρας, Προκόπης, συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους (παραθέσαμε παραπάνω επιστολή του από το μέτωπο). Τιμήθηκε μάλιστα με τον βαθμό του λοχία, επειδή κατά τη νυκτερινή σκοπιά του προειδοποίησε έγκαιρα για εχθρική προσέγγιση. Κατά τη δημόσια απονομή του τίτλου ο αξιωματικός τόνισε ιδιαίτερα «ότι οι Κύπριοι εκπληρούσι πιστά τα καθήκοντά των».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ο Προκόπης Γεωργιάδης πολέμησε εθελοντικά και στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση (από το 1943 ζούσε με την οικογένειά του στην Αθήνα). Δυστυχώς, ο θάνατος υπήρξε οικτρός για μια τόσο τιμημένη ζωή. Τραυματίστηκε από σφαίρα στα Δεκεμβριανά και πέθανε στις αρχές του 1945 από γάγγραινα, αφού πρώτα είχε ακρωτηριαστεί το πόδι του.

    Οι δυο γιοι του είχαν επίσης τραγικό τέλος. Ο Ροδίων, αμέσως μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, πολέμησε εθελοντικά στον ελληνοϊταλικό πόλεμο και στη συνέχεια έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Συνελήφθη, όμως, από τους Γερμανούς, κλείστηκε στις φυλακές της Αίγινας και κατόπιν του Βρανδεμβούργου, όπου και πέθανε ή θανατώθηκε τον Οκτώβριο του 1944 σε ηλικία 27 ετών. Την ίδια δράση και το ίδιο τέλος είχε και ο μικρότερος αδελφός του Μιλτιάδης, απόφοιτος του Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Η αδελφή τους, Ευανθία, επέδειξε επίσης πατριωτισμό και αντιστασιακή δράση. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έσωσε από τα χέρια των Γερμανών πάνω από 60 ’γγλους στρατιώτες, πράξη για την οποία παρασημοφορήθηκε από τη σύμμαχο χώρα. Ο φιλάσθενος, όμως, οργανισμός της την πρόδωσε λίγο μετά την Απελευθέρωση, επιβαρημένος από τις κακουχίες της Κατοχής και τη θλίψη για τον θάνατο του πατέρα και την εξαφάνιση των δύο αδελφών.

    Οι τραγικές στιγμές του ελληνισμού ακολούθησαν την οικογένεια ακόμη και μετά θάνατον. Η χαροκαμένη μάνα, Θέκλα, πέθανε στην Κύπρο και θάφτηκε στην πατρίδα της Κερύνεια. Το 1974, όμως, οι Τούρκοι εισβολείς βεβήλωσαν τον τάφο της, όπως και όλο το κοιμητήριο. Οι στιγμές και τα γεγονότα που περιγράψαμε φαίνονται, υπό το πρίσμα του σήμερα, μακρινά. Δεν είναι μόνο ο χρόνος που δημιουργεί την απόσταση. Είναι και το όραμα της ένωσης Κύπρου και Ελλάδας που τα ενέπνεε, ένα όραμα που πια θεωρείται ανέφικτο. Ωστόσο, οι δυο λαοί μπορεί να χωρίστηκαν με τα σύνορα, αλλά απέδειξαν ότι θα συνοδοιπορούν και θα συμπάσχουν σαν ένας. Κι αυτή είναι τελικά μια νίκη, που καμιά ξένη δύναμη δεν μπορεί να ανατρέψει, όπως δεν το κατάφερε χιλιάδες τώρα χρόνια.

    Βιβλιογραφία

    1. Μιχαηλίδης Μιχάλης, Κύπρος: αγώνες λευτεριάς, εκδ. Τήνος, Αθήνα 1992.

    2. Παγκύπριος Σύνδεσμος πολεμιστών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Η συμβολή της Κύπρου εις τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον, Λευκωσία 1975.

    3. Παπαπολυβίου Πέτρος, Υπόδουλοι ελευθερωταί αδελφών αλυτρώτων, εκδ. Κ.Ε.Π., Λευκωσία 1999.

    4. Πρωτοψάλτης Εμμανουήλ, Η Κύπρος εις τον αγώνα του 1821, εκδ. Ενώσεως Κυπρίων Ελλάδος, Αθήνα 1971.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ο Προκόπης Γεωργιάδης πολέμησε εθελοντικά και στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση (από το 1943 ζούσε με την οικογένειά του στην Αθήνα). Δυστυχώς, ο θάνατος υπήρξε οικτρός για μια τόσο τιμημένη ζωή. Τραυματίστηκε από σφαίρα στα Δεκεμβριανά και πέθανε στις αρχές του 1945 από γάγγραινα, αφού πρώτα είχε ακρωτηριαστεί το πόδι του.

    Οι δυο γιοι του είχαν επίσης τραγικό τέλος. Ο Ροδίων, αμέσως μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, πολέμησε εθελοντικά στον ελληνοϊταλικό πόλεμο και στη συνέχεια έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Συνελήφθη, όμως, από τους Γερμανούς, κλείστηκε στις φυλακές της Αίγινας και κατόπιν του Βρανδεμβούργου, όπου και πέθανε ή θανατώθηκε τον Οκτώβριο του 1944 σε ηλικία 27 ετών. Την ίδια δράση και το ίδιο τέλος είχε και ο μικρότερος αδελφός του Μιλτιάδης, απόφοιτος του Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Η αδελφή τους, Ευανθία, επέδειξε επίσης πατριωτισμό και αντιστασιακή δράση. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έσωσε από τα χέρια των Γερμανών πάνω από 60 ’γγλους στρατιώτες, πράξη για την οποία παρασημοφορήθηκε από τη σύμμαχο χώρα. Ο φιλάσθενος, όμως, οργανισμός της την πρόδωσε λίγο μετά την Απελευθέρωση, επιβαρημένος από τις κακουχίες της Κατοχής και τη θλίψη για τον θάνατο του πατέρα και την εξαφάνιση των δύο αδελφών.

    Οι τραγικές στιγμές του ελληνισμού ακολούθησαν την οικογένεια ακόμη και μετά θάνατον. Η χαροκαμένη μάνα, Θέκλα, πέθανε στην Κύπρο και θάφτηκε στην πατρίδα της Κερύνεια. Το 1974, όμως, οι Τούρκοι εισβολείς βεβήλωσαν τον τάφο της, όπως και όλο το κοιμητήριο. Οι στιγμές και τα γεγονότα που περιγράψαμε φαίνονται, υπό το πρίσμα του σήμερα, μακρινά. Δεν είναι μόνο ο χρόνος που δημιουργεί την απόσταση. Είναι και το όραμα της ένωσης Κύπρου και Ελλάδας που τα ενέπνεε, ένα όραμα που πια θεωρείται ανέφικτο. Ωστόσο, οι δυο λαοί μπορεί να χωρίστηκαν με τα σύνορα, αλλά απέδειξαν ότι θα συνοδοιπορούν και θα συμπάσχουν σαν ένας. Κι αυτή είναι τελικά μια νίκη, που καμιά ξένη δύναμη δεν μπορεί να ανατρέψει, όπως δεν το κατάφερε χιλιάδες τώρα χρόνια.

    Βιβλιογραφία

    1. Μιχαηλίδης Μιχάλης, Κύπρος: αγώνες λευτεριάς, εκδ. Τήνος, Αθήνα 1992.

    2. Παγκύπριος Σύνδεσμος πολεμιστών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Η συμβολή της Κύπρου εις τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον, Λευκωσία 1975.

    3. Παπαπολυβίου Πέτρος, Υπόδουλοι ελευθερωταί αδελφών αλυτρώτων, εκδ. Κ.Ε.Π., Λευκωσία 1999.

    4. Πρωτοψάλτης Εμμανουήλ, Η Κύπρος εις τον αγώνα του 1821, εκδ. Ενώσεως Κυπρίων Ελλάδος, Αθήνα 1971.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. ωάννης Καποδίστριας.
    Ο Ιωάννης Καποδίστριας ,γεννήθηκε στην Ενετοκρατούμενη Κέρκυρα , στις 31 Ιανουαρίου/ 11 Φεβρουαρίου του 1776, και ήταν το δευτερότοκο παιδί των γονιών του, που έκαναν συνολικά έξι παιδιά Δύο ακόμα αγόρια, τον πρωτότοκος Βιάρο, και τον μικρότερος, του Ιωάννη , Αυγουστίνο, και τρία κορίτσια. Πατέρας του ήταν, ο Κόμης Αντώνιος-Μαρία Καποδίστρια. που ήταν δικηγόρος και μητέρα του η Αδαμαντία, το γένος Γονέμη η Γουνέμη που καταγόταν από την Κύπρο.Η οικογένεια Gonemi , ήταν εγγεγραμμένοι στην Χρυσή Βίβλο (Libro d'Oro) από το 1606.
    Μετά την άλωση της Κύπρου (1570) από τους Τούρκους, οι Gonemi εγκαταστάθηκαν πρώτα στις Ενετικές κτήσεις στην Ήπειρο, και στην συνέχεια μετακινήθηκαν στην Κέρκυρα.Ο Πέτρος Γουνέμης, (διερμηνέας του πασά της Κύπρου), που έγραψε την επιστολή προς τον δούκα της Σαβοΐας (Οκτώβριος 1608) για βοήθεια για την απελευθέρωση της Κύπρου ήταν συγγενής τους.Η ορθόδοξη οικογένεια των Καποδίστρια , μετακινήθηκε στην Κέρκυρα ( εντός της Ενετικής επικράτειας) ,από το ακρωτήριο της Ιστρίας, (Capo d'Istria), της Αδριατικής, (στην σημερινή Σλοβενία), όπου όμως το όνομα τους ήταν Βιτόρι (Vittori), που ήταν οι λατινική εκδοχή του Βυζαντινού τους ονόματος Νικηφορόπουλοι .Όταν εγκαταστάθηκαν στην Κέρκυρα δεν είχαν τίτλο ευγενείας .Ο τίτλος του Κόμη (Comte) τους απονεμήθηκε από τον Δούκα της Σαβοΐας , Κάρολο Εμμανουήλ (Carlo Emanuele II di Savoia),το1669 για ανταμοιβή των υπηρεσιών που προσέφερε στον Carlo Emanuele τον Α ,ο Αλεβίζος Καποδίστριας που ξεσήκωσε την επανάσταση των κατοίκων της Χιμάρας το 1577 με τη βοήθεια των Ενετών και της Σαβοίας , στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδίου του Καρόλου Εμμανουήλ για την ανακατάληψη της Κύπρου.Πάντως η απονομή του τίτλου έγινε με αφορμή την απελευθέρωση το 1669 με δαπάνες του Νικόλαου Καποδίστρια, πολλών αιχμαλώτων από την πτώση του Χάνδακα ( Ηράκλειο). Ο αριστοκρατικός τίτλος των Καποδίστρια εισήχθη στην Χρυσή Βίβλο (Libro d'Oro) της Κέρκυρας το 1679.Ο πατέρας του Καποδίστρια Αντώνιος σπούδασε στο Πατάβιον ( Πάντοβα) Πανεπιστημίο Νομικά. Σαν δικηγόρος ανέπτυξε έντονη πολιτική παρουσία στις υποθέσεις της Ιονίου Πολιτείας και διορίστηκε πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη του νεοσύστατου κράτους, και παρέλαβε το φιρμάνι που αναγνώριζε την αυτονομία των νησιών.Ο Ιωάννης διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα στην Κέρκυρα , από το 1781, στο μοναστήρι της Αγίας Ιουστίνης στο προάστειο της Γαρίτσας -σχολείο των αριστοκρατών της εποχής-, όπου έμαθε πολύ καλά Λατινικά, Ιταλικά και Γαλλικά, και το 1794 πήγε και αυτός να σπουδάσει ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο πανεπιστήμιο της Πάντοβα .Αποφοιτά το στις 10 Ιουνίου1797 κι επιστρέφει αμέσως στη Κέρκυρα ,που βρισκόταν από υπό γαλλική κατοχή. Ο Αντόνιος Καποδίστριας μαζί με τον Ιωάννη αρχίζουν συνωμοτικές κινήσεις με σκοπό το διώξιμο των Γάλλων, γνωρίζοντας ότι Ρώσοι και οι Τούρκοι θα κηρύξουν τον πόλεμο στη Γαλλία Οι Γάλλοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΙΔΗΣ ΚΥΠΡΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣωάννης Τσαγγαρίδης: (1887 – 1939)
    Γιος του Χριστοφή Τσαγγαρίδη από την ενορία του Αγίου Θεοδώρου Λαπήθου. Το 1904 πηγαίνει στην Αθήνα και αρχίζει σπουδές χημείας τις οποίες εγκαταλείπει και κατατάσσεται εθελοντής στο Μακεδονικό αγώνα. Λαμβάνει μέρος στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο σαν αρχηγός της συνοδείας του διαδόχου Κωνσταντίνου. Πολεμά για την απελευθέρωση του Σαρανταπόρου, της Κοζάνης, της Κορυτσάς και της Θεσσαλονίκης. Στο Β΄ Βαλκανικό πόλεμο πάλι ανδραγαθεί εναντίον των Βουλγάρων. Το 1919 αποστέλλεται στη Μ. Ασία και ελευθερώνει τη Φιλαδέλφεια και την Προύσα και προχωρεί προς το Εσκή – Σεχίρ. Στο Καλέ Κρότο τραυματίζεται και αποχωρεί από το μέτωπο τον Αύγουστο του 1921. Το 1935 προάγεται σε υποστράτηγο αλλά ένεκα της διαφωνίας του με το δικτάτορα Μεταξά, εκτοπίζεται στη Σίφνο πρώτα και ύστερα στην Ικαρία. Η αντιμετώπιση αυτή, του πολεμιστή και αγωνιστή σε τόσες μάχες, τον τραυμάτισε φοβερά στην ψυχή και στις 31 Μαρτίου 1939 άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 58 χρονών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ ΜΑΖΕΨΑΝ 20 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΣΕ 10 ΜΕΡΕΣ.ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΖΕΨΕ Η ΕΛΛΑΔΑ 250 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑΗ Κύπρος αναγέννησε την Αρτέμιδα
    Η τραγική Αρτέμιδα θα είναι το πρώτο χωριό στην Ηλεία που θα έχει αποχέτευση και βιολογικό καθαρισμό που θα... παράγει νερό για άρδευση!
    Το χωριό «τραγικό σύμβολο» της πύρινης καταστροφής στην Ηλεία, «υιοθετήθηκε» και αναγεννήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία.
    Το χωριό «τραγικό σύμβολο» της πύρινης καταστροφής στην Ηλεία, «υιοθετήθηκε» και αναγεννήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία.
    Η τραγική Αρτέμιδα θα είναι το πρώτο χωριό στην Ηλεία που θα έχει αποχέτευση και βιολογικό καθαρισμό που θα... παράγει νερό για άρδευση! Το χωριό που υπήρξε «τραγικό σύμβολο» της πύρινης καταστροφής του καλοκαιριού του 2007, «υιοθετήθηκε» και αναγεννήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα έργα παραδίδει σήμερα ο Πρόεδρος της Κύπρου, Δημήτρης Χριστόφιας. Από την «πλατεία Κύπρου», όπως ονομάζεται πια η κεντρική πλατεία του χωριού, ο κ. Χριστόφιας, παρουσία του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, θα παραδώσει το έργο που υποσχέθηκε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος τον Σεπτέμβριο του 2007.

    Το έργο κόστισε 14 εκατ. ευρώ, πολλά από τα οποία συγκεντρώθηκαν από προσφορές Κυπρίων. Συνολικά 47 κατοικίες επιδιορθώθηκαν ή ξαναχτίστηκαν με τη βοήθεια της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αρτέμιδα.

    Επίσης, αποκαταστάθηκαν 36 αποθήκες, η εκκλησία, το ελαιοτριβείο και ο κοινοτικός ξενώνας καθώς και η πλατεία που είχε ολοσχερώς καταστραφεί από τη φωτιά. Επιπλέον, έχει ήδη εγκριθεί η κατασκευή αποχέτευσης, καθώς και επεξεργασίας λυμάτων για αρδεύσιμο νερό!

    Στα σπίτια που επιδιορθώθηκαν, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει προβλέψει ακόμη και την επίπλωση.

    Για τις μόνιμες κατοικίες που δεν επλήγησαν από την πυρκαγιά, αλλά ήταν εμφανώς ταλαιπωρημένες, πραγματοποιήθηκε η αισθητική αποκατάστασή τους, προκειμένου να μη φαίνεται έντονα η διαφορά. Πέραν όλων αυτών, η Κύπρος έχει αναλάβει και την πληρωμή του ΕΛ.ΓΑ. Μέχρι το 2011, οι αποζημιώσεις των αγροτών για την απώλεια του εισοδήματός τους πληρώνονται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Στα... προσεχώς θα μείνουν βέβαια κάποιες εκκρεμότητες. Οταν θα ολοκληρωθεί το έργο της αποχέτευσης, θα γίνει και η οδοποιία του κεντρικού δρόμου του χωριού, ο οποίος λέγεται ότι θα ονομαστεί «οδός Τάσσου Παπαδόπουλου».

    Μ. ΨΑΡΑ

    Ads by Google

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΩΡΕΑΝ 6 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΛΕΒΕΝΤΗΜε χορηγία από το Ιδρυμα Λεβέντη εγκαινιάστηκε πρόσφατα το ανακαινισμένο Αρχαιολογικό Μουσείο της Οδησσού.

    Η αίθουσα ελληνικών αρχαιοτήτων.
    Τέσσερα χρόνια κράτησαν οι εργασίες της κτιριακής ανακαίνισης και της μουσειολογικής αποκατάστασης υπό τη διαρκή εποπτεία του καθηγητή Βάσου Καραγιώργη, του εμπνευστή και διεκπεραιωτή αυτής της λαμπρής πρωτοβουλίας.

    Στον αγιασμό και στην όμορφη τελετή που ακολούθησε ήταν παρόντες ο υφυπουργός Πολιτισμού της Ουκρανίας, ο νομάρχης, ο δήμαρχος της Οδησσού, ο αντιπρόεδρος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, μέλη του Κοινοβουλίου και πολλοί επίσημοι.

    Ο πρόεδρος του Ιδρύματος Λεβέντη και πολλά μέλη της γνωστής οικογένειας των εθνικών ευεργετών, όπως και η κ. Ετμέ Λεβέντη, η μόνιμος εκπρόσωπος της Κύπρου στην ΟΥΝΕΣΚΟ, τίμησαν με την παρουσία τους την τελετή των εγκαινίων και συμπαραστάθηκαν διακριτικά σε όλη τη διάρκεια των προετοιμασιών αυτής της μεγάλης για τον Ελληνισμό στιγμής.

    Ολοι οι Ουκρανοί επίσημοι που παρακολούθησαν την τελετή επαίνεσαν το Ιδρυμα Λεβέντη για τη γενναιοδωρία του και εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους, τονίζοντας τους ισχυρούς δεσμούς που ενώνουν τη χώρα τους με τον Ελληνισμό από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα. Ο νομάρχης Οδησσού απένειμε κατά τη διάρκεια της τελετής το ανώτατο παράσημο της νομαρχίας στον πρόεδρο του Ιδρύματος Λεβέντη, Αναστάσιο Λεβέντη, παρουσία εκατοντάδων κατοίκων της Οδησσού που παρακολούθησαν την τελετή μπροστά στα κλασικού ρυθμού προπύλαια του μουσείου, με φόντο τις σημαίες της Ουκρανίας, της Ελλάδας και της Κύπρου.

    Ο καθηγητής Βάσος Καραγιώργης με το παράσημο Μαρασλή, δίπλα στο πορτρέτο του Γρηγόρη Μαρασλή
    Στον προθάλαμο του μουσείου βρίσκεται σε περίοπτη θέση η προτομή του Ελληνα δημάρχου Γρηγόρη Μαρασλή, που ίδρυσε το μουσείο, το 1883, και το πορτρέτο του αείμνηστου Κωνσταντίνου Λεβέντη, επί προεδρίας του οποίου το Ιδρυμα αποφάσισε την ανακαίνιση του μουσείου.

    Ο κ. Λεβέντης τόνισε στην ομιλία του ότι ένας από τους πρωταρχικούς στόχους του ιδρύματος είναι η συντήρηση και η προβολή του ελληνικού πολιτισμού. Η διαχρονική επίδρασή του πάνω στον παγκόσμιο πολιτισμό είναι σήμερα διεθνώς αποδεκτό φαινόμενο. Με την προσαρμογή του Ελληνισμού στην πολυπολιτισμική παραγματικότητα, ο Ελληνισμός γίνεται σύμβολο όχι ενός στενού εθνικισμού, αλλά ενός πολιτισμού προσαρμοσμένου στον πολιτισμικό χαρακτήρα των λαών της Μεσογείου και του ευρύτερου δυτικού κόσμου.

    Ο καθηγητής Βάσος Καραγιώργης τόνισε τη σημασία της δωρεάς του Ιδρύματος Λεβέντη και υπογράμμισε: «Τόσο η Ουκρανία όσο και η Κύπρος είναι μικρές χώρες, που δεν έχουν να επιδείξουν εντυπωσιακά επιτεύγματα σε άλλους τομείς, αλλά κρατάμε ασφαλώς, πολύ καλή θέση στην Ιστορία του πολιτισμού.

    Εχουμε μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά που μπορεί, όταν προβληθεί κατάλληλα, όχι μόνο να συμβάλει στην εθνική αφύπνιση και αυτοπεποίθηση, αλλά και να δημιουργήσει την κατάλληλη υποδομή για την ανάπτυξη του πολιτιστικού τουρισμού.

    Πολλά μπορεί να γίνουν σ' αυτόν τον τομέα και η συμβολή της Ελληνικής Αρχαιολογικής Επιστήμης θα είναι -πρέπει να είναι από κάθε άποψη ευεργετική, αλλά και απαραίτητη».

    Η πρόσοψη του Αρχαιολογικού Μουσείου της Οδησσού
    Ο γενικός διευθυντής του υπουργείου Πολιτισμού Λάζαρος Κολώνας που παρευρέθη στην εκδήλωση, τόνισε τη σημασία των προσπαθειών του Ιδρύματος Λεβέντη στη συντήρηση και την προβολή της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς σε διάφορα μέρη του κόσμου και υποσχέθηκε ότι το υπουργείο Πολιτισμού, πολύ σύντομα, θα καταρτίσει πρόγραμμα αρχαιολογικών ερευνών στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, όπου οι Ελληνες εγκαθίδρυσαν αποικίες από τον 7ο αι. π.Χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΩΡΕΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΛΕΒΕΝΤΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΟΔΗΣΣΟΥα έργα ελληνικής τέχνης που φυλάσσονται στο Μουσείο της Οδησσού μαρτυρούν το υψηλό επίπεδο πολιτισμού που αναπτύχθηκε σ' αυτές τις ελληνικές αποικίες για περίπου οκτώ αιώνες. Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Οδησσού είναι το πλουσιότερο μουσείο της Ουκρανίας σε ελληνικές αρχαιότητες. Στο μουσείο εκτίθεται επίσης μια μικρή, αλλά σημαντική συλλογή κυπριακών αρχαιοτήτων που δωρήθηκαν στο μουσείο τα τέλη του 19ου αιώνα.

    Την εντυπωσιακή μουσειολογική αποκατάσταση του μουσείου ανέλαβε ο Ελληνας μουσειολόγος Μωυσής Καπόν μαζί με συνεργείο τεχνικών από την Ελλάδα. Ολες οι προθήκες της έκθεσης κατασκευάστηκαν στην Αθήνα.

    Δύο χρόνια πριν έχει εκδοθεί, με έξοδα του Ιδρύματος Λεβέντη, εικονογραφημένος κατάλογος του μουσείου στα αγγλικά, που θα το κάνει γνωστό διεθνώς.

    Ο Αναστάσιος Λεβέντης ευχαρίστησε τους Ουκρανούς επισήμους για την εγκάρδια συνεργασία τους και υποσχέθηκε ότι, μέσα στο 2004, το Ιδρυμα Λεβέντη θα αναλάβει τη δαπάνη για την εγκαθίδρυση στο μουσείο σύγχρονου εργαστηρίου συντήρησης αρχαίων αντικειμένων.

    Με την ανακαίνιση του Αρχαιολογικού Μουσείου της Οδησσού αρχίζει μια νέα περίοδος προβολής και έρευνας του ελληνικού πολιτισμού, πέρα από το Αιγαίο. Η ενίσχυση και η προβολή τέτοιων δραστηριοτήτων είναι το πρώτιστο μέλημα όσων Ελλήνων βρίσκονται στο παρόν και πιστεύουν στο μέλλον.


    ΑΝΝΑ ΣΤΑΦΙΔΑ-ΒΑΛΑΒΑΝΙΔΟΥ


    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/10/2003

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Ιωάννης Φραγκούδης
    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
    Ο Ο Ιωάννης Φραγκούδης στους Ολυμπιακούς του 1896
    Campione olimpico

    Ο Ιωάννης Φραγκούδης ήταν Ολυμπιονίκης της σκοποβολής (1896) από τη Λεμεσό της Κύπρου. Είναι ο μοναδικός Κύπριος που έχει κατακτήσει ολυμπιακό μετάλλιο.

    Στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1896,συμμετείχε με τα χρώματα της Ελλάδας και κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στο περίστροφο 25μ. και ένα αργυρό μετάλλιο στο πολεμικό όπλο 300μ. Ήταν λοχαγός του Πυροβολικού και υπασπιστής του Βασιλιά Γεωργίου Α΄.
    [Επεξεργασία] Παραπομπές
    Commons logo
    Τα Κοινά έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
    Ιωάννης Φραγκούδης

    Σ.Ε.Γ.Α.Σ., ανακτήθηκε 1/1/2009.
    Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή, ανακτήθηκε 1/1/2009.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Ο Ιωάννης Φραγκούδης υπήρξε ήρωας στούς Βαλκανικούς πολέμους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΥΠΡΙΟΣ Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ 1940 Ο ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΣ Ο ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Λουκής Ακρίτας
    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

    Ο Λουκής Ακρίτας (1909-1965) ήταν λογοτέχνης (ασχολήθηκε με την πεζογραφία, το θέατρο, και το δοκίμιο), δημοσιογράφος και πολιτικός από την Κύπρο. Το λογοτεχνικό του έργο διέπεται από την προοδευτική του ιδεολογία και την ανθρωπιστική του κοσμοθεωρία και χαρακτηρίζεται από μια αισιόδοξη προοπτική, που προκύπτει από την πίστη του στην ψυχική αντοχή των κοινωνικά αδικημένων.

    Κόρη του είναι η δημοσιογράφος ,συγγραφέας και σεναριογράφος Έλενα Ακρίτα.
    Πίνακας περιεχομένων
    [Απόκρυψη]

    1 Η ζωή του
    2 Πολιτική σταδιοδρομία του Λουκή Ακρίτα
    3 Το λογοτεχνικό έργο του
    4 Πηγή

    [Επεξεργασία] Η ζωή του

    Ο Λουκής Ακρίτας γεννήθηκε το 1909 στην Μόρφου της Κύπρου και αφού αποφοίτησε, το 1925, από το Παγκύπριο Γυμνάσιο, σπούδασε στο Διδασκαλείο Λευκωσίας. Εργάστηκε για δύο χρόνια ως δάσκαλος στην Κύπρο δημοσιεύοντας παράλληλα διάφορα κείμενα του στην εφημερίδα Χρόνος. Το 1930 ήρθε στην Αθήνα, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και υπήρξε πολιτικός συντάκτης αρχικά στην εφημερίδα Εστία και στη συνέχεια στην Πρωία. Επίσης υπήρξε ανταποκριτής της εφημερίδας της Λευκωσίας Πρωινή και συγχρόνως σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και συνεργάστηκε με τη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια του Πυρσού.

    Στη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, στον οποίο πήρε μέρος ως απλός στρατιώτης, έστελνε από το μέτωπο ανταποκρίσεις στην εφημερίδα Εστία. Τους τελευταίους μήνες της Κατοχής άρχισε να εκδίδει μαζί με τον αδερφό του την αντιστασιακή εφημερίδα Καθημερινά Νέα, η οποία ήταν πολιτικά προσανατολισμένη προς την Ένωση Κέντρου και τις επιλογές του Γεωργίου Παπανδρέου, και η έκδοση της συνεχίστηκε για λίγο διάστημα και μετά την απελευθέρωση. Στη διάρκεια της Κατοχής ο Ακρίτας υπήρξε ιδρυτικό μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης Τριμελής Επιτροπή Αγώνος (μετέπειτα Ανώτατη Επιτροπή Απελευθερώσεως) μαζί με τον Μιλτιάδη Πορφυρογέννη και τον στρατηγό Σπηλιωτόπουλο.

    Από το 1952 έως το 1954 εξέδωσε το περιοδικό Ελληνικά Χρονικά (περίπου 100 τεύχη), το οποίο αρχικά ήταν εβδομαδιαίο και αργότερα έβγαινε κάθε δεκαπέντε μέρες. Στο περιοδικό αυτό διευθυντής ήταν ο αδερφός του Ευριπίδης και υπεύθυνος στα λογοτεχνικά θέματα ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Από τα μέσα του 1959 άρχισε να εκδίδει το εβδομαδιαίο περιοδικό Κόσμος, Επιστήμη και Ζωή το οποίο από τις αρχές του 1962 έγινε επίσης δεκαπενθήμερο. Στο περιοδικό αυτό ο Ακρίτας δημοσίευσε και μερικά διηγήματά του μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το Φορτίο ανθρώπου.

    Πέθανε το 1965 σε κλινική του Λονδίνου, ύστερα από εγχείρηση που έκανε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Πολιτική σταδιοδρομία του Λουκή Ακρίτα

    Ο Λουκής Ακρίτας διετέλεσε υφυπουργός Τύπου και Πληροφοριών στην Κυβέρνηση Απελευθερώσεως του Γεωργίου Παπανδρέου (1944), κατόπιν ρήξης του όμως με την επίσημη πολιτική γραμμή αποσύρθηκε μέχρι το 1951 οπότε εκλέχτηκε βουλευτής , πρώτος σε σταυρούς προτίμησης στην Αθήνα, με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα.

    Από το 1961 συνεργάστηκε και πάλι με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, εκλέχτηκε βουλευτής στις εκλογές του 1963 και 1964 οπότε ως υφυπουργός Παιδείας υλοποίησε την Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση που εισηγήθηκε ο Ευάγγελος Παπανούτσος.

    Τέλος πρόεβαλε τον κυπριακό αγώνα για την ανεξαρτησία μέσω της συμμετοχής του στην Γ΄ Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών και την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (1952). Το 1954 ταξίδεψε στις ΗΠΑ ως μέλος της Διακομματικής Επιτροπής Διαφωτίσεως για το ζήτημα της Κύπρου.
    [Επεξεργασία] Το λογοτεχνικό έργο του

    Στο χώρο της λογοτεχνίας ο Λουκής Ακρίτας εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1931 με ένα διήγημα από τις στήλες του περιοδικού Πρωτοπόροι. Στα δύο μυθιστορήματα του το 1935 και το 1936 (Νέος με καλάς συστάσεις και Ο κάμπος) ενυπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα και στοιχεία από την αγροτική κυπριακή ζωή. Το έργο του Αρματωμένοι(1947) θεωρείται ένα από τα καλύτερα του είδους. Μεγάλο μέρος του έργου του Ακρίτα βρίσκεται δημοσιευμένο σε διάφορα περιοδικά με τα οποία συνεργάστηκε.

    Σημαντική είναι και η προσφορά του στο θέατρο κυρίως με τα έργα του Όμηροι και Θεοδώρα. Το πρώτο δημοσιεύθηκε το 1956 και είχε θέμα τα αντίποινα των γερμανικών δυνάμεων κατοχής σε ένα χωριό λόγω της δραστηριότητας αντάρτικων ομάδων. Στο έργο αυτό ο Ακρίτας ακολουθεί τη τεχνική του λαϊκού θεάτρου, έχει όμως και στοιχεία που παραπέμπουν στη δομή της αρχαίας τραγωδίας ενώ από τις συγκρούσεις αναδίονται μορφές συμβολικές και όχι χαρακτήρες.

    Έγραψε επίσης το Όνειρο αγάπης που το ανέβασε η Μαρίκα Κοτοπούλη στο θέατρό της το 1941, με τίτλο Όπου αγαπά παιδεύει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Πολιτική σταδιοδρομία του Λουκή Ακρίτα

    Ο Λουκής Ακρίτας διετέλεσε υφυπουργός Τύπου και Πληροφοριών στην Κυβέρνηση Απελευθερώσεως του Γεωργίου Παπανδρέου (1944), κατόπιν ρήξης του όμως με την επίσημη πολιτική γραμμή αποσύρθηκε μέχρι το 1951 οπότε εκλέχτηκε βουλευτής , πρώτος σε σταυρούς προτίμησης στην Αθήνα, με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα.

    Από το 1961 συνεργάστηκε και πάλι με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, εκλέχτηκε βουλευτής στις εκλογές του 1963 και 1964 οπότε ως υφυπουργός Παιδείας υλοποίησε την Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση που εισηγήθηκε ο Ευάγγελος Παπανούτσος.

    Τέλος πρόεβαλε τον κυπριακό αγώνα για την ανεξαρτησία μέσω της συμμετοχής του στην Γ΄ Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών και την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (1952). Το 1954 ταξίδεψε στις ΗΠΑ ως μέλος της Διακομματικής Επιτροπής Διαφωτίσεως για το ζήτημα της Κύπρου.
    [Επεξεργασία] Το λογοτεχνικό έργο του

    Στο χώρο της λογοτεχνίας ο Λουκής Ακρίτας εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1931 με ένα διήγημα από τις στήλες του περιοδικού Πρωτοπόροι. Στα δύο μυθιστορήματα του το 1935 και το 1936 (Νέος με καλάς συστάσεις και Ο κάμπος) ενυπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα και στοιχεία από την αγροτική κυπριακή ζωή. Το έργο του Αρματωμένοι(1947) θεωρείται ένα από τα καλύτερα του είδους. Μεγάλο μέρος του έργου του Ακρίτα βρίσκεται δημοσιευμένο σε διάφορα περιοδικά με τα οποία συνεργάστηκε.

    Σημαντική είναι και η προσφορά του στο θέατρο κυρίως με τα έργα του Όμηροι και Θεοδώρα. Το πρώτο δημοσιεύθηκε το 1956 και είχε θέμα τα αντίποινα των γερμανικών δυνάμεων κατοχής σε ένα χωριό λόγω της δραστηριότητας αντάρτικων ομάδων. Στο έργο αυτό ο Ακρίτας ακολουθεί τη τεχνική του λαϊκού θεάτρου, έχει όμως και στοιχεία που παραπέμπουν στη δομή της αρχαίας τραγωδίας ενώ από τις συγκρούσεις αναδίονται μορφές συμβολικές και όχι χαρακτήρες.

    Έγραψε επίσης το Όνειρο αγάπης που το ανέβασε η Μαρίκα Κοτοπούλη στο θέατρό της το 1941, με τίτλο Όπου αγαπά παιδεύει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ – ΚΥΠΡΟΣ

    18/05/2010 in Αταξινόμητα


    Στις 16 Μαϊου 2010 Κυριακή ο Δήμος Αγ. Δημητρίου μαζί με την Ένωση Κυπρίων Ελλάδος (ΕΚΕ) συνδιοργάνωσαν στα πλαίσια των «ΠΑΝΑΓΟΥΛΕΙΩΝ 2010», που κατ’ έτος γιορτάζουν στον τόπο θανάτου του Πρωταγωνιστή και Βάρδου της Αντίστασης, Αλέξανδρου Παναγούλη.
    Κύριος ομιλητής της βραδιάς ήταν ο Κύπριος Πολιτικός Ανδρέας Παναγιώτου, παλαιός φίλος και Συναγωνιστής του Αλέξανδρου Παναγούλη στην Κύπρο, και εκ των βασικών συνεργατών του στη δράση της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ κατά τη διάρκεια της ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ, ο οποίος στο λόγο του στα «ΠΑΝΑΓΟΥΛΕΙΑ 2010» είπε τα εξής :

    Πρώτη Μαΐου 1976, σχεδόν χαράματα, και η είδηση έφτασε σαν αστραπή σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, στον κάθε Έλληνα όπου κι αν βρίσκεται, στον κόσμο ολόκληρο μέχρι την άκρη της οικουμένης.
    Ο Αλέξανδρος Παναγούλης σκοτώθηκε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Ο Αλέξανδρος Παναγούλης σκοτώθηκε.
    Οι καρδιές πάγωσαν, η σκέψη σταμάτησε, κανένας δεν ήθελε να το πιστέψει. Σκληρή όμως η μοίρα, πικρή και η αλήθεια. Το ηρωικό παλικάρι έφυγε, μας αποχαιρέτισε δυστυχώς για πάντα. Το επίμονο παράπονο κι’ ο αβάστακτος πόνος πλημμύριζαν τη ψυχή μας, οι απορίες και τα τόσα ερωτήματα τροφοδοτούσαν το θολό νεφέλωμα των ανεξήγητων μύθων και του θαυμαστού πλέον θρύλου. Η συναίσθηση της μεγάλης απώλειας, η αγωνία της αισθητής απουσίας, αποτύπωναν την έκφραση της συνείδησης για το ξεχωριστό παλικάρι που τόσο πρόωρα και άδικα χάθηκε.
    Είναι πραγματικά από τις λίγες και εξαιρετικές εκείνες περιπτώσεις που τέτοια απρόσμενη είδηση, τόσο συντάραξε, τόσο συγκλόνισε και τόσο συγκίνησε, οδηγώντας αυθόρμητα τον καθένα μέχρι και τον πιο απλό ανώνυμο άνθρωπο και ιδιαίτερα τον ανήσυχο νέο, να προσέρχεται ευλαβικά τιμητής και προσκυνητής στο άψυχο σκήνωμα του, κι’ οι επώνυμοι να συνωστίζονται και ανταγωνίζονται πώς να καταστήσουν εμφανή την παρουσία τους, χαρακτηριστικό του αντικρίσματος και εκτοπίσματος της ακτινοβολίας της προσωπικότητας του. Το μυριόστομο σύνθημα και μήνυμα της λαοθάλασσας που τον συνόδευαν στην τελευταία του κατοικία αποκαλυπτικό και αντάξιο της αγωνιστικής του ταυτότητας.
    Ένας στο χώμα – Χιλιάδες στον Αγώνα.
    Κι όμως, δυστυχώς, η ιστορία δεν μας χαρίζει εύκολα άλλο Αλέξανδρο Παναγούλη. Γιατί ο Αλέκος ήταν ένας και μοναδικός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. ις 18.6.67, χρησιμοποιώντας το διαβατήριο γνωστού του Κύπριου φοιτητή, καταφεύγει στην Κύπρο, γιατί όπως ο ίδιος εξηγούσε, ήταν το μόνο ελεύθερο κομμάτι του Ελληνισμού και εκεί θα μπορούσε να βρει στηρίγματα και βοήθεια λόγω της πρόσφατης αγωνιστικής της εμπειρίας από τον απελευθερωτικό της αγώνα εναντίον των Άγγλων.
    Στην Κύπρο, η είδηση του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 στην Ελλάδα χτύπησε σαν κεραυνός στο κεφάλι μας, κορυφώνοντας την αγωνία και τις ανησυχίες της σκληρής δοκιμασίας της μικρής μας Πατρίδας. Για αυτό και ο ξεσηκωμός ήταν άμεσος.
    Από την πρώτη μέρα, με πρωτοστάτες κάποιους νέους επιστήμονες, δημοσιογράφους και ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, κινητοποιηθήκαμε και εκδώσαμε την πρώτη διακήρυξη καταδίκης του
    πραξικοπήματος και της δικτατορίας, αξιώνοντας την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα που τη γέννησε. Την επόμενη, 22 Απριλίου, πραγματοποιήσαμε την πρώτη μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας, κατά την οποία εκδώσαμε τη δεύτερη αντιδικτατορική διακήρυξη και εκλέξαμε τη γνωστή Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα από διαπρεπείς προσωπικότητες της Κυπριακής κοινωνίας. (Βίας Μαρκίδης, Χρίστος Κατσαμπάς, κα Πετρώνδα, Σόλων Νικήτας, Τάκης Χ” Δημητρίου, ο υποφαινόμενος και Ζήνων Κατσούρης)
    Ήταν η πρώτη Επιτροπή που δημιουργήθηκε παγκόσμια, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της αντιδικτατορικής προσπάθειας, καλώντας το λαό σε αντίσταση, αλλά και επαγρύπνηση, προειδοποιώντας για τους κινδύνους και τις συνέπειες που προέκυπταν πλέον για τη Κύπρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Την Επιτροπή εκείνη και τους πιστούς συνεργάτες της που με το αξιόλογο έργο και τις δραστηριότητες της κράτησε στους ώμους της την αξιοπρέπεια της μικρής μας Πατρίδας, παρά τις αντίξοες συνθήκες, παλεύοντας καθημερινά με τις απειλές και τις τρομοκρατικές επιθέσεις των κατευθυνόμενων μπράβων της χούντας.
    Αποτελεί γεγονός, ότι ο Αλέκος κατά την πρώτη περίοδο άφιξης του στην Κύπρο, άγνωστος ων και ελλείψει σχέσεων και διασυνδέσεων, ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα, αφού κατ’ απαίτηση των ελληνικών αρχών κηρύχθηκε καθηκόντως καταζητούμενο πρόσωπο και αναζητείτο η σύλληψη του. Παρά ταύτα βρέθηκαν και πάλι οι θαρραλέοι εκείνοι που αποδέχτηκαν και ανέλαβαν την ευθύνη της φιλοξενίας, της απόκρυψης και της προστασίας του. (Οικ. Ζόππου, Αντρέας Χρίστοδουλίδης, ο υποφαινόμενος, Τάκης Χ” Δημητρίου, Νίκος Σιαφκάλης).
    Αυτό κράτησε μέχρι τέλος Ιανουαρίου 1968, όταν μετά από παρέμβαση των Χ” Δημητρίου και Βάσου Λυσσαρίδη ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπος Μακάριος έδωσε οδηγίες στον αρμόδιο Υπουργό να του εκδώσει ταξιδιωτικά έγγραφα προς διευκόλυνση της διαφυγής του και ο Υπουργός Εσωτερικών και Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Πολύκαρπος Γιωρκάτζης, εξέδωσε και του παρέδωσε στις 27.1.68 διαβατήριο και την επόμενη, 28.1.68, μέρα Κυριακή, επέβλεψε ο ίδιος προσωπικά την ασφαλή αναχώρηση του από την Κύπρο με προορισμό τη Ρώμη μέσω Βυρητού.
    Ήμουν παρών στη συνάντηση Παναγούλη – Γιωρκάτζη για τις διευθετήσεις του διαβατηρίου και της φυγής του από την Κύπρο. Παρακολούθησα με προσοχή τη γνωριμία τους, τις αντιδράσεις τους και τις συζητήσεις που έγιναν μεταξύ τους. Γι’ αυτό και είμαι σε θέση να επιβεβαιώσω, ότι οι απόψεις, οι εκτιμήσεις και ανησυχίες τους κάπου συνέπιπταν. Από τη μια ο Παναγούλης με όλο εκείνο το πάθος εναντίον της θλιβερής κατάστασης του χουντοφασισμού των Συνταγματαρχών, που ντρόπιαζε την Ελλάδα και από την άλλη ο Γιωρκάτζης πλήρως απογοητευμένος από τη στάση και τη συμπεριφορά τους για την Κύπρο. Και πώς να μην ήταν απογοητευμένος με τα όσα έκπληκτοι παρακολουθούσαμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Τις εξ Αθηνών ανοιχτές απειλές ότι βρισκόμαστε εκτός εθνικής γραμμής και θα λογοδοτήσουμε; Την ενθάρρυνση των φανατικών και ακραίων αντιμακαριακών στοιχείων που πανηγύριζαν απειλώντας τους πάντες και τα πάντα ότι πλησιάζουν οι μέρες μας; Το φιάσκο των συνομιλιών του Έβρου; Τις αποκρουστικές και προσβλητικές θεωρίες Παπαδόπουλου περί πόρνης για την οποία δεν αξίζει να τσακώνονται οι δυο εραστές της, αφού μπορούν να τη μοιράζονται; Τα γεγονότα της Κοφίνου και την επακόλουθη συμφωνία, με αποκορύφωμα την εθνική ταπείνωση της απόσυρσης της Ελληνικής Μεραρχίας, την οποία θεωρούσε μαχαιριά στα σπλάχνα μας, αφήνοντας την Κύπρο εκτεθειμένη και απροστάτευτη;
    Ήταν για μένα ολοφάνερο, ότι λειτούργησε μεταξύ τους μια ζεστή επικοινωνία και συμπάθεια, που ξύπνησε μέσα τους και τη σπίθα της αγωνιστικής φλέβας που τους χαρακτήριζε, αφού ο Γιωρκάτζης έβλεπε μπροστά του άνθρωπο αποφασισμένο, άνθρωπο με περιεχόμενο, ενδιαφέροντα και αναζητήσεις και όχι όπως τον παρουσίαζαν οι πληροφορίες της χούντας. Και δεν έχω αμφιβολία ότι τα αμοιβαία αισθήματα που ξεπήδησαν από αυτή τη συνάντηση και τη γνωριμία, σηματοδότησαν οπωσδήποτε τις μεταγενέστερες εξελίξεις και
    τη συνεργασία τους. Είναι αρκετά αποκαλυπτικά τα πιο κάτω, για να αρκεσθώ μόνο σ’ αυτά.

    Όταν ο Γιωρκάτζης παρέδιδε στον Παναγούλη, χέρι με χέρι, το διαβατήριο, αφού του ευχήθηκε καλό ταξίδι, τον παρακάλεσε να το επιστρέψει μέσω μου μόλις φτάσει στον προορισμό του, γιατί είναι επίσημο έγγραφο και ο τυχόν εντοπισμός του θα έχει συνέπειες, δημιουργώντας προβλήματα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Και ο Αλέκος αφού τον ευχαρίστησε, του ανάφερε.
    «Κύριε Υπουργέ, όπως εσείς υπήρξατε ειλικρινής μαζί μου, έτσι και γω θα είμαι ειλικρινής μαζί σας και σας λέω ότι δεν θα το επιστρέψω, γιατί αυτό για μένα σημαίνει πολλά».
    Η αντίδραση και απάντηση του Γιωρκάτζη ήταν απλώς η σιωπή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Και δεν έμεινε μέχρι εδώ, αλλά προχώρησε υποδεικνύοντας τρόπους για να μη γίνει αντιληπτός και ενδιαφέρθηκε να βρίσκεται και ο ίδιος στο αεροδρόμιο για να επιβλέψει προσωπικά την ασφαλή αναχώρηση του, όπως και έγινε.
    Ο Αλέκος μόλις έφτασε στον προορισμό του και κουβέντιασε με τους συνεργάτες του, μου έστειλε αμέσως μήνυμα στο οποίο με ενημέρωνε για την κατάσταση και με καλούσε να μεταβώ επειγόντως στη Ρώμη για συνεννοήσεις, γεγονός που έπραξα.
    Εκεί, μετά από πολλούς προβληματισμούς και συζητήσεις, κατελήξαμε στη δημιουργία ένοπλου κινήματος εναντίον της χούντας, ιδρύοντας προς τούτο την Ελληνική Αντίσταση και καθορίζοντας τους τρόπους και τα πλαίσια της ένοπλης δράσης της.
    Την προμήθεια οπλισμού και εκπαίδευση στελεχών θα προσπαθούσαμε να εξασφαλίσουμε από την Κύπρο και γι’ αυτό μου ανατέθηκε και ανέλαβα την αποστολή βολιδοσκόπησης του Γιωρκάτζη.

    Ομολογώ ότι δεν αντιμετώπισα δυσκολίες, γιατί ο Γιωρκάτζης ένιωθε τόσο απογοητευμένος από τους Συνταγματάρχες που συμφωνούσε ότι θα έπρεπε να απομακρυνθούν, να «ξεκουμπιστούν» όπως χαρακτηριστικά έλεγε, γιατί τους θεωρούσε πλέον απρόβλεπτους και επικίνδυνους. Έτσι ανταποκρίθηκε πρόθυμος και διατεθειμένος να βοηθήσει. Η μόνη του επιφύλαξη ήταν κατά πόσο πρόκειται για σοβαρή προσπάθεια, έχοντας υπόψη ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν έγιναν σοβαρές προσπάθειες ένοπλης αντίστασης, πράγμα που συνεννοηθήκαμε να κουβεντιάσει ο ίδιος με τους ηγέτες του κινήματος.
    Στο ενημερωτικό μήνυμα που έστειλα στους συναγωνιστές στη Ρώμη, τόνιζα μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα σχετικά.
    «Συμφωνεί απόλυτα με σχέδια όπως τα συζητήσαμε εκεί … Απεδέχθη να
    βοηθήσει μέσα στα πλαίσια δυνατοτήτων και πλήρους μυστικότητας ……

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Διαπίστωση ελλείψεως σοβαρότητας δι’ αντιμετώπισιν καταστάσεως, ανευθυνότης και σύγχισης τον φοβίζουν για πλέον ενεργόν ανάμειξιν. Ενδεχόμενο διαρροής πληροφοριών και αποκαλύψεων δημιουργούν έλλειψιν εμπιστοσύνης. Εξαρτάται από σας να του αποδείξετε το εναντίον. Είναι πολύτιμη πηγή και πρέπει να διαφυλαχθεί με πολλή προσοχή».
    Έτσι, από την Κύπρο εξασφαλίσαμε την πιο σημαντική πηγή βοήθειας, από τον ίδιο τον Υπουργό Εσωτερικών και Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον Πολύκαρπο Γιωρκάτζη, που εθεωρείτο και ο πανίσχυρος άνδρας που κρατούσε στα χέρια του τον έλεγχο της εσωτερικής κατάστασης.
    Από εκείνη τη στιγμή τα πράγματα άρχισαν να κινούνται με τέτοια ταχύτητα, που κατά τη γνώμη μου δεν άφηναν τα κατάλληλα περιθώρια για σωστή προετοιμασία.
    Στις 8.5.68 πραγματοποιήθηκε η πρώτη μυστική συνάντηση Γιωρκάτζη -Παναγούλη – Νικολαϊδη στο Παρίσι. Επιστρέφοντας μου ανακοίνωσε ότι υποσχέθηκε να βοηθήσει. Τούτο στήριζε στην αποφασιστικότητα του Παναγούλη να αναλάβει την ευθύνη του ένοπλου κινήματος και την πολιτική σοβαρότητα του Νικολαϊδη, μέσω του οποίου όπως μου ανάφερε, όταν θα αλλάξουν τα πράγματα, θα μπορούσαμε να καθιερώσουμε μια πολύ καλή επικοινωνία και συνεργασία. Το ίδιο επανέλαβε και στον υπεύθυνο για την ασφάλεια τους όταν αργότερα ήρθαν στην Κύπρο, λέγοντας του «Πρόσεχε, γιατί μαζί του βρίσκεται και σημαντικό πολιτικό πρόσωπο».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Κατόπιν τούτου ριχτήκαμε όλοι πλέον επί τω έργω, αναλαμβάνοντας ο καθένας το ρόλο και τις ευθύνες του.
    Προσωπικά είχα την ευθύνη του Συνδέσμου ή επί το ακριβέστερο του Συντονιστή για τις συνεννοήσεις μεταξύ Λευκωσίας – Ρώμης – Αθήνας. Επίσης την καθοδήγηση της οργάνωσης πυρήνων Νεολαίας στις μεγάλες Ευρωπαϊκές πόλεις που ανατέθηκε στον Στάθη Παναγούλη και άρχισα ήδη να στέλλω σχετικές οδηγίες. Άρχισα ακόμη να στέλλω ενημερωτικά φυλλάδια για εκρηκτικά.
    Στις 14.5.68 ο Παναγούλης φτάνει στη Ρόδο και από εκεί στις 15 στην Αθήνα, αρχίζοντας τη συγκρότηση της οργάνωσης του Κινήματος, φορτωμένος με όλο το βάρος της ευθύνης αυτής της φιλόδοξης προσπάθειας.
    Μεταξύ 20-22 Μαΐου πραγματοποιούνται δύο ακόμη συναντήσεις Παναγούλη – Γιωρκάτζη στην Αθήνα.
    Αρχές Ιουνίου μας στέλλουν τον συναγωνιστή Μάριο τον οποίο φιλοξενήσαμε και εκπαιδεύσαμε στην Κύπρο.
    Εν τω μεταξύ ο Παναγούλης αντιμετωπίζει δυσκολίες και προβλήματα και γι’ αυτό στις 8.6.68 εγκαταλείπει την Αθήνα και μεταβαίνει στη Ρώμη.
    Μας ζητούν να διευθετήσουμε την κάθοδο τους στην Κύπρο για περαιτέρω συνεννοήσεις. Στις 29.6.68 Παναγούλης και Νικολαΐδης καταφθάνουν στη Κύπρο και φροντίζουμε για την ασφαλή παραλαβή και τη φιλοξενία τους υπό την προστασία έμπιστων συνεργατών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Από τις συζητήσεις που έγιναν, ήταν πια σαφές, ότι στήριζαν πλέον την όλη προσπάθεια στην αποκλειστική βοήθεια και κάλυψη του Γιωρκάτζη, αφού ότι τους υποσχέθηκαν άλλοι από την Ευρώπη έμεινε χωρίς αντίκρυσμα. Ο Γιωρκάτζης τους επιβεβαίωσε και πάλι την προθυμία του να βοηθήσει σε ότι χρειάζονται.
    Συζητώντας τους διάφορους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να αποστείλουμε τον απαραίτητο οπλισμό για τις ανάγκες του κινήματος, ο Παναγούλης έριξε και την ιδέα του διπλωματικού σάκκου, στην οποία και επέμενε. Παρά τις επιφυλάξεις μου ο Γιωρκάτζης τελικά συγκατένευσε και γι’ αυτό τους έδωσα και το παραπλανητικό όνομα του παραλήπτη. Όταν αργότερα τον ρώτησα γιατί δέχτηκε, μου έδωσε την εξήγηση του, από την οποία φαινόταν ότι αφού αναμείχτηκε ήταν αποφασισμένος να διακινδυνεύσει τα πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. νώ ο Νικολαΐδης έφυγε, ο Παναγούλης παρέμεινε στην Κύπρο μέχρι της 11.7.68 για σύντομη εκπαίδευση και μάλιστα κατά την αναχώρηση του διακινδύνευσε παίρνοντας μαζί του δυο περίστροφα και διάφορα εκρηκτικά.
    Στις 17.7.68 ο Παναγούλης φτάνει και πάλι στην Αθήνα.
    Τέλος Ιουλίου και αρχές Αυγούστου άρχισε η αποστολή των δεμάτων με το διπλωματικό σάκκο. Ένα κάθε βδομάδα.
    Εν τω μεταξύ αρχίσαμε να προγραμματίζουμε τις αποστολές των ποσοτήτων οπλισμού που θα εκάλυπταν τις ανάγκες του Κινήματος στα πλαίσια του σχεδίου και του χρονοδιαγράμματος που θέσαμε.
    Η πρώτη μεγάλη αποστολή με το πρώτο φορτίο, από 20 όπλα, ελαφρά αυτόματα, περίστροφα και πιστόλια και μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών, κρυμμένα από ειδικούς στο μερσεντές του Κλεάνθη Ναύτη, θα αναχωρούσαν από την Κύπρο στις 13.8.68 με το πλοίο Αφροδίτη και θα έφταναν στον Πειραιά στις 15.8.68. Προς τούτο έστειλα και το σχετικό μήνυμα, το οποίο ελήφθη.

    Όμως την ίδια μέρα μας πρόλαβαν τα γεγονότα και μόλις καταφέραμε να κρατήσουμε το αυτοκίνητο προτού φορτωθεί στο πλοίο, για να την πληρώσει αργότερα ο Πρόξενος μας στην Αθήνα του οποίου ζητήθηκε η ανάκληση επειδή το μερσεντές του ταξίδεψε με το ίδιο πλοίο, χωρίς ο άνθρωπος να έχει ιδέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Σε αυτό το σημείο νιώθω την ανάγκη να ξεκαθαρίσω κάποια βασικά πράγματα από χρέος στην ιστορική αλήθεια.
    Η απόφαση της δημιουργίας του ένοπλου κινήματος της Ελληνικής Αντίστασης εναντίον της χούντας, δεν λήφθηκε ούτε στην Κύπρο, ούτε στην Ελλάδα, αλλά στη Ρώμη τον Φεβρουάριο του 1968, όπως ανάφερα προηγούμενα, με πρωτοβουλία του Αλέξανδρου Παναγούλη και μικρής ομάδας αξιόλογων συνεργατών του, μεταξύ τούτων και ο υποφαινόμενος (Παναγούλης, Νικολαϊδης, Αργυρόπουλος, Φιλιππακόπουλος, Στάθης, Παναγιώτου).
    Θα εβασίζετο σε οργανωμένο σχέδιο με καθορισμένο πλαίσιο ένοπλης δράσης που θα περιλάμβανε.
    Δολιοφθορές, ανατινάξεις και καταδρομικές αιφνιδιαστικές επιθέσεις εναντίον επιλεγμένων στόχων και άλλες δυναμικές δραστηριότητες, όπως επίσης εκτελέσεις εναντίον στελεχών της χούντας, σεσημασμένων βασανιστών και γνωστών συνεργατών τους, με επιδίωξη:
    Την ενίσχυση των πολιτικών πιέσεων του εξωτερικού και ιδιαίτερα της Ευρώπης, η οποία άρχισε να δυσανασχετεί ελλείψει σοβαρής αντίστασης στο εσωτερικό. Να αποδείξουμε ότι η χούντα δεν είναι άτρωτη. Να προκαλέσουμε κλίμα ανασφάλειας και αμφισβήτησης της χούντας, ακόμη και μεταξύ των ίδιων. Να ενθαρρύνουμε και άλλες δυνάμεις να βγουν δυναμικά στο προσκήνιο. Να προκαλέσουμε τη δυναμική που θα καλλιεργούσε και δημιουργούσε τις κατάλληλες συνθήκες για να βγει άφοβα ο κόσμος στους δρόμους με μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις, μη αποκλείοντας ακόμη και την εξέγερση στρατιωτικών μονάδων, με τελικό σκοπό την ανατροπή της χούντας.
    Αποκλείσαμε με αυστηρότητα τα τυφλά κτυπήματα με αθώα θύματα.
    Θα ξεκινούσαμε πρώτα από την Αθήνα και Πειραιά και θα προχωρούσαμε στη συνέχεια στις άλλες μεγάλες πόλεις και περιοχές της Ελλάδας. Θα προσπαθούσαμε επίσης να οργανώσουμε πυρήνες Νεολαίας στις μεγάλες Ευρωπαϊκές πόλεις, που θα αξιοποιούσαμε ανάλογα με τις εξελίξεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Η πρώτη φάση θα είχε χρονοδιάγραμμα 6 μηνών, οπότε ανάλογα με τις εξελίξεις θα επανεκτιμούσαμε την κατάσταση.
    Τη γενική ευθύνη για την πολιτική αξιοποίηση της δράσης του Κινήματος και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να εξασφαλισθεί από την Ευρώπη είχε ο Ν. Νικολαϊδης με τους συνεργάτες του στη Ρώμη.
    Αρχηγός του Κινήματος της Ελληνικής Αντίστασης ήταν ο Αλέξανδρος Παναγούλης και κανένας άλλος, ο οποίος είχε και την ευθύνη αξιολόγησης και επιλογής των στόχων και της προετοιμασίας διεξαγωγής των επιχειρήσεων.
    Η έναρξη δράσης του κινήματος θα έπρεπε να ήταν εντυπωσιακή, ώστε να δημιουργήσει την κατάλληλη δυναμική για τη συνέχεια και θα περιλάμβανε σωρεία εκρήξεων εναντίον επιλεγμένων στόχων και αν μπορούσε την εκτέλεση κάποιου στελέχους της χούντας.
    Και είναι αυτό ακριβώς το σχέδιο που προσπάθησε και επεχείρησε να εφαρμόσει ο Παναγούλης, συνεπής στις συνεννοήσεις μας, εντοπίζοντας μάλιστα ότι πέραν των εκρήξεων, ο στόχος κατά στελέχους της χούντας μπορούσε να είναι ο ίδιος ο Παπαδόπουλος.
    Επομένως η επιχείρηση της 13ης Αυγούστου δεν αποτελούσε ένα μεμονωμένο γεγονός απόπειρας δολοφονίας του Παπαδόπουλου, όπως επεκράτησε να λέγεται, αλλά θα ήταν απλώς η έναρξη του ένοπλου κινήματος της Ελληνικής Αντίστασης με προοπτική να συνεχίσει σύμφωνα με το σχέδιο και το πρόγραμμα. Γι’ αυτό εξ άλλου θα αρχίζαμε να αποστέλλουμε τις ποσότητες οπλισμού, άλλως δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να το πράξουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Όμως, η επιχείρηση απέτυχε, κατά τη γνώμη μου και λόγω απειρίας και λόγω βιασύνης, χωρίς περιθώρια για συνέχεια, με όλα τα γνωστά επακόλουθα και για τον ίδιο τον Αλέκο και τους συνεργάτες του, αλλά και για μας τους συναγωνιστές του στην Κύπρο, που μπήκαμε πλέον ως πρώτοι στόχοι για εκτέλεση στον κατάλογο των κατευθυνόμενων παράνομων οργανώσεων και ομάδων. Ιδιαίτερα για τον Γιωρκάτζη με την απομάκρυνση του από την Κυβέρνηση και την κατάληξη της στιγερής του δολοφονίας, μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατά του Μακαρίου τον Μάρτιο 1970, στην οποία δυστυχώς διέπραξε το σφάλμα να έχει συνδρομή και ο ίδιος, γι’ αυτό και έφυγε στιγματισμένος.
    Τόνισα και άλλες φορές επί τούτου. Εξηγήσεις μπορεί να υπάρχουν, όχι όμως και δικαιολογητικό. Γιατί όσα κι αν μεσολάβησαν και δυστυχώς ήσαν πολλά, όσες πικρίες και καχυποψίες κι αν συσσωρεύτηκαν, ότι και να συνέβαινε, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και περιστάσεις, δεν έπρεπε σε καμιά περίπτωση να ενδώσει στην ασφυκτική πολιορκία που του άσκησαν εν όψει της απόπειρας οι πρωταγωνιστές της ως εντολοδόχοι των εμπνευστών της για να εμπλέξουν σε αυτή και τον ίδιο, με την ψευδαίσθηση ότι θα του τη χάριζαν, ενώ αυτο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. Πέρα όμως απ’ αυτό, είναι γενικά παραδεκτό, ότι η απομάκρυνση του από την Κυβέρνηση και το περιβάλλον της εξουσίας κατ’ απαίτηση της χούντας και τα εκβιαστικά τελεσίγραφα, είχε και γενικότερες επιπτώσεις, γιατί έφυγε πλέον από τη μέση ο ισχυρός κρίκος που κρατούσε τον έλεγχο της εσωτερικής κατάστασης, με αποτέλεσμα η χούντα να προχωρεί ακάθεκτη στην άλωση του εσωτερικού μετώπου, οι κατευθυνόμενες παράνομες οργανώσεις και ομάδες να οργιάζουν με τις εγκληματικές τους δραστηριότητες και η εσωτερική κατάσταση να μη διαθέτει τη συνοχή και ενότητα των δυνάμεων και παραγόντων εκείνων που αποτελούσαν την ασπίδα προστασίας έναντι των κινδύνων που παραμόνευαν. Και αυτό ήταν ευθύνη και μεγάλη αποτυχία του νέου περιβάλλοντος εξουσίες που προέκυψε.
    Θα πρέπει ασφαλώς να γίνεται κατανοητό, ότι η αποτυχία της επιχείρησης, δεν μπορεί να μειώσει, ούτε την αξία και τη σημασία της προσπάθειας, ούτε και τον ίδιο τον Αλέκο. Γιατί και μόνο η απόφαση ανάληψης της ευθύνης του ένοπλου κινήματος και της διενέργειας τέτοιας επιχείρησης, διακινδυνεύοντας τα πάντα, είναι αρκετά για να καταδείξουν το μέγεθος της δύναμης που χρειάζεται, του θάρρους και της τόλμης, της παλικαριάς και αποφασιστικότητας. Και ο Αλέξανδρος Παναγούλης τα είχε αυτά μέσα του, γι’ αυτό τόλμησε και μάλιστα επιλέγοντας από την αρχή την αναμέτρηση του με τον ίδιο τον αρχηγό της χούντας, τον ηγέτη της δικτατορίας, γεγονός που έδινε ευρύτερη διάσταση στην επιχείρηση λόγω της σημασίας του στόχου και του συμβολισμού της. Εξ άλλου τέτοιες ριψοκίνδυνες προσπάθειες έχουν πάντα και το ρίσκο της αποτυχίας, όσο πεπειραμένος κι αν είναι ο μαχητής τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. Κι όμως ο Παναγούλης δεν σταμάτησε μέχρι εδώ. Επιστρατεύοντας τα μεγάλα ψυχικά αποθέματα δύναμης που έκρυβε μέσα του, τέντωσε και πάλι το ανάστημα του για μια νέα αρχή, καινούργιο ξεκίνημα αντίστασης και αγώνα με τη δική του προσωπική σφραγίδα και τον μοναχικό του τρόπο.
    Μέσα από τα φρικτά βασανιστήρια, τη δίκη και την ιστορική του απολογία, την καταδίκη του σε θάνατο, τα διατάγματα εκτέλεσης του και την άρνηση του να ζητήσει χάρη, τις απεργίες πείνας και τις δραπετεύσεις του, τροφοδοτώντας το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Και μέσα από όλο αυτό το μαρτύριο μας αποκάλυψε και μια άλλη ενδιαφέρουσα πτυχή των χαρισμάτων του, την καθαρά πνευματική και συναισθηματική με την εξαίρετη ποίηση που μας χάρισε.
    Δεν θα ήταν ίσως υπερβολή να πούμε, ότι από την σύλληψη του και ύστερα, ο αντιδικτατορικός αγώνας, με εξαίρεση τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, διεξαγόταν στο όνομα του.
    Γι’ αυτό και δίκαια χαρακτηρίστηκε και καταξιώθηκε στη συνείδηση των ανθρώπων ως σύμβολο Αντίστασης καιΔημοκρατίας.

