Σήμερα έπεσα τυχαία σε ένα βίντεο με μια μαρτυρία καταπληκτική για τον Μαχάτμα Γκάντι και είπα να τη μοιραστώ

Η πνευματική μου Μητέρα, Shri Mataji, στην οποία οφείλω τόσα πολλά -που δεν ξέρω από που να πρωταρχίσω και να μιλήσω κάποια στιγμή για εκείνην- μικρή φιλοξενήθηκε στο άσραμ του Γκάντι, όταν οι γονείς ήταν πολιτικοί κρατούμενοι.
Βρήκα, λοιπόν, ένα βίντεο που μιλάει για τον Γκάντι και φανερώνει μια πτυχή του χαρακτήρα του. Ένα ελάσσον περιστατικό, πλην όμως μείζονος σημασίας.
Ο Γκάντι είχε ξένους φιλοξενούμενους με τους οποίους είχε συμβούλιο, συζητούσαν διάφορα. Και κάποια στιγμή ο Γκάντι είπε, ότι πέρασε η ώρα, πρέπει να πάρουμε το γεύμα.
Πάντα ο Γκάντι είχε κλειδί της αποθήκης που φύλαγαν τα τρόφιμα και το κρατούσε πάνω του. Πήγε, λοιπόν, εκεί και ξεκλείδωσε, και ζήτησε από αυτούς που μαγειρεύουν να μετρήσουν ακριβώς όσα χρειάζονται για το γεύμα και ξανακλείδωσε.
Γι’ αυτή του την πράξη δέχτηκε κάποιο ψιλο-ειρωνικό σχολιασμό από τους άλλους, σε στυλ, “Δεν ξέραμε ότι θα κάνεις τόσο κόπο, να πας μέχρι εκεί κλπ”
«Τι θαρρείτε; Αυτό είναι το αίμα της χώρας μου, δεν μπορώ να επιτρέψω να πάει χαμένο».
Κι αυτός τότε απάντησε: