Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Δε μας τα λέει καλά ο Σταύρος Θεοδωράκης ... ονειρεύεται μια Ελλάδα χωρίς... εθνικά σύνορα!

Κατά την παρουσίαση των θέσεων του κόμματός του ο κ. Θεοδωράκης τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι ονειρεύεται μια Ελλάδα χωρίς... εθνικά σύνορα το «Ποτάμι», την ώρα που ήδη έχουμε εκχωρήσει την κυριαρχία μας στους δανειστές.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι σημερινές τοποθετήσεις του Σταύρου Θεοδωράκη όπου κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε για τις θέσεις του κόμματός του, εμφανίστηκε «ακραία ευρωπαϊστής» επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα, αλλά ευρωπαϊκά: «πρέπει η ΕΕ να γίνει χώρα μας. Ομόσπονδη Ευρώπη στην οποία θα παραχωρηθούν εξουσίες...» και συνέχισε λέγοντας ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ούτε εθνικοί στρατοί: «Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί οι εθνικοί στρατοί πρέπει να υπάρχουν... Δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα, υπάρχουν ευρωπαϊκά».

Περίεργες απόψεις έχει ο Σταύρος Θεοδωράκης και τούτο διότι είναι σε όλους αντιληπτό ότι «οι καιροί είναι πονηροί» και είναι πλέον σαφές ότι η ίδια η Ευρώπη έχει απολέσει το βασικό, δομικό της χαρακτηριστικό, που ήταν –υποτίθεται- η αλληλεγγύη των λαών.

Σε μια τέτοια περίοδο, που το πάλαι ποτέ «οικουμενικό χωριό» της Ευρώπης έχει πάει περίπατο και που οι χώρες της ΟΝΕ υφίστανται με τον πιο σκληρό τρόπο τη γερμανική δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική επέλαση, ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης δηλώνει ούτε λίγο ούτε πολύ υπεράνω... πατρίδας!

Την ώρα που η Ευρώπη, τα Βαλκάνια, η Μέση Ανατολή και η Μεσόγειος είναι μια φλεγόμενη μπαρουταποθήκη, ο επικεφαλής του Ποταμιού μας λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν εθνικοί στρατοί, με ό,τι μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο για μια χώρα που περιστοιχίζεται από τις αλυτρωτικές διαθέσεις γειτόνων όπως οι Τούρκοι, οι Σκοπιανοί, οι Βούλγαροι και οι Αλβανοί.

Σε μια χώρα που το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα «κοράκια» των ευρωπαϊκών και των διεθνών αγορών στραγγαλίζουν καθημερινά τον κοινωνικό ιστό με τις ευλογίες του γερμανικού κατεστημένου, ο κ. Θεοδωράκης μας προτρέπει να νιώθουμε Ευρωπαίοι και μάλιστα να νιώθουμε χαρούμενοι για όσα τραγικά τεκταίνονται σε βάρος της χώρας μας.

Και στην τελική, αφού κινδυνεύουμε να χάσουμε τα πάντα, γιατί να μην χάσουμε και την εθνική μας ταυτότητα;

Άλλωστε, η... Ευρώπη που οραματίζεται ο κ. Θεοδωράκης έχει δείξει ήδη πόσο πολύ μας εκτιμά ως Έλληνες. Να μην ανταποδώσουμε αυτή τη... γενναιοδωρία;

ΕΥΓΕ! Η Αυστραλία επιμένει ΟΧΙ στο "Μακεδονία" για τα Σκόπια! EΤΣΙ ΚAΝΟΥΝ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡIΖΟΥΝ ΚΑΙ ΣEΒΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡIΑ! ΒΙΝΤΕΟ