    Ανάφερε μεταξύ άλλων στην απολογία του. «Δεν έχει σημασία ότι εμείς αποτύχαμεν. Άλλοι έρχονται μετά από εμάς. Θα ανατραπεί η κατάσταση διά της βίας. Άλλη οδός δεν υπάρχει. Ο αγών χρειάζεται προσπάθειας».
    Δυστυχώς, όμως, μετά τον Παναγούλη δεν βρέθηκαν άλλοι θαρραλέοι να αποτολμήσουν την ένοπλη αναμέτρηση με την χούντα, μέχρι που τελικά η Κύπρος υπήρξε και πάλι το τραγικό θύμα, πληρώνοντας το ακριβό τίμημα.
    Με τις καταραμένες και εφιαλτικές αποφράδες εκείνες μέρες του Ιουλίου του 1974, με το εγκληματικό και προδοτικό χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο, που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στην Τούρκικη εισβολή και κατοχή. Ένα αποτρόπαιο ιστορικό έγκλημα με το οποίο σήμαινε και το τέλος της επαίσχυντης δικτατορίας και την πτώση της χούντας, με την αυτοδιάλυση και εξαφάνιση της, κάτω από το βάρος της ενοχής της Κυπριακής τραγωδίας.
    Τη στιγμή που ο Ελληνικός λαός πανηγύριζε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η Κύπρος μετρούσε τις πληγές της για τη μεγάλη εθνική συμφορά και την απερίγραπτη ανθρώπινη τραγωδία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Κι όμως ο Παναγούλης δεν σταμάτησε μέχρι εδώ. Επιστρατεύοντας τα μεγάλα ψυχικά αποθέματα δύναμης που έκρυβε μέσα του, τέντωσε και πάλι το ανάστημα του για μια νέα αρχή, καινούργιο ξεκίνημα αντίστασης και αγώνα με τη δική του προσωπική σφραγίδα και τον μοναχικό του τρόπο.
    Μέσα από τα φρικτά βασανιστήρια, τη δίκη και την ιστορική του απολογία, την καταδίκη του σε θάνατο, τα διατάγματα εκτέλεσης του και την άρνηση του να ζητήσει χάρη, τις απεργίες πείνας και τις δραπετεύσεις του, τροφοδοτώντας το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Και μέσα από όλο αυτό το μαρτύριο μας αποκάλυψε και μια άλλη ενδιαφέρουσα πτυχή των χαρισμάτων του, την καθαρά πνευματική και συναισθηματική με την εξαίρετη ποίηση που μας χάρισε.
    Δεν θα ήταν ίσως υπερβολή να πούμε, ότι από την σύλληψη του και ύστερα, ο αντιδικτατορικός αγώνας, με εξαίρεση τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, διεξαγόταν στο όνομα του.
    Γι’ αυτό και δίκαια χαρακτηρίστηκε και καταξιώθηκε στη συνείδηση των ανθρώπων ως σύμβολο Αντίστασης καιΔημοκρατίας.

    Ανάφερε μεταξύ άλλων στην απολογία του. «Δεν έχει σημασία ότι εμείς αποτύχαμεν. Άλλοι έρχονται μετά από εμάς. Θα ανατραπεί η κατάσταση διά της βίας. Άλλη οδός δεν υπάρχει. Ο αγών χρειάζεται προσπάθειας».
    Δυστυχώς, όμως, μετά τον Παναγούλη δεν βρέθηκαν άλλοι θαρραλέοι να αποτολμήσουν την ένοπλη αναμέτρηση με την χούντα, μέχρι που τελικά η Κύπρος υπήρξε και πάλι το τραγικό θύμα, πληρώνοντας το ακριβό τίμημα.
    Με τις καταραμένες και εφιαλτικές αποφράδες εκείνες μέρες του Ιουλίου του 1974, με το εγκληματικό και προδοτικό χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο, που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στην Τούρκικη εισβολή και κατοχή. Ένα αποτρόπαιο ιστορικό έγκλημα με το οποίο σήμαινε και το τέλος της επαίσχυντης δικτατορίας και την πτώση της χούντας, με την αυτοδιάλυση και εξαφάνιση της, κάτω από το βάρος της ενοχής της Κυπριακής τραγωδίας.
    Τη στιγμή που ο Ελληνικός λαός πανηγύριζε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η Κύπρος μετρούσε τις πληγές της για τη μεγάλη εθνική συμφορά και την απερίγραπτη ανθρώπινη τραγωδία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. Η μισή Πατρίδα υπόδουλη, ο μισός πληθυσμός πρόσφυγες, το κάθε σπίτι μαυροφορεμένο, για να κλαίει ακόμη το νεκρό του, να αναζητά τον αγνοούμενο και να ανησυχεί για τον εγκλωβισμένο. Και το χειρότερο η επιβίωση μας στην ίδια μας την Πατρίδα μπήκε κάτω από σοβαρή αμφισβήτηση και ο κίνδυνος του ολοκληρωτικού αφανισμού πλανάται καθημερινά στις σκέψεις μας και τα βλέμματα των παιδιών μας.
    Ότι καταφέραμε να κτίσουμε με τόσους αγώνες και θυσίες, χάθηκαν σε μια στιγμή, τα πήρε μαζί της η θλιβερή εφτάχρονη δικτατορία των Συνταγματαρχών, εξανεμίζοντας τόσες δυνατότητες και προοπτικές, τόσα όνειρα κι ελπίδες. Και η ευθύνη μας βαρύνει ως λαό και ως Έθνος.

    Και ενώ ακόμη οι πληγές αιμορραγούσαν από το δράμα της εθνικής συμφοράς και του ανθρώπινου πόνου, χάσαμε δυστυχώς τόσο νωρίς και τον Αλέκο, τον οποίο ώριμο και δυναμικό πλέον πολιτευτή, προορίζαμε ως εκφραστή των Κυπριακών θέσεων και διεκδικήσεων στον Ελληνικό και Ευρωπαϊκό χώρο.
    Φίλε Αλέκο, όπου κι αν βρίσκεσαι, απ’ όπου κι’ αν μας παρακολουθείς, μη παραλείπεις να μας στέλλεις τις ευχές και τις ευλογίες σου για καλύτερες μέρες, γιατί τις έχουμε τόση ανάγκη σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές της σκληρής μας δοκιμασίας, για να παίρνουμε λίγο κουράγιο,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΘΛΗΤΡΙΑ ΗΤΑΝ ΚΥΠΡΙΑ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΛΑΝΙΤΗ.Εφυγε η πρωτοπόρος του ελληνικού αθλητισμού Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδη
    Υπήρξε η πρώτη Ελληνίδα που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1936)
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 20/06/2011, 17:17
    Εφυγε η πρωτοπόρος του ελληνικού αθλητισμού Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδη
    Η Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδη υπήρξε η σπουδαιότερη αθλήτρια στίβου προπολεμικά και η πρώτη Ελληνίδα που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1936 στο Βερολίνο
    7Share
    emailεκτύπωση

    Μια ιστορική μορφή του ελληνικού αθλητισμού, η Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδη, έφυγε από τη ζωή στα 97 της χρόνια. Η εκλιπούσα ήταν η σπουδαιότερη αθλήτρια στίβου προπολεμικά και η πρώτη Ελληνίδα που συμμετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1936 στο Βερολίνο.

    Γεννήθηκε το 1914 στη Λεμεσσό της Κύπρου, κόρη του κύπριου αγωνιστή Νικολάου Λανίτη και της Σαπφούς Κολακίδη. Το 1931 ήλθε στην Αθήνα και φοίτησε στο Κολλέγιο Θηλέων. Στους πανελλήνιους αγώνες γυναικών του 1931 έλαβε μέρος και πήρε 7 πρώτες θέσεις (σε όλα τα αγωνίσματα που έλαβε μέρος) κάνοντας αντίστοιχα 7 νέα πανελλήνια ρεκόρ (μήκος, μήκος άνευ φοράς, ύψος, ύψος άνευ φοράς, 100m, 60m, σκυταλοδρομία 4x100). Διακρίθηκε ιδιαίτερα στα 80 εμπόδια, αγώνισμα στο οποίο έφθασε μέχρι τα ημιτελικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου.

    Κατείχε τα πανελλήνια ρεκόρ γυναικών σε όλα τα άλματα και τους δρόμους για πολλά χρόνια. Τα τελευταία της ρεκόρ καταρρίφθηκαν τη δεκαετία του '60. Προς το τέλος της αθλητικής της καριέρας έλαβε μέρος (πάλι μόνη ελληνίδα) και στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου το 1948. Το 1939 αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών της Παντείου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. Η Δομνίτσα παντρεύτηκε το 1941 τον πολιτικό μηχανικό Κώστα Καβουνίδη με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον Σπύρο. Όταν τερμάτισε την αθλητική της καριέρα συνέχισε να ασχολείται με τον αθλητισμό γυναικών από διοικητικές θέσεις. Διετέλεσε Γενική Γραμματέας και μετά Πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής Αθλητισμού Γυναικών του ΣΕΓΑΣ ενώ παράλληλα έγραφε σε εφημερίδες για αθλητικά θέματα.

    Εκτός από τον αθλητισμό η Δομνίτσα είχε κοινωνική προσφορά. Στον πόλεμο υπηρέτησε ως εθελόντρια νοσοκόμα. Υπήρξε από τα παλαιότερα μέλη του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και του Συλλόγου Ελληνίδων Επιστημόνων.

    Από το 1964 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδας και μάλιστα για πολλά χρόνια αντιπρόεδρος όπως επίσης και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Αυτοδιάθεσης Κύπρου. Ήταν επί σειρά ετών πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων του Κολεγίου Θηλέων. Το 1958 ήταν υποψήφια του Κόμματος Φιλελευθέρων στην Α' Περιφέρεια Αθήνας. Μαζί με συναθλητές της ήταν στην τιμητική συνοδεία γύρω από το φέρετρο του δολοφονημένου Γρηγόρη Λαμπράκη.

    Μέλος της Ελληνικής Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα ήταν από τις βασικές οργανώτριες της πορείας γυναικών προς την Αμμόχωστο. Τα χρόνια της αθλητικής δόξας της έγραψαν γι' αυτήν πολλοί γνωστοί ποιητές και διανοούμενοι όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Άγγελος Σικελιανός, ο Νίκος Καββαδίας, η Μυρτιώτισσα, ο Παντελής Χόρν, ο Σ. Σκίπης, ο Α. Κύρου και άλλοι.

