Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Η Δύναμη της Εκδήλωσης: ¨Θα ήθελα;", "Θέλω;" ή "Έχω Θέληση"

Ο Κόσμος, η Γη, το Σύμπαν… είναι κομμάτια Θεού …
Είμαστε η Εκδήλωση της Θέλησης Του. Μία αυθόρμητη εκπόρευση μέσα από τον Πυρήνα της Αγάπης, της Σοφίας και της Δύναμης Του…
Έτσι λοιπόν, μια ματιά γύρω μας συχνά αρκεί για να μας υπενθυμίζει πως όταν η Δημιουργική Μας Δύναμη αναδύεται για να εκφράσει μια πηγαία και αυθόρμητη Ανάγκη της Ψυχής μας, η Δημιουργία εκδηλώνει την Θεϊκή Αλήθεια που Αυτή πρεσβεύει…
Υπό αυτήν την έννοια η Εκδήλωση δεν είναι προϊόν σκέψης.  Το Σώμα εκφράζει με Λόγο ή με Κίνηση, την Αίσθηση που ξεπηδά. Όταν η Έκφραση είναι αυθόρμητη – παρακάμπτει δηλαδή την λογοκρισία του Νου – η Εκδήλωση εκφράζει Αλήθεια γι’ αυτό έχει δύναμη, αμεσότητα και σαφήνεια.

Όταν σκέφτεσαι πως θα εκλάβει «ο άλλος» αυτό που νιώθεις την ανάγκη να εκφράσεις, τότε αυτό σημαίνει πως «ο άλλος» έχει κατοικήσει στο Νου σου. Σε ενδιαφέρει τι θα σκεφτεί, και αυτό σου φρενάρει την Εκδήλωση. Πες, πως είσαι στο σπίτι και σου έρχεται η ανάγκη να βάλεις μουσική και να χορέψεις. Έτσι… χωρίς λόγο, απλά γιατί το ένιωσες. Όταν θα σκεφτείς τι θα πει η γυναίκα σου, ο φίλος σου ή τα παιδιά σου που είναι δίπλα, οι γείτονες που θα σε δουν απ’ τα παράθυρα, το «πνίγεις»… Πάει…
Συχνά συγχέουμε τον Αυθορμητισμό με την Παρόρμηση, και τη Δημιουργία με business plans, χρονοδιαγράμματα, σχέδια, στρατηγικές, κι επενδυτικές εκστρατείες.
Όμως, το κομβικό σημείο σε αυτήν την ιστορία, δεν είναι απλά αν θα επιτρέψουμε ή αν θα αναστείλουμε την Εκδήλωση μιας Ανάγκης, αλλά κατά πόσο μπορούμε να αναγνωρίσουμε το σημείο απ’ όπου αυτή εκπορεύεται.
Οι Τρεις Πηγές της Εκδηλώσεις.
Μια Εκδήλωση για να εκφραστεί χρειάζεται Δύναμη.
Ανάλογα από την πηγή από όπου εκπορεύεται, αντλεί και την ανάλογη Δύναμη.
Έτσι λοιπόν, η ένταση, η ποιότητα, η διάρκεια και το είδος της αλλαγής που θα φέρει στον ψυχισμό και στην πραγματικότητά της, εξαρτάται πολύ από την πηγή της εκπόρευσης της.
Μια Εκδήλωση μπορεί να ξεπηδήσει από τρεις πηγές:
  1.  Νους: «Θα ήθελα…»
Το «Θα ήθελα…» είναι καθαρά νοητικό κατασκεύασμα. Δείτε το…
Απευθύνεται στο Μέλλον - δεν έχει θέση στην πραγματικότητα…
Λες: «Θα ήθελα να βρω ένα σπίτι», «Θα ήθελα να έχω μια σχέση», «Θα ήθελα να είμαι πλούσιος»… Απευθύνεται σε ποιόν; Στο πλήθος; Στο κενό; Δεν έχει αποδέκτη…
Είναι νοητικό…  Εφημερίδα πήρες; Μεσίτες ρώτησες; Κομμωτήριο πήγες; Δουλειά έχεις;
Οι εννέα στους δέκα λένε «θα ήθελα»!!