Σύμφωνα με την  Υπ.Εξ. Τζούλι Μπίσοπ η Αυστραλία δεν πρόκεται να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως "Μακεδονία" παρά τις βρώμικες λάσπες προερχόμενες απο Σκοπιανούς,ότι κατά την συνάντηση της Αυστραλιανής Υπ.Εξ με αντιπροσωπεία των Σκοπίων και μετά απο πιέσεις του ψευτοκράτους πορδή, η Αυστραλία δήθεν άλλαξε στάση για το θέμα. Η Τζούλι Μπίσοπ χαστούκισε τους Σκοπιανούς λέγοντας οτι δεν πρόκειται να αλλάξει στάση για την ονομασία και ότι όλα δημιουργήθηκαν απο λάθος ερμηνεία που έδωσε ο μεταφραστής κατά την συνέντευξή της στο Κανάλι 5 των Σκοπίων.Φυσικά ο ρόλος των Ελλήνων της Αυστραλίας είναι εξαιρετικά σημαντικός...
και φαίνεται να έχουν συμβάλει αρκετά στην σταθερή θέση της χώρας σχετικά με την ονομασία των Σκοπίων.To θέμα έγινε και πρωτοσέλιδο σε εφημερίδα των ομογενών μας της Αυστραλίας όπως βλέπετε και στην φώτο

Αλίμονο στους δικούς μας κυβερνώντες που αφήνουν να εννοηθεί οτι υπάρχουν 2 Μακεδονίες, δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε:

ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ. ΟΧΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ! Ετοιμάζεται για πρόεδρος δημοκρατίας ο Σημίτης

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Νίκος Χριστοδουλάκης προτείνει για πρόεδρο της Δημοκρατίας τονπρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη.Σε συνεντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών ο κ.Χριστοδουλάκης είπε: «Θα αποτελούσε την πιο χρήσιμη επιλογή ως επόμενος Πρόεδρος Δημοκρατίας. Είναι από τους λίγους έμπειρους για να ξαναστήσει την εικόνα της Ελλάδας στην Ευρώπη.....
Και βέβαια κάποτε πρέπει να μιλήσει ανοιχτά γι'αυτούς που τον πολέμησαν με λύσσα, αλλά τώρα τον λιθοβολούν ότι δεν έκανε όσα έπρεπε. Βάζοντας τη χώρα στο ευρώ, έκαμψε κάμποσα δίκτυα που επί χρόνια κερδοσκοπούσαν με τη δραχμή και δεν του το συγχώρησαν ποτέ».
Ερωτηθείς εάν θα μπορούσε να αποφύγει το ΠΑΣΟΚ το μνημόνιο τόνισε: «Προφανώς, αν αμέσως μετά τις εκλογές ακύρωνε τις μαζικές προσλήψεις της Ν.Δ. και μάζευε φόρους, αντί να διαλαλεί ότι λεφτά υπάρχουν. Η άγνοια κινδύνου ήταν πρωτοφανής, μην ξεχνάτε ότι επί ενάμιση χρόνο δεν υπήρχε καν υπουργός αρμόδιος για τα έσοδα. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση απειλούσε την ΕΕ ότι θα πάμε μόνοι μας στο ΔΝΤ και αυτή τελικά βρήκε αφορμή και μας το έστειλε πεσκέσι. Αντίθετα, ο Ραχόι της Ισπανίας δήλωσε ότι ποτέ δεν θα αφήσει το ΔΝΤ να αναμιχθεί στην πατρίδα του, πήρε μέτρα μόνος του και σε έναν χρόνο πέτυχε να βγάλει την οικονομία από την κρίση».

Μα γιατί δεν έχεις εναλλακτική;

Είναι κλασικό ερώτημα όταν ασκείς κριτική για την ελληνική πραγματικότητα κι αυτούς που την στηρίζουν με νύχια και με δόντια. “Τι προτείνεις, έχεις καμιά λύση;” Συνήθως μάλιστα αυτοί που σου κάνουν αυτή την ερώτηση, σε κατηγορούν ανοιχτά ή μη -δεν έχει σημασία- για απαισιοδοξία.



