Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Xριστιανομουσουλμανισμός: η νέα οικουμενική θρησκεία.

Xριστιανομουσουλμανισμός: η νέα οικουμενική θρησκεία. Θα μπορούσαμε να αρχίσουμε την έρευνά μας διατυπώνοντας ένα απλούστατο ερώτημα: Ποιος ο ρόλος της Ελλάδος στη σύγχρονη Ευρώπη; Αυτό το ερώτημα φαντάζει πολύ ηθικό. Πριν την ηθική υπάρχει η γνωσιολογία. Άρα θα πρέπει να ξεκινήσουμε από άλλο ερώτημα: Ποια Ευρώπη ετοιμάζεται και ποια Ελλάδα προετοιμάζεται να υποβιβασθεί σε αυτή την Ευρώπη; Υποερωτήματα πολλά. Έχουμε άραγε αναρωτηθεί ότι όλα υπόκεινται σε ένα κεντρικό σχέδιο, ότι όλοι – Έλληνες και Ευρωπαίοι κυβερνώντες – είναι μέρος αυτού του σχεδίου, το οποίο απλά έχει ως προμετωπίδα την οικονομία προκειμένου να ελέγχει τις μάζες τη στιγμή κατά την οποία κρυφά και ύπουλα προωθούνται εξουσιαστικές και γεωπολιτικές αλλαγές; Ας υπενθυμίσουμε και πάλι τα δύο κυρίαρχα πολιτικοοικονομικά συστήματα τα οποία χτίζουν το οικονομικό και πολιτειακό προφίλ της σύγχρονης Eυρώπης. Η αστική δεξιά και η προλεταριακή αριστερά, τα οποία κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1974 έως το πρώτο τέταρτο του 21ου αι. (περίπου). Αυτό το οποίο θα πρέπει οπωσδήποτε να σημειώσουμε είναι ότι η σημερινή Ευρώπη είναι δημιούργημα των νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Εάν σκεφθούμε ότι οι νικητές ήταν κυρίως οι Αμερικανοί, οι Άγγλοι και οι Σοβιετικοί, θα καταλάβουμε ότι η αστική δεξιά (η οποία στη χώρα μας αντιπροσωπεύθηκε από τη Ν.Δ. και το πασόκ) είναι ο ένας πόλος επάνω στον οποίο στηρίχθηκε το όραμα της Ευρώπης των νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Λόγω της Σοβιετικής Ένωσης ο άλλος πόλος είναι η προλεταριακή αριστερά, η οποία στην Ελλάδα αντιπροσωπεύθηκε από το κ.κ.ε, εσχάτως από τον σύριζα και άλλους μικροτέρους πολιτικούς σχηματισμούς. Το κοινό υπόβαθρο και των δύο αυτών πολιτικοοικονομικών συστημάτων από τον Ρικάρντο και τον Μαρξ έως τις ημέρες μας είναι η αποθέωση της υλικής οικονομίας, ως βάση της ανθρώπινης ζωής, η κοινή πίστη τους σε έναν ευρύτερο κόσμο όπου θα κυριαρχεί το οικονομικό πάρε δώσε, η ιδεολογική συμφωνία τους στο ότι όλα γύρω μας είναι δημιουργηθείσα και ανάλογα προσφερομένη ύλη, ο άνθρωπος είναι υλικός παράγοντας και υλική μεταβλητή σε μία εξίσωση όπου όλοι οι άγνωστοι είναι υλικοί δείκτες που θα πρέπει να αναπτυχθούν. Η υποταγή του ανθρώπου σε ένα υλικό προτσές με δέλεαρ μία καλύτερη και πολύ συγκεκριμένη ζωή είναι κοινός τόπος και της αστικής δεξιάς και της προλεταριακής αριστεράς.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...