Εκφράζουν την Ανάγκη της Δημιουργίας;
- Όχι. Προσδοκία εκφράζουν…
Εκφράζουν Δύναμη;
- Όχι βέβαια. Είναι «λόγια του αέρα».
Γι’ αυτό και δε πρόκειται ποτέ να πραγματοποιηθούν…
Ναι αλλά «το λένε αυθόρμητα» θα μου πεις….
- Όχι.  Ασυνείδητα το λένε. Έχει διαφορά…
«Θα ήθελα να μην έχει συμβεί», «θα ήθελα να ήταν αλλιώς»…
Εκφράζουν Ψυχική Ανάγκη;
- Όχι. Φυγή εκφράζουν… από το Παρόν τους κι από την Πραγματικότητα.
Και ο Νους που είναι δυαδικός, όσα και να έχει, πάντα και κάτι άλλο «θα ήθελε…», γιατί ο Νους αυτό κάνει: «Δημιουργεί» σενάρια, συγκρίνει μεγέθη, κρίνει, αναλύει και εκδηλώνει μια πραγματικότητα για να την αναιρέσει – όχι για να την τιμήσει!
Ο Νους είναι ένα αξιοθαύμαστο εργαλείο – αλλά είναι εργαλείο.
Δεν είναι το χέρι που το κρατάει.
- Και ποιος είναι το Χέρι που το κρατάει;
  1. Η Καρδιά: «Θέλω»
Το «Θέλω» χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη αμεσότητα.
Έχει καλύτερη σχέση με την πραγματικότητα, γιατί έρχεται πιο κοντά στο Παρόν.
Επίσης είναι πιο σαφές. Συνήθως ξέρεις τι θέλεις.
Δε λες: «Θα ήθελα μια Αγκαλιά».
Λες: «Θέλω την Αγκαλιά σου». Ξέρεις από πού τη χρειάζεσαι, και από πού θα τη ζητήσεις… Δεν απευθύνεσαι πια στο πλήθος ή στο κενό.
Το «Θέλω» συνήθως απευθύνεται σε συγκεκριμένους ανθρώπους του οικείου περιβάλλοντός μας. Απευθύνεται σε ανθρώπους με τους οποίους συνδεόμαστε Καρδιά με Καρδιά.. Το «Θέλω» απαιτεί οικειότητα, αμεσότητα… Αποπνέει Εμπιστοσύνη, Ασφάλεια.
Εκφράζει Δέσμευση. Υπάρχει ανταλλαγή: ζητάς γιατί έχεις πρωτίστως δώσει.
Το «θα ήθελα» σημαίνει: θέλω να πάρω, αλλά δε θέλω να δώσω…
Όταν λες: «Θέλω Σεβασμό σε αυτή τη σχέση!!!», αυτό σημαίνει ότι έχεις καταθέσει Σεβασμό και ζητάς να πάρεις το ανάλογο. Έχεις το δικαίωμα και την άνεση να το απαιτήσεις…
«Θέλω» λες σε αυτούς που αγαπάς…
Έχετε ακούσει ποτέ μικρά παιδιά να λένε: «Θα ήθελα ένα γλυκό»;
Λένε: «Θέλω σοκολάτα». Ξέρουν τι θέλουν, το διεκδικούν, και το ζητούν από αυτούς που αγαπάνε και ξέρουν πως τους αγαπούν. Δε θα πάνε στο γείτονα να ζητήσουν φαγητό όταν πεινάνε. Θα πάνε στη μαμά τους ή στον μπαμπά τους…
Κι αν πάνε στο γείτονα, θα του πούνε: «Θα ήθελα να μου δώσετε μια σοκολάτα».
Αν ακούσετε μικρά παιδία να λένε στους γονείς τους «θα ήθελα», να ξέρετε πως… το χάσανε το παιγνίδι. Έχει μπει «απόσταση»…
Ο Μπαμπάς έχει γίνει «πλήθος», η μαμά «κενό»…
Το «Θέλω» λοιπόν ακολουθείται από Δράση και έχει τη Δύναμη να εκδηλώσει ή να πραγματοποιήσει μια Ανάγκη μας πιο άμεσα, γιατί είναι πιο συγκεκριμένο:
«Θέλω να με βοηθήσεις να βρω ένα σπίτι στη Γλυφάδα. Το θέλω τριάρι με μεγάλα δωμάτια, τζάκι και κήπο».
Στο σημείο αυτό όμως, έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον, να παρατηρήσουμε το εξής:
Η Εκδήλωση που εκπορεύεται από το Νου ή από την Καρδιά, εκφράζει με κάποιον τρόπο τη σχέση που έχουμε όχι μόνο με τον Εαυτό μας και του άλλους, αλλά και με το Θεό…
Όταν στην Προσευχή μας λέμε: «Θεέ μου, θα ήθελα να με κάνεις καλά»… καταλαβαίνετε…
Ο «Πατέρας» έχει γίνει Πλήθος και το «καλά» μια μάταιη και βουβή προσδοκία του Μυαλού. Όταν λέμε: «Πατέρα, θέλω την Υγεία μου»… αλλάζει.
Εκεί υπάρχει σχέση, και μιλάει η Καρδιά στην Καρδιά Του.
Παρόλα αυτά, στο «Θα ήθελα» και στο «Θέλω» ακόμα υπάρχει προσδοκία.
Ακόμα, η Εκδήλωση εξαρτάται από κάποιους ή κάποιον «άλλο»…
Δεν εκφράζει ακόμα Ψυχική Ανάγκη….
Ακόμα κρύβει ασυνείδητες Προβολές του Νου μας, ή συναισθηματικά ελλείμματα…
Απ’ το «Θα ήθελα» στο «Θέλω», υπάρχει ακόμα Νους, αλλά υπάρχει και μια Καρδιά που ακούει. Υπάρχει ένα Χέρι που κινεί το Εργαλείο του Νου.
- Ναι, αλλά το Χέρι ποιος το κινεί;
  1. Η Ψυχή: «Έχω Θέληση»
Το «Έχω Θέληση» δεν έχει εξήγηση.
Είναι Καθαρή Ψυχική Ενέργεια κι έχει αποδέκτη μόνο εμένα.
Εκεί είμαι μόνος μου. Εκεί, έχει Σιωπή. Δεν έχει Διάλογο.
Έχει Δίψα… Δε σταματάω εάν δεν πιώ… Τι να πιώ;
Κάτι που πηγάζει μόνο από εμένα.
Αναδύεται από έναν πολύ βαθύ πυρήνα: από εμένα για εμένα…
Όταν χορεύεις γιατί το αισθάνεσαι, αυτό δεν έχει προσδοκία, δεν έχει ούτε λόγο ούτε αιτία…
Το κάνεις για εσένα επειδή το νιώθεις… Επειδή ταυτόχρονα εκφράζεις και εισπράττεις την Αλήθεια της Στιγμής σου.
Όταν τιμούμε μια Εσωτερική Ανάγκη και εκφράζουμε ένα πηγαίο συναίσθημα που απευθύνεται από εμάς σε εμάς, συμβαίνει μια Υπέρβαση: τιμώντας την Ανάγκη αυτή της Ψυχή μας, παύουμε να υπηρετούμε τους «άλλους» που έχουν κατοικήσει το Νου μας…
Δε ζητάς κάτι από κανέναν. Ούτε και από εσένα το ζητάς… Δεν το ζητάς….
Δεν είναι αίτημα, ούτε απαίτηση. Δεν έχεις την απαίτηση από τον εαυτό σου να είσαι «κάπως» στις περιστάσεις…
Όταν λες: «Θέλω να ζήσω» το λες ακόμα σε κάποιον άλλον.
Το λες στο Θεό; Το λες στο γιατρό; Πάντως σε κάποιον άλλον. Ακόμα έχει διάδραση.
Όταν πεις: «Εγώ Ζω» απλά συμβαίνει. Τα Θαύματα για παράδειγμα είναι πράξεις Θέλησης. Ακαριαία Εκδήλωση μιας Θεϊκής Πραγματικότητας που υπαγορεύει Υγεία και Πληρότητα.
Η Θέληση είναι καθαρή Ψυχική Ενέργεια.
Είναι η Ουσία που δημιουργεί την Πραγματικότητα…. Για εσένα όμως…
Και εκεί είναι η μεγάλη διαφορά.
«Έχω Θέληση» λες…
- Για ποιο πράγμα;
Είναι ένα ερώτημα. Τι απαντάς;
Θα πει κάποιος: «Έχω θέληση για να έχω ένα σπίτι».
Θα επενδύσει την Ψυχική του ενέργεια και θα έχει ένα σπίτι.
«Έχω Θέληση να έχω μια σχέση».
Θα επενδύσει την Ψυχική του ενέργεια και θα έχει μια σχέση.
Αλλά στην ουσία θα είναι μόνος του, γιατί δεν είναι στο «Θέλω» όπου υπάρχει διάδραση, είναι στην Θέληση όπου η Ψυχική Ενέργεια μπορεί να είναι μόνο από εσένα και μόνο για εσένα.  Εκεί, συντηρείς μια σχέση με τη Θέλησή σου – όχι από αμοιβαιότητα…
Τελικά όμως για τι πράγμα να έχω Θέληση; Εδώ είναι το θέμα…
Η Θέληση μας δόθηκε από τον Θεό, για έναν και μόνο σκοπό: για να είναι το καύσιμο Υλικό που θα χρησιμοποιούμε μέχρι να φτάσουμε στη Πηγή που θα μας ξεδιψάσει.
Δόθηκε για να γνωρίσουμε το Θείο… Είναι σημαντικό που τη καταθέτεις….
Δεν δόθηκε για να φτιάχνουμε σπίτια.
Το σπίτι θα το φτιάξω γιατί εξυπηρετεί το Δρόμο για το Θείο…
Αν καταθέτεις Θέληση σε μια σχέση, υπηρετείς μια Φαντασίωση…
Η σχέση είναι στο «Θέλω». Σχέση χωρίς «θέλω-θέλεις» δεν υπάρχει!!!
Με τη Θέληση, δε ζητάω Αγάπη από τη γυναίκα μου. Τη ζητάω από Εμένα.
Δε ζητάω Δύναμη από τον άντρα μου. Από εμένα.
Διψάω να τη βρω μέσα μου…
«Έχω Θέληση να με βρω. Να Με συναντήσω»
«Έχω Θέληση να βρω την Ψυχή μου, για να πιω και να ξεδιψάσω»…

Όσο περπατάμε το Δρόμο μας με Θέληση ο Θεός μας δίνει ότι χρειαζόμαστε για να ολοκληρώσουμε το Έργο της Ψυχής μας. Όταν φτάσουμε εκεί, και βρούμε την Πηγή… δε την σκεφτόμαστε, δεν τη συγκρίνουμε, δεν την αναλύουμε….
Την πίνουμε, τη ζούμε... και την αφήνουμε να μας γεμίσει.
Την αφήνουμε να μας πλημμυρίσει, και να ξεχειλίζει από μέσα μας.
Και γινόμαστε κι εμείς  Πηγή….

Μέχρι τότε όμως, για να εκδηλώσουμε την Αλήθεια μας και να μπορέσουμε να εκφράσουμε τον Εαυτό μας, χρειαζόμαστε Θέληση…
Ας πάμε λοιπόν να πάρουμε Θέληση, με Επίγνωση και Δέσμευση πως θα την επενδύσουμε στο Δρόμο μας…
Δαυίδ.



Η Προσευχή που ακολουθεί έγινε από τον Δάσκαλο Δαυίδ και το μήνυμα δόθηκε εκ Θεού μέσω της Χριστίνας Μανουηλίδουετάρτη 27 Νοεμβρίου 2013.

Δαυίδ.

Σήμερα θα το κάνουμε αλλιώς – θα περιγράφω τι θα κάνω.
Οπότε χαλαρώστε σε απόλυτη ασφάλεια – θα ακούτε και με λόγια τι συμβαίνει…
Βήμα 1ο
Είμαι πάνω απ’ τα κεφάλια σας και τ’ ανοίγω στη μέση.
Αφήνω για λίγο να βγει οτιδήποτε κουβαλάτε: σκέψεις, αμφιβολίες, αντιστάσεις.
Επιτρέψτε στο σώμα σας να εκδηλώσει, έστω και μ’ ένα χασμουρητό, όλη την «λάσπη».
Αδειάζω το Μυαλό σας.
Βήμα 2ο
Ανοίγω το στήθος σας και σχίζω την Καρδιά σας.
Βάζω το χέρι μου μέσα και βγάζω πόνο, θλίψη, αμφιβολία. Ντροπή. Θυμό. Μίσος. Ζήλια.
Ελευθερώνω τους πνεύμονες σας από όλα αυτά τα συναισθήματα.
Βήμα 3ο
Σχίζω το Διάφραγμα. Αρχίζει ο Φόβος να ξεπηδάει σαν πίδακας.
Όλη η ντροπή της αναξιότητας πηδάει προς τα έξω.
Ενεργοποιώ έντερα, και όλες τις οδούς που χρησιμοποιείτε για αφόδευση.
Ενεργοποιώ νεφρά, σπλήνα, συκώτι.
Θα καθαρίζεται μέχρι και την Κυριακή.
Όλη η βρωμιά και η δυσωδία που έχετε κρατήσει θα βγαίνει ακόμα και σαν μυρωδιά από το σώμα σας. Όλη η τοξίνη της ντροπής για όλα αυτά που κρύβατε θα καθαρίσει.
Χριστίνα
Το Νερό που ζήτησα από τη γυναίκα να πιω, ήταν τα Μυστικά που έκρυβε στην Ψυχή της. Αυτά ήταν που δεν την άφηναν να ζήσει.
Είχε «Θέλω» για ζωή, και μες τη Θέλησή της έκρυβε πόνους. Έκρυβε ντροπές. Έκρυβε «πρέπει». Και ότι πολυτιμότερο είχε, το έκρυβε.
Όταν της έδωσα λίγο Φως και τρεις αποδείξεις, εμπιστεύτηκε, και άρχισε σα το νερό που τρέχει να παραδίδει τα «θέλω» της, τα «θα» της, τα «ίσως» και τα «μπορεί».
Έτσι πήρε στα χέρια της την Ψυχή της και μ’ αυτή τη Θέληση και το Φως διέδωσε την Αλήθεια.
Όταν σας λέω ζητήστε – ζητάτε μέσα από το Μυαλό σας.
Όταν σας δίνω – φοβάστε να το πάρετε.
Η Θέληση είναι γάργαρο νερό – και τρέχει.
Αν το σταματήσεις, θα γίνει «θέλω» ή «θα ήθελα»
Εμπιστεύεστε εύκολα το «θα ήθελα», που είναι το τρίγωνο: μάτια και στόμα.