Τείνω πλέον στην άποψη ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για νοήμονες ανθρώπους να ασχολούνται με το να αλλάξουν τα μυαλά αυτής της χώρας. Οι προτάσεις και οι λύσεις μπορούν να έχουν νόημα, μόνο όταν μιλάμε για καταρχήν κατεδάφιση του οτιδήποτε έχει σχέση με τον νεοελληνικό πολιτισμό και την μικροαστική του κουλτούρα.

Γιατί να προσπαθήσεις να εκπολιτίσεις ποιους; Αυτούς που τρέχουν να ανάψουν ρεσώ ως κίνηση συναίνεσης και πλέκουν πουλόβερ για δέντρα; Εκείνους που το παίζουν επαναστάτες και παρακαλάνε για μια κρατική επιχορήγηση; Αυτούς που “περνάνε τέλεια” στην Μύκονο και μόνη τους έγνοια είναι το μπουζουξίδικο, ενώ δίπλα πνίγονται άνθρωποι από την μπότα λιμενικών;

Να δώσεις λύσεις για τους ψηφοφόρους του Σαμαρά και του Βενιζέλου, που ανέχονται να τους κυβερνάνε άτομα σαν τον Γεωργιάδη; Ή μήπως καλύτερα για τους νοητικά ελλιπείς και ψυχικά ασθενείς υποστηρικτές του εγχώριου ναζισμού που φοράει μαίανδρο αντί για σβάστικα; Από αυτή την λίστα δεν εξαιρούνται ούτε οι ντεμέκ ποιοτικοί και εναλλακτικοί που περιμένουν σωτηρία από τον Τσίπρα και τον κάθε Τσίπρα. Και εσχάτως βρήκαν αποκούμπι στην “νέα και άφθαρτη” πρόταση του Θεοδωράκη, μια απενοχοποιημένη συστημική επιλογή που δεν φοράει το προσωπείο του πολιτικού, αλλά του απολιτίκ.

Να νοιαστείς γι’ αυτούς που ενδιαφέρονται μόνο για την καλοπέραση και σφυρίζουν αδιάφορα δήθεν ότι “δεν ασχολούνται με πολιτικά“; Είναι αυτοί που παρατηρούν εκ του μακρόθεν τα τεκταινόμενα σαν να μην τους αγγίζει η δυστυχία των άλλων, που ως όντα παράλληλου κόσμου κάνουν διαπιστώσεις για πράγματα που απαξιούν να δώσουν βάση, λες και υπέγραψαν συμβόλαιο με την ευτυχία.

Έχει πραγματικά κάποιο νόημα η παραγωγή πολιτισμικών προϊόντων σε μια χώρα που οι καλλιτέχνες δίνουν άλλοθι ότι δήθεν έχουμε “κουλτούρα”; Που η αρπαχτή και οι “δημόσιες σχέσεις” είναι ο τρόπος ανέλιξης στην σκάλα μιας εθνικής προέλευσης “επιτυχίας”; Γιατί να θες κάποια αλλαγή σ’ αυτή την χώρα, που οι στοιχειώδεις τρόποι ευγένειας και κοινωνικής συμπεριφοράς θάβονται από λάσπη ψευτομαγκιάς και νοοτροπίας κλίκας; Ας προσθέσουμε σ’ αυτό το συρφετό και όσους ακόμα περιμένουν σωτήρες και ηγέτες κι εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε άτομα που απλά ξέρουν από την τηλεόραση.

Πόση ελπίδα μπορεί να έχεις γι’ αυτή την Ελλάδα; Μην βρεθεί κανείς να πει για γενικεύσεις, αφού το 1-2% να βάλω που διαφέρει, ή έχει φύγει μεταναστεύοντας ή με την ανοχή του αφήνει όλους τους παραπάνω να συντηρούν το σκηνικό. Και βέβαια ο καθένας από μας που κυνηγά το κάτι διαφορετικό, επιδιώκει τις μικρές νίκες στην καθημερινότητα, στον χώρο εργασίας, σε δημόσιες συναντήσεις κοκ και όσοι το κάνουν με κόντρα τον άνεμο, είναι αξιέπαινοι. Ωστόσο επιμένω:
Δεν δίνεις λύση για ένα άρρωστο, γεμάτο κουφάρια, παράσιτα, άγρια ζώα και ρυπαρά νερά χωράφι, με το να φυτέψεις νέους σπόρους για εξωτικά φυτά. Πρώτα το καις.