    Τιμήθηκε επανειλημμένα για την προσφορά της από την ελληνική πολιτεία, από το σύλλογο της ΑΟΠΦ, από τον Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, από τη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία και από την κυβέρνηση της ιδιαίτερης πατρίδας της, της Κύπρου. Στην Κύπρο, στη Λεμεσσό δόθηκε το όνομά της σε δρόμο έξω από το Στάδιο της Λεμεσού.
    Η κηδεία της θα γίνει στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας την Τετάρτη 22/6 στις 2.00μ.μ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗΣ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΕΛΚΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ.Μαθήματα Ζωής : Βασίλης Χατζηπαναγής

    Στο Esquire κάθε μήνα είχαμε τα Μαθήματα Ζωής. Tα Μαθήματα Ζωής είναι πνευματική ιδιοκτησία του Esquire από το 1998, παρ’ όλο που κοπιάρονται από τα περισσότερα ελληνικά περιοδικά.

    Στο τεύχος Mαρτίου, αυτό με τον Χατζηγιάννη, είχαν μπει τα ΜΖ που είχα κάνει με τον Βασίλη Χατζηπαναγή, τον καλύτερο Έλληνα που ακούμπησε ποτέ μπάλα ποδοσφαίρου.

    Βασίλης Χατζηπαναγής, Θεσσαλονίκη, 56, Καλύτερος έλληνας ποδοσφαιριστής τα τελευταία 50 χρόνια.

    Γεννήθηκα στην Τασκένδη από γονείς πολιτικούς πρόσφυγες. Η καταγωγή του πατέρα μου είναι από την Κύπρο, η μάνα μου πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη. Εκεί πήγανε την εποχή του εμφυλίου. Τα παιδιά που γεννήθηκαν μετά το ’50, γεννήθηκαν εκεί.
    Την εποχή που έπεσε η χούντα μπορέσαμε να έρθουμε στην Ελλάδα. Τότε ήταν εύκολο να πάρεις χαρτί και να έρθεις.
    Στην αρχή με ζήτησε ο Ολυμπιακός όταν έπαιζα στην Πακτακόρ Τασκένδης στο Ουζμπεκιστάν. Το Ουζμπεκιστάν τότε ήταν μια δημοκρατία 17 εκατομμυρίων. Και φαντάσου πως σε μια χώρα 17 εκατομμυρίων, τώρα είναι 25 εκατομμύρια, υπήρχε μόνο μια ομάδα στην πρώτη κατηγορία. Δεν τα βρήκε με την ομοσπονδία και έμεινα εκεί.
    Όταν φεύγει κάποιος από τη Σοβιετική Ένωση, μετά δεν τον δέχονται εύκολα πίσω. Πόσο μάλλον αν είναι και καλός ποδοσφαιριστής. Είχαν έναν εγωισμό.
    Εγώ ήθελα να παίξω για την Ελλάδα. Για την πατρίδα των γονιών μου. Αυτό είναι το παράπονο μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΥΠΡΙΟΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ.Μάνος Λοΐζος ήταν μουσικός, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου του 1937 στην Αλεξάνδρεια και πέθανε σε νοσοκομείο στη Μόσχα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1982.
    [Επεξεργασία] Βιογραφία

    Είχε κυπριακή καταγωγή[1] (ο πατέρας του, Ανδρέας Λοΐζου, καταγόταν και ήταν κάτοικος των Αγιών Βαβατσινιάς[2] -χωριό της Λάρνακας Κύπρου- και η μητέρα του, Δέσποινα Μανάκη, καταγόταν από τη Ρόδο). Το σπίτι στο οποίο έζησε ο πατέρας του υπάρχει ακόμη, η δε Κοινότητα του χωριού θέλοντας να τιμήσει τον μεγάλο αυτό μουσικοσυνθέτη, ανήγειρε στην είσοδο του χωριού ένα σεμνό μνημείο, στη μνήμη του, όπου αναγράφονται τα εξής: "Μάνος Λoΐζος 1937-1982, μουσικοσυνθέτης, καταγωγή Αγίοι Βαβατσινιάς".

    Ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Τα τραγούδια του λιτά και έντεχνα. Πολιτικά στρατευμένος καλλιτέχνης στα χρόνια της Χούντας και της μεταπολίτευσης, ακολούθησε την ποιότητα στο ελληνικό τραγούδι που χάραξαν ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις.

    Συνεργάστηκε με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Φώντα Λάδη και τον Γιάννη Νεγρεπόντη στους στίχους και με τους ερμηνευτές Χάρις Αλεξίου, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Καλαντζή, Δήμητρα Γαλάνη κ.ά. Τελευταίος δίσκος του ήταν τα "Γράμματα στην Αγαπημένη" σε στίχους του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ με απόδοση στα ελληνικά του Γιάννη Ρίτσου.

    To 2007 χαρακτηρίστηκε από το μουσικό χώρο ως έτος Μάνου Λοΐζου τιμώντας τα 70 χρόνια από τη γέννησή του και τα 25 χρόνια από το θάνατό του.

    Τον Ιούνιο του 2011 η κόρη του Μυρσίνη Λοΐζου, με ανοιχτή επιστολή της στο Γιώργο Παπανδρέου και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ζήτησε ρητά να μην ξαναχρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο κόμμα το τραγούδι Καλημέρα Ήλιε ή κάποιο άλλο έργο στις εκδηλώσεις του, υποστηρίζοντας πως ο πατέρας της αγωνίστηκε για διαφορετικά ιδανικά[3].

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  49. Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΦΑΙΡΟΒΟΛΟΣ ΗΤΑΝ ΚΥΠΡΙΟΣΛευκωσία, Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

    Έχασε τη μάχη με την επάρατο νόσο και απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών ο Λουκάς Λουκά, μια από τις μεγαλύτερες μορφές του κλασικού αθλητισμού την δεκαετία του ’70. Ο ΣΕΓΑΣ με ανακοίνωσή του εκφράζει συλλυπητήρια στους οικείους του Κύπριου πρωταθλητή σφαιροβολίας, η κηδεία του οποίου θα γίνει την Τρίτη στον ιερό Ναό Πέτρου και Παύλου της Λεμεσού.

    Ο εκλιπών υπήρξε μια από τις κορυφαίες μορφές στον στίβο για σχεδόν μια 15ετία. Αθλητής του ΓΣ Ευαγόρα, κατέρριψε 7 φορές το Πανελλήνιο Ρεκόρ ανδρών. Στις 21 Απριλίου 1972 με βολή στα 18.33μ. κατέρριψε για πρώτη φορά το πανελλήνιο ρεκόρ που κατείχε με 18.21μ. από το 1964 ο Γιώργος Τσακανίκας.

    Ο Λουκάς Λουκά ήταν ο πρώτος σφαιροβόλος στην Ελλάδα που έσπασε το φράγμα των 19 μέτρων: 19.01 στις 17 Αυγούστου 1972. Το έφτασε μέχρι τα 19.84, τον Απρίλιο του 1975. Συνολικά στην καριέρα του στον κλασικό αθλητισμό:

    *Στέφθηκε 11 φορές χρυσός Πανελληνιονίκης,
    *Κατέκτησε 7 Βαλκανικά μετάλλια (3 αργυρά και 4 χάλκινα)
    *Ήταν 5ος στους Μεσογειακούς το 1971 στη Σμύρνη
    *Αγωνίστηκε στους προκριματικούς (17.48) των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου (1972).

    Ήταν παντρεμένος και με την σύζυγό του Σωτηρούλα απέκτησαν δύο παιδιά τον Μιχάλη και τον Ηλία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  50. Δεν ξέρεις τι γράφεις. Είμαι Έλληνας ( απο Αθηνα) ζω στην Κύπρο και σε διαβεβαιω ότι οι περισσοτεροι αισθάνονται και ειναι Ελληνες 100%. Εχτός απο ελάχιστες εξαιρεσεις ολοι ειναι περιφανη για την καταγωγη τους και δηλωνουν Ελληνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  51. Αλληλεγύη, αδερφοσύνη και να ξέρουν οι απανταχού έλληνες της κύπρου ότι ανέκαθεν οι κυβερνήσεις μας τους πουλούσαν ποτέ ο ελληνικός λαός... Δυστυχως οι ελληνικές κυβερνήσεις απο το 1821 μέχρι σήμερα ποτέ δεν ήταν ελεύθερες από ξένους παράγοντες (αμερική,αγγλία κλπ) και πάντα παίζαν το παιχνίδι τους. Αυτό δε σημαίνει ότι ο απλός φτωχός ελληνικός λαός, ο απλός έλληνας δηλαδή ότι μισεί τους έλληνες της κύπρου.. Κατάφεραν να μας χωρίσουν σαν κράτη ποτέ σαν έθνος... Κουράγιο στις δύσκολες ώρες που περνάμε ελλαδίτες και κυπρίοι ποτέ να μη μασάτε όμως.. Γιατί εμείς οι έλληνες έχουμε 2 μπαλάκια ανάμεσα στα πόδαράκια μας που ξέρουμε καλά να τα χειριζόμαστε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  52. Συμφωνώ με τον από πάνω που λέει ότι όταν οι Ελλαδίτες είμαστε ανήμποροι να αντιδράσουμε λόγω χούντας και τότε και τώρα πάντα χτυπάνε και την Κύπρο..Ο ελλαδικός ελληνισμός τους καταριέται όσο και οι Κύπριοι και δεν ενδίδει στην προδοσία..Αλλά είναι κι ο ίδιος προδομένος..Όσον αφορά τους καβγάδες το ξέρουνε οι πάντες πως οι Έλληνες είμαστε επιρρεπείς να τρωγόμαστε μεταξύ μας και το εκμεταλλεύονται...Ας μην τους αφήνουμε να μας διχάζουν...Ακόμα κι έτσι πάντως τα καβγαδάκια μας και η δήθεν αντιπαλότητα δείχνουν ακριβώς αυτό:Το πόσο Έλληνες είμαστε...Οι Έλληνες ως attitude και mentality ανά τους αιώνες έχουμε αλλάξει πολύ λιγότερο απ'ότι όλοι νομίζουνε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  53. Η αρχαία κυπριακή διάλεκτος (αρκαδοκυπριακή)

    Η ελληνική γλώσσα μιλιέται στην Κύπρο από τη 2. χιλιετία π.Χ. συνεχώς ως σήμερα. Ο Ηρόδοτος (7.90) και Παυσανίας (8. 5. 2) προσδιορίζουν επακριβώς την προέλευσή της, συνδέοντας την με τους πρώτους Έλληνες κατοίκους του νησιού, που είχαν ως ωρμητήριο την προδωρική (μυκηναϊκή) Πελοπόννησο και ως γλωσσικό εκφραστικό όργανο την αρκαδική διάλεκτο (η χρήση του συλλαβογραφικού αλφαβήτου στην Κύπρο, που συνεχίστηκε ως τα χρόνια του Ευαγόρα, ενισχύει ακριβώς την άποψη του ελληνικού αποικισμού του νησιού πριν από την εισαγωγή του γνωστού μας φοινικικής προέλευσης αλφαβήτου στην Πελοπόννησο). Αλλά, η συγγένεια της κυπριακής διαλέκτου προς την αρκαδική, που μαρτυρείται από πλείστες επιγραφές (κυρίως του 5. και του 4. αι. π.Χ.) καταφαίνεται από μερικά κοινά γνωρίσματα, όπως: (α) η κλειστότερη προφορά των άτονων βραχέων φωνηέντων α και ο, που τα μετατρέπει σε ι και υ (απεχόμενος: απεχόμινος, από: απύ, γένοιτο: γένοιτυ κ.ά.), (β) η κατάληξη ονομάτων σε- ης αντί- ευς (ιερεύς: ιερής, φονεύς: φονής), (γ) η απόδοση των ιαπετικών φθόγγων, στην Μαντίνεια της Αρκαδίας και την Κύπρο, με ιδιαίτερο γράμμα, που αντιστοιχεί περισσότερο με σ (τις, τι: σις, σι), (δ) η γραφή του συνδέσμου και ως κας κ.ά.
    Συναφώς, πρέπει να λεχθεί πως για την περαιτέρω διαφοροποίηση της αρκαδοκυπριακής διαλέκτου ευθύνεται, ως ένα σημείο, και το συλλαβογραφικό αλφάβητο, που δεν προσφερόταν πάντα για την καταγραφή της ακριβούς προφοράς ορισμένων φθόγγων. Διότι γινόταν, πράγματι, σύγχυση μεταξύ των μακρών και των βραχέων φωνηέντων (ο-ω-ου) και μεταξύ των μέσων, ψιλών και δασέων συμφώνων, που αποδίδονταν με το ίδιο σύμβολο (τ= τ, δ, θ, ή κ= κ, γ, χ, ή π= π, β, φ), ή ακόμη, τα διπλά σύμφωνα καταγράφονταν ως ένα (απόλονι αντί Απόλλωνι), ή παραλείπονταν, στο μέσο των λέξεων, πριν από σύμφωνο, ή και στο τέλος, αραιωνόταν η καταγραφόμενη λέξη, με τυχόν συμπλέγματα, συμφώνων, με την παρεμβολή του φωνήεντος που ακολουθούσε το δεύτερο σύμφωνο και μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου (πο-το-λι-σε αντί πτόλις, α-πο-ρο-δι-τα αντί Αφροδίτη.
    Από την πλευρά του τυπικού της, η αρχαία κυπριακή διάλεκτος ανέπτυξε, εξάλλου, διάφορες ιδιοτυπίες, όπως: (α) στην αιτιατική του ενικού των τριτοκλίτων προσέθεσε την κατάληξη των προτοκλίτων και δευτεροκλίτων (τον ανδριάνταν αντί ανδριάντα), (β) στη γενική του ενικού των δευτεροκλίτων διαμόρφωσε, σε μερικές περιπτώσεις, την κατάληξη -ων αντί- ου (φιλοκύπρων αντί φιλοκύπρου), (γ) στο δεύτερο ενικό πρόσωπο των αρκτικών χρόνων της ενεργητικής φωνής χρησιμοποίησε κατάληξη των παρωχημένων (έρπες αντί έρπεις, (δ) στο τρίτο ενικό πρόσωπο της προστακτικής προσέθεσε στο τέλος της κατάληξης ένα -ς (ελθέτως αντί ελθέτω), (ε) κατέστησε σχεδόν κανόνα τη μετά τα φωνήεντα υ και ι ανάπτυξη F ή j (ιζατήραν αντί ιατήρα, ιjερεύς αντί ιερεύς, Fέπιjα αντί έπεα- έπη) κτλ.

