Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Πώς ζητά το Eurogroup να αποκρατικοποιηθεί ελληνική περιουσία 50 δισ.

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ   ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ 
Eικόνα από γερμοανόφωνο facebook group υπέρ της ΕλλάδαςEικόνα από γερμοανόφωνο facebook group υπέρ της Ελλάδας   Πρόταση που... προέρχεται από άλλον πλανήτη χαρακτηρίζουν ανώτατες κυβερνητικές πηγές τις αξιώσεις του Eurogroup για το Ταμείο ακίνητης περιουσίας, ύψους 50 δισ. ευρώ, με ταυτόχρονη μεταφορά της έδρας του στο Λουξεμβούργο.   Για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων προβλέπεται αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων από ανεξάρτητο οργανισμό και μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων, ύψους 50 δισ. ευρώ, σε ανεξάρτητο Ταμείο στο Λουξεμβούργο στο πρότυπο του Οργανισμού για την Ανάπτυξη του Λουξεμβούργου (Institution of Growth). Στόχος του Ταμείου αυτού θα είναι η πώληση των περιουσιακών στοιχείων σε βάθος χρόνου, με στόχο την αποπληρωμή μέρους του ελληνικού χρέους. Το μάνατζμεντ του Ταμείου θα έχει η Ελλάδα και θα επιβλέπεται από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.   Κυβερνητική πηγή δήλωσε στην ανταποκρίτρια του Politico Τara Palmeri στις Βρυξέλλες ότι και να ήθελε η Ελλάδα να αποκρατικοποιήσει τόση περιουσία το ελληνικό κράτος, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα

Bild: Το ΔΝΤ ζητά κυβέρνηση τεχνοκρατών!

Bild: Το ΔΝΤ ζητά κυβέρνηση τεχνοκρατών!
«Δεν πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις»

Θέμα κυβέρνησης τεχνοκρατών για την Ελλάδα έθεσε σήμερα ο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η γερμανική εφημερίδα Bild.
Σύμφωνα με τη Bild, το ΔΝΤ θεωρεί ότι αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να συμμετάσχει σε ένα νέο πακέτο βοήθειας.
«Δεν πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις», δήλωσε εκπρόσωπος του Ταμείου στην εφημερίδα.

Τώρα είδαμε πώς μοιάζει το τέλος



Από την αρχή της ελληνικής κρίσης, πέντε χρόνια πριν, οι πιο απαισιόδοξοι από εμάς περίμεναν από στιγμή σε στιγμή το τέλος. Κάποιο τέλος. Οι πιο απαισιόδοξοι από εμάς ήταν (και είναι) αυτοί που έχουν μια συγκεκριμένη άποψη για το πώς φτάσαμε ως εδώ, και ως εκ τούτου δεν είχαν (και δεν έχουν) καμία εμπιστοσύνη ούτε στο πολιτικό προσωπικό της χώρας, ούτε και στους ψηφοφόρους της. Περίμεναν το τέλος συνέχεια: Το 2010, με την πτώχευση. Το 2011 πάλι. Το 2012. Κάθε μνημόνιο ήταν και ένα υποψήφιο τέλος. Κάθε εκλογική αναμέτρηση ένα τέλος της μεταπολίτευσης. Ήταν όλο μια διαρκής κατάρρευση μιας χώρας, σταδιακή μα ραγδαία, να τη νιώθουμε πάνω στο πετσί μας, μα να μας μοιάζει αργόσυρτη, ατέλειωτη.
Αλλά τίποτε από αυτά δεν ήταν τελεσίδικο τέλος, όλα σκαλοπάτια ήταν σε μια πορεία καθοδική. Διαισθανόμασταν ότι το τέλος ήταν κάπου στο βάθος, κάπου κοντά, αλλά δεν το βλέπαμε. Δεν ξέραμε με τι μοιάζει. Το περιμέναμε συνέχεια.
Και τώρα, ξαφνικά, το βλέπουμε.
Κάπως έτσι θα μοιάζει. Με τράπεζες κλειστές, capital controls, κούρεμα καταθέσεων αναπόφευκτο αν δεν αλλάξει κάτι ραγδαία και άμεσα, με ελλείψεις στα ράφια καταστημάτων και φαρμακείων, με κατάρρευση επιχειρήσεων και επαγγελματιών (αγροτών, κτηνοτρόφων), με καταβαράθρωση του τουρισμού και, εκτός από αυτά, και με άλλα πράγματα, ακόμα πιο τρομακτικά: Με διχασμό στον πληθυσμό, με εθνικολαϊκισμό και πόλωση, με απειλές για το στρατό στους δρόμους, με απειλές κάτα των ΜΜΕ, με ακραία προπαγάνδα, με φόβο και, βεβαίως, με μίσος, με πολύ μίσος και χολή και “ψόφο” από το φανατισμένο όχλο.  
Μπορεί τις επόμενες ώρες ή μέρες να υπογραφεί μια συμφωνία και “το τέλος” να μην επέλθει τελικά, αλλά τώρα, για πρώτη φορά, είμαστε τόσο κοντά που το βλέπουμε. Είναι θολό ακόμα, αλλά ευδιάκριτο. Κι αν δεν έρθει μεθαύριο, κι αν κάνουμε δυο βήματα πίσω, τώρα θα ξέρουμε πώς μοιάζει.
Κι αυτές τις ημέρες που φτάσαμε μια ανάσα, τι είδαμε να τελειώνει; Η οικονομία; Όχι μόνο.
Η χώρα μας τελειώνει.

ΜΑΓΚΙΑ ΘΑ ΠΕΙ ΝΑ ΄ΧΕΙΣ ΨΥΧΗ



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...