Αι εν υπαίθρω συναθροίσεις δύναται να απαγορευθούν


H  μεγαλύτερη ήττα είναι να συνηθίζεις το αδιανόητο, να το βλέπεις μπροστά σου και να σου μοιάζει αυτονόητο ή έστω ανεκτό. Μέσα σε ενάμιση χρόνο το αδιανόητο έχει συμβεί τρεις φορές, τρεις φορές απαγορεύθηκαν οι διαδηλώσεις και οι συναθροίσεις, με εντολή της αστυνομίας. Και τις τρεις φορές η απαγόρευση έγινε σε ....
επισκέψεις ηγετών της Γερμανίας, της Μέρκελ, του Σόιμπλε, του Γκάουκ, έτσι για να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία περί τους ποιος κάνει τα κουμάντα. Να βολτάρει ο ηγεμόνας στην πόλη και οι υπήκοοι να είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους ή να κουνάνε σημαιάκια στους δρόμους, ως φολκλορικό ντεκόρ. Την επόμενη φορά θα μας ντύσουν τσολιαδάκια.

Ο Πούτιν ξεσκεπάζει την Νέα Τάξη Πραγμάτων!

Το βίντεο περιλαμβάνει αποσπάσματα απο την ομιλία του Βλαδίμηρου Πούτιν στo συμβούλιο Πολιτικής Ασφαλείας τον....


Φεβρουάριο του 2007 στο Μόναχο.

Στο συνέδριο συμμετείχαν αρχηγοί κρατών και ο Πούτιν μίλησε ξεκάθαρα ενάντια στην Νέα Τάξη Πραγμάτων και σε "αυτούς" που θέλουν να γίνουν κυρίαρχοι του πλανήτη. Δεν μιλάμε φυσικά για τις ΗΠΑ αλλά για αυτούς που τις διοικούν απο το παρασκήνιο.

Δείτε πόσο ανάγλυφα τα περιγράφει πρίν 7 χρόνια, σαν να μιλάει σήμερα.

Μια ζούγκλα ελεγχόμενη για το ποια ζώα και θεριά θα ζήσουν και ποια θα πεθάνουν…


Να συλλαμβάνονται άρρωστοι υπερήλικες μέσα στη νύχτα για πιθανά παλιά ή τρέχοντα χρέη στο Κράτος και να κρατούνται στην Ασφάλεια αδιαφορώντας για όλα τα βάσανα στα οποία μπορεί να......


υποβάλλεται εκείνη τη στιγμή η σωματική και ψυχική τους υγεία!

Ναι! Αυτό το γεγονός μπορεί να συμπυκνώσει την ανηθικότητα, την εχθρότητα και την βαρβαρότητα του σημερινού Κράτους απέναντι στον Έλληνα πολίτη που ήδη δεινοπαθεί από τις συνέπειες της ανέχειας και της αυξανόμενης ανισότητας μέσα στην ίδια του τη χώρα…

Όπου το μόνο «νέο και διαφορετικό», το μόνο που «αναπτύσσεται» στην κοινωνία, στους θεσμούς και τη νομοθεσία, στα ήθη και τα έθιμα της εξουσίας είναι η προς τα κάτω τυφλή και προς τα πάνω επιλεκτική οικονομική τρομοκρατία, που στοιχειώνει την καθημερινότητα, υποψιασμένων αλλά και ανυποψίαστων πολιτών.