    Η νεότερη κυπριακή διάλεκτος

    Στη διαμόρφωση της νεότερης κυπριακής διαλέκτου, που την εξέλιξή της μπορεί να παρακολουθήσει κανείς άνετα μέσα από τα βυζαντινά και μεσαιωνικά της κείμενα, συνέλαβαν οι ιδιοτυπίες της αρχαίας κυπριακής, η επίδραση της κοινής και της βυζαντινής, λόγω της κατά τις σχετικές περιόδους πολιτικής σημασίας της νήσου για τους Πτολεμαίους και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η πρόωρη αποκοπή της Κύπρου από το βυζαντινό κορμό (1191) και η έκτοτε γεωγραφική και πολιτική απομόνωση της έναντι του υπόλοιπου ελληνισμού, οι επιδράσεις που υπέστη κατά το Μεσαίωνα (κυρίως από τους Φράγκους) και επί Τουρκοκρατίας κ.ά. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό, το ότι, μέχρι σήμερα, στο φθογγολογικό, το λεξιλόγιο και τη σύνταξή της, διατηρεί μερικούς από τους γνησιότερους τύπους της αρχαίας, της κοινής και της μεσαιωνικής ελληνικής γλώσσας- πράγμα που φαίνεται να οφείλεται κυρίως στη συντηρητικότητα της πνευματικής ζωής της, χάρη στην οποία, άλλωστε, ο κυπριακός ελληνισμός επιβίωσε- σε πείσμα της απόστασης του νησιού από τον κεντρικό ελληνικό κορμό και των ατελεύτητων γι' αυτό περιπετειών του. Η κυπριακή διάλεκτος δεν είναι μόνο μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ελληνικές διαλέκτους, αλλά αποτελεί σήμερα την μοναδική αληθινά ζωντανή διάλεκτο του ελληνισμού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  54. ΜΕΡΟΣ Α'
    Είναι τόσο πολλές οι μ@λ@κίες που έγραψε ο αρθρογράφος (ο Θεός να τον κάμει), που δεν ξέρω σε τι να πρωτοαπαντήσω.

    Δεν μπορώ να κάτσω να κάτσω να γράψω-αποδείξω το αυταπόδεικτο, την ελληνικότητα των Κυπρίων, εξάλλου οι περισσότεροι που δεν ασχολούνται με εθνολογία δεν θα τα διαβάσουν. Μπορώ όμως να σας δείξω μερικούς χάρτες. Μια εικόνα χίλιες λέξεις. Ένας χάρτης μπορεί να αξίζει 1000 σελίδες ενός βιβλίου ιστορίας!!!
    Αν έρθει κάποιος εις την οικίαν μου, θα του βρω 10 πηγές (βιβλία και διαδίκτυο) που λένε ότι οι Κύπριοι είναι εθνοτικά Έλληνες… ΣΕ 10 ΛΕΠΤΑ!!! Ένας Έλληνας (οι Ελλαδίτες όταν βλέπουν ή ακούν το ουσιαστικό «Έλληνας», νομίζουν ότι μιλούμε μόνο γι'αυτούς) άνω των 15 ετών, αν δεν γνωρίζει ποια είναι η εθνότητα των Κυπρίων, ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΟΙΧΕΙΩΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΚΡΟΝ!!!!!

    Επειδή όμως εις την οικίαν μου δεν μπορώ να φέρω όλους τους αμόρφωτους, για να τους αποδείξω το αυταπόδεικτο, την ακραιφνή ελληνική εθνοτική καταγωγή των Κυπρίων…
    Ελληνοκύπριοι: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%B9 ///// Στα ελληνικά υπάρχουν δύο ομάδες στη Βικιπαίδεια, επειδή η πρώτη αναφέρει τον αφελληνιστικό όρο «Ελληνοκύπριοι», αντί για το Έλληνες Κύπριοι (παράβαλλε Ελληνοπόντιοι). Έλληνες Κύπριοι: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82_%CE%9A%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%BF%CE%B9 Βλέπε άρθρο http://spartiatisarthra.blogspot.com/2003/01/13_20.html (όχι τώρα) ///// Greek Cypriots: http://en.wikipedia.org/wiki/Greek_Cypriots ///// World Fact Book: https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/cy.html πατήστε people and society, Ethnic groups=Εθνότητες, όρος που προτιμούν οι εθνολόγοι αντί του Ethnicity=Εθνικότητα. Παρεμπιπτόντως, δείτε και τη θρησκεία. Δεν είμαστε απλά Christian Orthodox, είμεθα Christian Greek Orthodox. Έλληνες: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82 // Greeks: http://en.wikipedia.org/wiki/Greeks
    Οι Κύπριοι είναι σε όλες τις σελίδες μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες… https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Greeks
    Χάρτες: 1) Εθνογραφία Κύπρου, 1973. https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc1/t1/20332_105337589493063_5601484_n.jpg
    2) Εθνοφυλετικός χάρτης της Ευρώπης. Distribution of Races on the Balkans in 1922 Hammond.
    https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash2/t1.0-9/183199_201313783228776_6240289_n.jpg
    3) ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ 700π.Χ.-400π.Χ. https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc1/t1/230132_218012251558929_6586090_n.jpg
    4) ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ 650π.Χ.-330π.Χ. Αγνοήστε το «Μακεδονία» που έβαλαν οι Σλάβοι. https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn1/t1/18001_635466433146840_2069423284_n.jpg
    5) ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ 600π.Χ.-330π.Χ. https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc1/t1/20233_105718332788322_3691708_n.jpg
    6) Εθνολογικός χάρτης του 1918. Εξάπλωση των φυλών (εθνών) στη Βαλκανική Χερσόνησο και τη Μικρά Ασία το 1918 (National Geographic). https://scontent-a-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-frc1/t1/318371_317286434964843_746443150_n.jpg
    7) Εθνοφυλετικός χάρτης της Ευρώπης. «Αυτός ο χάρτης δημιουργήθηκε με βάση τα τελευταία Υ-DNA στοιχεία, σε συνδυασμό με φυσικές και ιστορικές αποδείξεις».
    Από το βιβλίο «Παγκόσμιος Άτλαντας», Έκδοση 2012-2013 (είναι η πιο πρόσφατη πανευρωπαϊκή μελέτη για την εθνοφυλετική κατάσταση της «Γηραιάς» Ηπείρου). Πηγή Eupedia. https://fbcdn-sphotos-f-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/t1/374484_621671697859647_1174938860_n.jpg
    Υπάρχουν εκατοντάδες παρόμοιοι χάρτες.
    Οτιδήποτε είναι κυπριακό, είναι αυτόματα και ελληνικό. Επειδή, οτιδήποτε γίνετε από Έλληνες, είναι ελληνικό. Ελληνικές Kουζίνες: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%B6%CE%AF%CE%BD%CE%B1#.CE.A4.CE.BF.CF.80.CE.B9.CE.BA.CE.AD.CF.82_.CE.BA.CE.BF.CF.85.CE.B6.CE.AF.CE.BD.CE.B5.CF.82 Ελληνικοί Xοροί: https://en.wikipedia.org/wiki/Greek_dances .Ελληνικές Φορεσιές: http://www.foresia.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  55. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  56. ΜΕΡΟΣ Β'

    Οι παλιές γενιές των Ελλήνων Κυπρίων όταν έλεγαν «η Πατρίδα μου», δεν εννοούσαν την Κύπρο μόνο. Πατρίδα αποκαλούσαν την κυρίως Ελλάδα με αναπόσπαστο κομμάτι της την Κύπρο.

    «Ιδιαίτερα η Πατρίδα μας κάτω από την αντάρτικη δράση των Κομμουνιστών, με ματωμένο το μέτωπο αγωνίζεται για να διασώσει την Μακεδονία από τα χέρια των Βουλγάρων που νομίζουν ότι είναι δυνατόν να πάρουν την Θεσσαλονίκη. Τότε μόνον θα γίνει αυτό, όταν πτώματα τα κορμιά μας τα πατήσουν». Πατρίδα μας αποκαλεί την Ελλάδα, άσχετα με το ότι η Κύπρος δεν ανήκε στο ελλαδικό κράτος. Τότε για τους Έλληνες Κυπρίους, η Κύπρος ήτο κομμάτι της Ελλάδος. «Εμπρός, λοιπόν, ακρίτες των Εθνικών μας επάλξεων. Ας της δώσουμε το καθετί. Και την ζωή μας ακόμα. Γιατί αν πραγματικά μια φορά κανείς πεθαίνει, το να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα, θεία είναι η δάφνη». -ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ-
    «Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί.»
    -ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ-
    Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης: «Τρέχω για την Ελλάδα από το 1933. Αγωνίζομαι για τη γαλανόλευκη. Δεν είμαι κανένας τυχοδιώκτης». «...ένας ηλικιωμένος Έλληνας να τραβάει τα μαλλιά του και να λέει: Για την Ελλάδα Στέλιο μου! Για τα παιδιά σου!». Τότε ο Στέλιος Κυριακίδης έδωσε όλα τα σωματικά του αποθέματα κατακτώντας την νίκη, φωνάζοντας στον τερματισμό: «For Greece!» (Για την Ελλάδα)». Δεν ήταν ο Πύρρος Δήμας που το είπε πρώτος. «Οι Αμερικανοί τον αποκάλεσαν «ο απόγονος του Φειδιππίδη» και σε ερώτηση που του τέθηκε (από το κράτος των ΗΠΑ): «Τι θα ήθελες να κάνουμε για σένα;», -ενώ του προσφέρθηκαν χρήματα για να γίνει επαγγελματίας αθλητής και είχε προτάσεις από το Χόλιγουντ για να γίνει ηθοποιός- απάντησε: «Για μένα τίποτα. Μόνο για την Ελλάδα…», επιμένοντας: «Σας παρακαλώ, μην ξεχάσετε τη χώρα μου». -ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ-

    Όταν έλεγαν «Ελλάδα» δεν εννοούσαν το ελλαδικό κράτος (όπως κάνουν οι περισσότεροι σήμερα), εννοούσαν την κυρίως Ελλάδα με αναπόσπαστο κομμάτι της, την Κύπρο.
    Βλέπε 6 http://spartiatisarthra.blogspot.com/2011/12/7.html (όχι τώρα). Βλέπε επίσης http://spartiatisarthra.blogspot.com/2011/03/57.html
    Το πρώτο μέρος είναι άρθρο του Βασίλη Γαλούπη. Το πιο σημαντικό από αυτό το άρθρο (που σχετίζεται με τα όσα διαβάσατε πιο πάνω είναι, τα σχόλια κάτω από τη φωτό του Κυριακίδη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  57. ΜΕΡΟΣ Γ'

    Υ.Γ. Στάνλεϋ Κάσσον (Stanley Casson, 1899-1944), Άγγλος αρχαιολόγος-ιστορικός, μελετητής ελληνικών σπουδών. Από το έργο του στα Oxford Pamphlets που το επιγραφεί «Greece»...
    «Έχει μεταβληθεί σημαντικά ο φυλετικός τύπος των κατοίκων της Ηπειρωτικής Ελλάδας από τις συνεχείς μεταναστεύεις, που άρχισαν από τα πρώτα μεσαιωνικά χρόνια, Σλάβων, Αρβανιτών (Αλβανών) και Βλάχων (Αρουμάνων), οι οποίοι ακόμα εξελληνίζονται. Πιο κοντά στους αρχαίους Έλληνες είναι οι Κύπριοι και αυτό φαίνεται και από τη διάλεκτό τους που είναι πολύ πιο κοντά στην καθαρεύουσα και επομένως στα αρχαία ελληνικά της αττικής-ιωνικής διαλέκτου, της κλασσικής περιόδου, απ’ότι η Κοινή Νέα Ελληνική (δημοτική). Τον 19ο αιώνα στην Ηπειρωτική Ελλάδα, το 55% των τοπωνυμίων δεν είχαν ελληνικό όνομα!!! Σήμερα το 20% των τοπωνυμίων στην κυρίως Ελλάδα έχει μη ελληνικό όνομα. Αυτό οφείλεται στην εθνική επιχείρηση εξελληνισμού των τοπωνυμίων (1832-1970). Στην Κύπρο μόνο το 10% των τοπωνυμίων δεν έχουν ελληνικό όνομα, και μερικά που έχουν μη ελληνικό όνομα, πάλι οι Έλληνες τους έδωσαν το όνομα. Η Κύπρος κράτησε ακραιφνή την ελληνικότητά της, επειδή τα σύνορα της είναι η θάλασσα και δεν δεχόταν κύματα μεταναστών. Οι Κύπριοι μπορούν να καυχιόνται μιαν απευθείας καταγωγή από τις φλέβες των Αχαιών και των Δωριέων».
    Αυτά έγραψε ο διάσημος Άγγλος αρχαιολόγος-ιστορικός. Τα μισά είναι γραμμένα αυτολεξεί.
    Το 76% των επιθέτων που έχουν οι Ελλαδίτες είναι ξένα (τουρκικά, αλβανικά, σλαβικά, εβραϊκά και λατινογενή)
    είτε προς το πρώτο συνθετικό (και το πρόθυμα καρα, -φαντάσου να σε λένε Αρναούτογλου!-), είτε προς το επίθημα: τζής, τσής, λής, όγλου, άτος. Αντίθετα, στην Ελληνική Μεγαλόνησο της Αφροδίτης το 75% των επιθέτων είναι ελληνικά και τελειώνουν συνήθως σε ού (τα «ου» είναι του παππού), ενώ υπάρχουν και πολλά ποντιακά-αρχαιοελληνικά ίδης και άδης, όπως επίσης και τα πελοποννησιακά (πλέον πανελλήνια), Παπαδόπουλος. Πολύ συνηθισμένα επίθετα στην Κύπρο είναι τα ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΑ: Γεωργίου, Ανδρέου, Δημητρίου, Στεφάνου, Αλεξάνδρου, Παναγιώτου, Νικολάου, Χρίστου (ή Χρήστου), Χριστοδούλου, Χαραλάμπους, Δωροθέου, Θεοδώρου, Θεοδότου, Ελευθερίου, Ευαγόρου κλπ.
    Βλέπε: https://en.wikipedia.org/wiki/Greek_name#Greek_surnames ΣΤΟ ΦΕΙΣ ΟΜΑΔΑ ΜΠΟΥΦΗΣ
    Σύμφωνα με την Ethnologue: «Η κυπριακή διάλεκτος της ελληνικής γλώσσας, είναι πολύ πιο κοντά στα αρχαία ελληνικά της κλασσικής περιόδου, στο λεξιλόγιο, τη γραμματική και τη φωνητική, από την Κοινή Νέα Ελληνική (Δημοτική) [grc]».
    Βλέπε παρεμφερή άρθρα: http://spartiatisarthra.blogspot.com/2011/12/7.html http://spartiatisarthra.blogspot.com/2011/05/26.html

    Είσαι Έλληνας εσύ;; Τι είναι αυτό που έχεις και σε κάνει Έλληνα, και δεν το έχω εγώ;;;;;;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  58. ΜΕΡΟΣ Α'