Το τετράγωνο της Καρδιάς σας που είναι «Θέλω», περνάτε και τις τέσσερις πλευρές, αλλά εκεί δεν εμπιστεύεστε – απλά αποφασίζετε.
Η Θέληση είναι στρογγυλή: τώρα που γυρίζει, τώρα συμβαίνει, τώρα πραγματοποιείται, τώρα βιώνεται. Τώρα παίρνω χαρά – τώρα τη διαδίδω.
Όταν τρέχει το νερό, τα μάτια απλά το κοιτάνε, το στόμα το θαυμάζει.
Όταν τρέχει το νερό, η Καρδιά λαχταρά και περιμένει την απόφαση.
Όταν τρέχει το νερό και είναι στο μύλο – εκεί πραγματοποιείται.
Το Έργο προχωράει. Η Εμπιστοσύνη υπάρχει. Απλά ανοίξτε την Πόρτα και μπείτε.
Τα κρυμμένα θα φανερωθούν. Τα ψέματα θα καταρρεύσουν
Οι λαχτάρες θα ευφρανθούν.
Εσείς να είστε μες το Έργο και στην Πόρτα της Εμπιστοσύνης.
Όταν διαβείτε θα μπείτε στο άλλο τρίγωνο της Εμπιστοσύνης,
Αυτό έχει βάση στον Ουρανό και Αέρα κα Θάλασσα
Θα ακούτε τι θα γίνεται και εσείς θα ζείτε κάτω απ’ τον Ήλιο – κάτω απ’ το Φως.
Απλά προσπεράστε το γιατί το ξέρατε.
Αυτό που κατεβαίνει είναι πιο σημαντικό από αυτό που ακούτε και αυτό που βλέπετε.
Μόλις νιώσετε Εμπιστοσύνη, πείτε Τελεία και Παύλα.
Καθίστε να τη βιώσετε. Να γεμίσει το σώμα σας Εμπιστοσύνη.
Να πατήσουνε τα πόδια σας γερά κάτω.
Να ανοίξει το στόμα σας και να μιλάει Εμπιστοσύνη.
Τα μάτια σας να βλέπουν Φως.
Τα χέρια σας να αγγίζουν και να νιώθουν.
Η Καρδιά σας να χτυπάει.
Και η Ψυχή σας να αναδύεται.
Και στη θέση του μυαλού σας να υπάρχει η Λογική της Ψυχής σας.
Την Κυριακή κτυπάει η Τέταρτη Σάλπιγγα.
Ετοιμαστείτε, ακούστε και αισθανθείτε.
Δάκρυ δε θα πέσει. Πόνος δε θα βιωθεί.
Θέληση και Ανάγκη. Ζωή και Φως.
Αίσθηση και Ύπαρξη. Χαρά και Ευδαιμονία.
Τελεία και Παύλα.
Ο Θεός το Καλό. Αμήν.
Χριστίνα (ο Κύριος μετά από λίγα λεπτά συνεχίζει)

Την ώρα της Διδασκαλίας δικαιούστε μία ερώτηση ο καθένας. Μέχρι έξι ερωτήσεις.
Όσοι περπατάτε νιώθετε. Όσοι ρωτάτε καταστρέφετε το χώρο. Κάντε Επιλογή.
Η Αλήθεια βιώνεται. Οι ερωτήσεις καταστρέφουν.
Αφεθείτε για να νιώσετε. Τελεία και Παύλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

To μπλόκ " Ελληνικές Φωνές" είναι υπεύθυνο μόνο για τα δικά του σχόλια κι όχι για αυτά των αναγνωστών του...Eπίσης δεν υιοθετεί απόψεις από καταγγελίες και σχόλια αναγνωστών καθώς και άρθρα που το περιεχόμενο τους προέρχετε από άλλες σελίδες και αναδημοσιεύονται στον παρόντα ιστότοπο και ως εκ τούτου δεν φέρει οποιασδήποτε φύσεως ευθύνη.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...