Στην επταετία της στρατιωτικής δικτατορίας οι αστυνομικοί σε σταματούσαν στο δρόμο για «εξακρίβωση στοιχείων», σε οδηγούσαν στην Ασφάλεια και ανάλογα με τα φρονήματά σου προχωρούσαν στα «περαιτέρω». Τότε η ιδεολογία ήταν η αφορμή για την ισοπέδωση και τον πειθαναγκασμό της προσωπικότητας του ατόμου. Σήμερα είναι η μικρομεσαία οικονομική θέση του μέσα από την υποβάθμιση όλων των αξιών στα αποκτημένα αγαθά και την εργασία του, που τελικά οδηγούν στην εξάρτηση, την άμβλυνση των αντιστάσεων και τελικά την υποδούλωση.

Κοινό των δύο εποχών οι ειδικοί νόμοι που, ανεξαρτήτως «ιδεολογικής» ή «οικονομικής» αφορμής, «επαναστατικών» ή «έκτακτων» συνθηκών, «έξωθεν» ή «εγχώριας» προέλευσης, υπονομεύουν και καταργούν την αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα και την ελευθερία των πολιτών.

Η Δύναμη της Aπελευθέρωσης

Ο μόνος τρόπος για να βιώνουμε πόνο είναι προκαλώντας πόνο στους άλλους. Ο Εαυτός μας ΠΑΝΤΑ εκδηλώνεται μέσω των άλλων.
Δεν συγχωρούμε ούτε ζητάμε συγχώρεση. Αυτό θα ήταν αναγνώριση μιας ψευδαίσθησης ως πραγματικότητα. Αυτός είναι ο τρόπος του εγώ.
Η μετατόπιση της συνείδησης δεν χρειάζεται συγχώρεση. Χρειάζεται διευρυμένη, σφαιρική αντίληψη, που περιλαμβάνει την χωρίς όρους αποδοχή, η οποία προσφέρει κατανόηση και το άνοιγμα του κέντρου της καρδιάς.
Χρειάζεται να διαλύσουμε την εικονική πραγματικότητα, μέσα από μια εντελώς ανοιχτή και απελευθερωμένη καρδιά, απελευθερώνοντας ταυτόχρονα και τον άλλον και τον εαυτό μας, από το δράμα που βιώνουμε ως πόνο.
Αυτό που ζητάμε, από τον Εαυτό μας, είναι να μας προσφέρει τη δύναμη και τη σοφία να ανοίξουμε την καρδιά μας απόλυτα και με ειλικρίνεια, με σκοπό να συμπεριλάβουμε όλους, τα πάντα, χωρίς όρους. Αυτή η κατάσταση ύπαρξης συμπεριλαμβάνει την ευγνωμοσύνη: για όλα όσα έχουμε μάθει, για όλους τους ρόλους που έχουν παιχτεί με συγκατάθεση ψυχής και τελειότητα από όλους (και τον εαυτό μας), για το σκοτάδι που μας δείχνει το φως.
Έχουμε υπάρξει πολεμιστές, πολεμώντας εσωτερικές και εξωτερικές μάχες, με τον καλύτερο τρόπο που γνωρίζαμε. Νομίζαμε και πιστεύαμε ότι η αγάπη θα μπορούσε να διαχωριστεί από της ψευδαισθήσεις που δημιουργήσαμε. Ποτέ δεν διαχωρίστηκε! Καθώς ένας «ξυπνάει» σε αυτήν την αλήθεια, απελευθερώνονται δυο και περισσότεροι, από την ξεχωριστότητα που ο κατώτερος νους και οι αισθήσεις μας, μας έπεισαν ότι είναι αληθινές.
Όσο βαθύτερος ο πόνος μας, τόσο έχει διαρκέσει η ψευδαίσθηση. Η απελευθέρωση είναι στιγμιαία, παρόλα αυτά, το δυσκολότερο να επιτευχθεί. Οι παρανοήσεις του εγώ, έχουν εξασφαλίσει ότι μόνο οι πιο θαρραλέοι, όσοι τολμούν να διευρύνουν την αντίληψη της καρδιάς τους, θα περάσουν τις πύλες της ελευθερίας και της αποσπασματικής αντίληψης.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...