    Οι Έλληνες της Κύπρου πολεμούν (βοηθούν) στην κυρίως Ελλάδα…

    Για τους αριθμούς των στρατιωτών που θα διαβάσετε πιο κάτω, πρέπει να λάβετε υπόψη τα τότε πληθυσμιακά δεδομένα, τη μακρινή γεωγραφική θέση της Κύπρου, και τα Μ.Μ.Μεταφοράς που υπήρχαν τότε ΘΕΙΑ;;;;
    333 π.Χ.: Ο Μέγας Αλέξανδρος έδιωξε τους Πέρσες και τους Φοίνικες από την Κύπρο… Έλληνες Κύπριοι ακολούθησαν ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ τον ναύαρχο Νέαρχο με τις τριήρεις τους, μέχρι και την Ινδία. Συμμετείχαν στην εκστρατεία του Μεγάλου Μακεδόνα στρατηλάτη, μέχρι και τον θάνατό του.
    1821-1829: Στην Κύπρο ο Αρχιμανδρίτης Θεοφύλακτος Θησεύς διένειμε προκηρύξεις στη Λάρνακα, με σκοπό να ξεσηκώσει σε αγώνα τους Έλληνες της Κύπρου.
    Στις 9 Ιουλίου 1821(ημέρα Σάββατο), ο Οθωμανός διοικητής Καουτσούκ Μεχμέτ, κατόπιν έγκρισης από τον Σουλτάνο για μαζικές εκτελέσεις, κορύφωσε το δράμα με τον απαγχονισμό του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού. Του απαγχονισμού αυτού ακολούθησε την ίδια ημέρα ο αποκεφαλισμός τριών μητροπολιτών. Αργότερα, στην Κύπρο έφθασαν 4.000 στρατιώτες από την Αίγυπτο, οι οποίοι τρομοκράτησαν τους Έλληνες της Κύπρου (μην ξεχνάτε πως αυτοί οι αριθμοί ήταν τεράστιοι για τα τότε δεδομένα). Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν ως τις 14 Ιουλίου και είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 486 Ελλήνων Κυπρίων. Η Επανάσταση στη Μεγαλόνησο δεν μπόρεσε να συνεχιστεί λόγω γεωγραφικής θέσης.
    Παρά ταύτα Τεράστιος αριθμός Ελλήνων Κυπρίων συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση Οργανώθηκε η Φάλαγγα των Κυπρίων, οι οποίοι γέμιζαν αμέσως τα πλοία και πήγαιναν να συνδράμουν κυρίως στην Πελοπόννησο. Η πρώτη ίσως οργανωμένη βοήθεια της Κύπρου στη νεότερη ιστορία, ήταν στις 9 Ιουνίου 1821 όταν ο μπουρλοτιέρης Κανάρης αγκυροβόλησε στην Ασπρόβρυση της Λαπήθου και στην Καρπασία, γεμίζοντας τα καράβια του με δωρεές, ζώα και εθελοντές, που πολέμησαν στην Επανάσταση. Οι περισσότεροι Κύπριοι όμως, πολέμησαν στην Πελοπόννησο.
    Σημείωσις: Το 1881 ο ελληνικός πληθυσμός της Κύπρου ήτο 137.631. (αγγλική απογραφή). Το 1821 ο πληθυσμός τους θα ήταν περίπου 70.000 .Από το 1800 και εντεύθεν, γίνεται παγκόσμια πληθυσμιακή έκρηξη. (Έκρηξη σε εισαγωγικά ΘΕΙΑ;;) . Με τα σημερινά πληθυσμιακά δεδομένα, οι 486 που σκοτώθηκαν σε 5 μέρες, είναι περίπου 4.444!
    1866: Το 1866 η Κύπρος παρούσα και στην Επανάσταση της Κρήτης με χρήματα και εθελοντές. Το Ελληνικό Βασίλειο έστειλε πολεμοφόδια, ενώ πήγαν και μερικοί εθελοντές, αλλά επίσημα δεν έστειλε ούτε και έναν στρατιώτη.
    1897: Κατά τον λεγόμενο «Ατυχή Πόλεμο» στη Θεσσαλία, η Κύπρος έστειλε 1.000 ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ (με τα σημερινά πληθυσμιακά δεδομένα περίπου 4.600).
    1904: Έγινε έρανος για τον Εθνικό στόλο.
    1912: Στους Βαλκανικούς πολέμους η μικρή Κύπρος εκτός από ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ έστελνε και χρυσάφι, αξίας £16.000, ποσό που αποτελούσε το 8% των εισφορών από όλο τον κόσμο.
    1922: Κατά τη Μικρασιατική καταστροφή δεν έλειψε η αρωγή από την Κύπρο. ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ έλαβαν μέρος στις επιχειρήσεις και μετά την καταστροφή η Κύπρος έστειλε χρήματα. Τέλη της δεκαετίας του 1920 ο Μακάριος Β’ με έρανο μάζεψε χρήματα με τα οποία αγοράστηκε πολεμικό αεροπλάνο για την κυρίως Ελλάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  59. ΜΕΡΟΣ Β'

    1940: «Εις ολόκληρον την νήσον υψώθηκαν ελληνικαί σημαίαι (ήταν απαγορευμένες από το 1931 μετά τα «Οκτωβριανά»), αι οποίαι κυματίζουν παρά τας αγγλικάς. Μέγα πλήθος συγκεντρώθη προ του ελληνικού Προξενείου της Λευκωσίας και έψαλλεν τον εθνικόν ύμνο… Εις το Προξενείον της Λευκωσίας κατά πυκνάς μάζας προσέρχονται ευταλείς Κύπριοι ζητούντες ν’αποσταλούν εις την Ελλάδα όπως υπηρετήσουν εις τας τάξεις του ελληνικού στρατού.» (Ανταποκριτής Reuters στην Κύπρο,1940. Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας).
    Δεκάδες χιλιάδες Έλληνες Κύπριοι ήθελαν να πάνε στο Αλβανικό Μέτωπο, δεν τα κατάφεραν όλοι. Οι περισσότεροι ήσαν φοιτητές. Οι Άγγλοι αντί να στείλουν τους Έλληνες της Κύπρου στο Αλβανικό Μέτωπο όπως αυτοί ήθελαν, τους έστειλαν στη Μέση Ανατολή και την Αίγυπτο. Το μόνο καλό είναι ότι τους έστειλαν και στη Μάχη της Κρήτης. Οι Έλληνες Κύπριοι που ζούσαν στην Κύπρο πολέμησαν όλοι ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ. Αντίθετα 7.000 Κύπριοι της Αγγλίας και 5.000 της Αλεξάνδρειας πολέμησαν υποχρεωτικά. Συνολικά πολέμησαν 45.000 Έλληνες της Κύπρου. Ο ελληνικός πληθυσμός της Κύπρου τότε, ήτο 350.000. Δηλαδή, με τα σημερινά πληθυσμιακά δεδομένα περίπου 82.300 άντρες!!!!!!!!!! Χωρίς να υπολογίζουμε τους 12.000 Κυπρίους της Αγγλίας και της Αλεξάνδρειας που πολέμησαν υποχρεωτικά… Ποσοστιαία πολέμησε το 9.5% του πληθυσμού της Κύπρου. Αν αφαιρέσουμε τις γυναίκες (επί δύο) 19%. Αν αφαιρέσουμε και τους ηλικιωμένους και τα παιδιά (18<--<60) περίπου, 31.7%!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Το 1940 φάνηκε για ακόμα μια φορά η κορωνίδα της ελληνικής ψυχής των Κυπρίων. Μαζεύτηκε ποσό £350.000 (να μας πουν οι οικονομολόγοι, σε πόσα εκατομμύρια ευρώ ανέρχεται αυτό το ποσό σήμερα) από χρυσαφικά που έδιναν οι Ελληνίδες Κυπρίες. Έξω από τις εκκλησίες είχαν στρωθεί σεντόνια όπου οι γυναίκες τοποθετούσαν τα χρυσά κοσμήματά τους, για τη δοκιμαζόμενη από τον Β’ Παγκόσμιο Πατρίδα (δεν θεωρώ σωστό τον όρο «Μητέρα Πατρίδα», αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης· η Ελλάς είναι η Πατρίς ΟΛΩΝ των Ελλήνων). Χρυσές λίρες που είχαν στον λαιμό, σκουλαρίκια και βραχιόλια όλα εδίδοντο απλόχερα. Οι παντρεμένες γυναίκες κατέθεταν και τη χρυσή βέρα τους, και τους επαραχωρείτο χάλκινη βέρα, για να δείχνουν ότι είναι παντρεμένες.
    2004: Εκατοντάδες Έλληνες Κύπριοι μετέβησαν στην Αθήνα για να βοηθήσουν στην οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, τότε που οι ξένοι μας κορόιδευαν ότι δεν θα καταφέρουμε να διοργανώσουμε τους Αγώνες. «Πρότυπο εθελοντισμού» χαρακτήρισε την Κύπρο η Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του «Αθήνα 2004» Γιάννα Αγγελοπούλου. Η Αγγελοπούλου δήλωσε ότι η συμβολή της Κύπρου «..δεν θα είναι μόνο οικονομική και σε επίπεδο συνεργασίας σε τομείς τουρισμού, υποδομών και επενδύσεων, αλλά μαζί μπορούμε να δείξουμε και έναν πολιτισμό που είναι μοναδικός για το τι μπορούμε να κάνουμε οι Έλληνες…».
    2007: Το καλοκαίρι του 2007 συνέβη μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδος. Εκτεταμένες πυρκαγιές σε πολλά μέρη της χώρας, κυρίως τον μήνα Αύγουστο, έκαψαν περισσότερα από 268.834 εκτάρια (≈2.700km2) γης, με αποτέλεσμα τον θάνατο 84 ανθρώπων. Μέχρι τις 30 Αυγούστου κάηκαν 1.500 σπίτια και έμειναν 6.000 άστεγοι. Το ύψος των καταστροφών φθάνει τα πέντε δισεκατομμύρια Ευρώ.
    Η Πολιτική Άμυνα της Κύπρου με 30 εθελοντές και άλλοι 30 πυροσβέστες έσωσαν τα χωριά Αλιβέρι, Κυπαρισσία και Ανδρίτσαινα. Ελλαδικές εφημερίδες έγραψαν «Οι Κύπριοι “κομάντος” κάνουν θαύματα. Με τις τακτικές τους έσωσαν το Αλιβέρι». Ο Δήμαρχος Αλιβερίου δήλωσε «Οι Κύπριοι μας έσωσαν». Άλλες εφημερίδες έγραψαν «Οι Κύπριοι καταθέτουν συντάξεις για τους πυρόπληκτους», «Παγκύπρια κινητοποίηση για στήριξη των πυρόπληκτων», «Έκρηξη αλληλεγγύης». Ο Τότε πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος δήλωσε «η Κύπρος θα αναλάβει την ανοικοδόμηση οικιών που έχουν καταστραφεί…»
    2012: Πριν την τρόικα, τα «κουρέματα» και τα eurogroup που εμφανίστηκαν στην Κύπρο το 2013, τα σχολεία στην Κύπρο (οι μαθητές) μάζεψαν 300.000 ευρώ (!!!), πολλά τρόφιμα και ρουχισμό σε μικρό χρονικό διάστημα, για να τα στείλουν στην Πατρίδα που βρισκόταν σε οικονομική κρίση. Άσχετο βέβαια το ότι το ελλαδικό κράτος τα έδωσε σε αλλοεθνείς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  60. ΜΕΡΟΣ Γ'

    Στην Ελληνική Μεγαλόνησο της Αφροδίτης, υπάρχουν χιλιάδες οδοί που σχετίζονται με τον ελλαδικό χώρο. Οδός Σπάρτης, οδός, Άργους, οδός Μυκηνών, οδός Αιτωλίας, οδός Άρτας, οδός Λαρίσης, οδός Αττικής, οδός Μακεδονίας, οδός Ξάνθης οδός… ΟΛΑ τα κατοικημένα νησιά ΜΑΣ έχουν οδό!!! Και αν δεν ήταν το αριστεροκομμουνιστικό ΑΚΕΛ, θα υπήρχαν ακόμα περισσότερες οδοί.

    Ποιοι νομίζετε πως είναι οι πιο φανατικοί, περήφανοι ΕΛΛΗΝΕΣ στον κόσμο;; Δείτε φωτογραφίες από γήπεδα και κρίνετε… https://scontent-b-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-prn2/t1.0-9/22632_104683872891768_7335736_n.jpg // https://scontent-b-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-ash3/t1.0-9/2556_749368411756641_522388943_n.jpg // https://fbcdn-sphotos-b-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn2/t1.0-9/22632_104686972891458_552295_n.jpg // το πιο μακρύ πανό, γράφει «η Κύπρος είναι ελληνική» σε 7 γλώσσες!!! https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc1/t1.0-9/10178137_888998071127007_4301195161149143267_n.jpg // https://scontent-a-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-ash3/t1.0-9/10270312_888999084460239_8478776557731926201_n.jpg // https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc3/t1.0-9/10314025_889009021125912_9152049392111813522_n.jpg // https://scontent-b-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-prn1/t1.0-9/p403x403/554920_412405995452886_491638063_n.jpg // ΑΠΟΕΛ-Τραπεζούντα (Ανατολική Κερκίδα) https://scontent-a-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-prn2/t1.0-9/p843x403/10245484_888998724460275_3523571399712436403_n.jpg // ΑΠΟΕΛ-Τραπεζούντα (Νότια Κερκίδα). Μόνο μία κυπριακή σημαία υπάρχει και αυτός που την κρατά, δεν είναι ΑΠΟΕΛίστας https://scontent-b-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-prn2/t1.0-9/p526x395/389898_332773563416130_904841889_n.jpg // το ίδιο https://scontent-a-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-prn2/l/t1.0-9/10352772_888999637793517_7264613635479428742_n.jpg // Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΕΛ (που να μην είναι σε ιστό) https://scontent-a-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-frc3/t1.0-9/22632_104683366225152_5962685_n.jpg // ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ https://scontent-a-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-frc3/t1.0-9/189788_202616776431810_8209488_n.jpg // https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc3/t1.0-9/22632_104686809558141_6593664_n.jpg .
    Ελλάς-Τουρκία (εθνικός ύμνος και γιγαντιαία σημαία του Α.Π.Ο.Ε.Λ.) https://www.youtube.com/watch?v=9jtQQ-GGgI4

    Υπάρχουν φυσικά και άλλες ομάδες με «τρελλούς» ελληνοκεντρικούς-εθνοκεντρικούς οπαδούς, αλλά δεν έχω φωτογραφίες τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  61. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  62. nikos ΕΙΣΑΙ ΦΟΒΕΡΟΣ!!!

    Αν θελεις κανε με φιλο στο facebook.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  63. Ειστε για γέλια, εάν οι Κύπριοι ειναι Έλληνες δεν έχει σχέση με τον τρόπο σκέψεις τους γιατι αυτό έχει σχέση με την παιδία. Η φυλετική καταγωγή των Κύπριων ειναι αυτό που έχει σχέση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  64. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  65. Παιδεία όχι "παιδία".
    Εάν οι Κύπριοι δεν είναι Έλληνες τότε... ΔΕΝ υπάρχουν Έλληνες σήμερα!!!

    Πάρα πολλοί συγγραφείς έγραψαν ότι οι Ελλαδίτες δεν έχουν καμμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες! ΜΟΝΙΜΕΣ εγκαταστάσεις (τεράστιοι πληθυσμοί) Αλβανών, Σλάβων και Βλάχων στα Μεσαιωνικά χρόνια στον ελλαδικό χώρο. Δεν λέω ότι συμφωνώ (απόλυτα) αλλά, ας ψάξουν πρώτα οι Ελλαδίτες να μάθουν από ποιους κατάγονται και μετά να μιλήσουν για τους Έλληνες Κυπρίους.

    Δείτε βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=oEoq7e6mceA&list=PLdT0cLl7se3Tej_kKw6cnhq95djBR1eIW&index=6 (!!!!!)

    Ξαναδιαβάστε πιο πάνω τι έγραψε ο ΦΙΛΕΛΛΗΝΑΣ Stanley Casson για την καταγωγή των Ελλαδιτών και των Κυπρίων. Είναι στο ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ 9 Μαΐ 2014 - 8:55:00 μ.μ.
    ΜΕΡΟΣ Γ'

    Και παιδάκια να θυμάστε: Μελετώ Εθνολογία το δεύτερο μισό της ζωής μου! Ξέρω πώς δημιουργήθηκε το κάθε Έθνος της Ευρώπης, έθνη που οι περισσότεροι δεν έχετε ξανακούσει το όνομά τους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

To μπλόκ " Ελληνικές Φωνές" είναι υπεύθυνο μόνο για τα δικά του σχόλια κι όχι για αυτά των αναγνωστών του...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...